บทที่ 3882 แร่จื่อเทียนมังกร

ติ๊งๆตั๊งๆ…

ด้านหลังยังคงมีเสียงขุดดังสนั่น

คนขององค์กรขุดอย่างเป็นแถวเเนวเดียวกัน

หลังจากที่ชิวจิ้นหร่านได้เดินตรวจบริเวณรอบๆ เขาเหลือบมองหลินหยางที่อยู่ไกลออกไป จากนั้นก็เดินมาอยู่ข้างเฉียวปู้อี้

“รองแม่งทัพเฉียว เริ่มได้แล้วใช่ไหม?”

“ตีธรรมดาไม่ได้เมีประโยชน์อะไรหรอก ปล่อยให้เขาหาเเร่จื่อเทียนมังกรต่อไปเถอะ แร่จื่อเทียนมังกรสามารถที่จะควบคุมเขาได้ หากการควบคุมสำเร็จ พวกเราก็จะมีโอกาสที่จะจับเขาได้ และนั่นเป็นโอกาสครั้งใหญ่ที่จะสามารถจับกุมเขาส่งองค์กรได้”

เฉียวปู้อี้พูดเสียงแหบพร่า

“ฉันเองก็คิดแบบนั้น”

แววตาของชิวจิ้นหร่านเป็นประกาย เธอพยักหหน้าเพื่อเห็นด้วย จากนั้นจึงเดินไปทางด้านที่หลินหยางอยู่

ในตอนนี้ หลินหยางเริ่มรู้สึกถึงพลังงานที่พิเศษมากขึ้นเรื่อยๆ และเขากำลังวิเคราะห์ว่าพลังคลื่นนี้มาจากไหน

“เทวดาหมอหลิน? เทวดาหมอหลิน?”

ชิวจิ้นหร่านตะโกนร้องอย่างต่อเนื่อง

“มีอะไรรึเปล่าท่านชิว?”

หลินหยางละความจดจ่อจากการขุด และเปิดปากถามกลับ

“เทวดาหมอหลิน ดูท่าว่าคุณจะให้ความสนใจกับแร่จื่อเทียนมากเป็นพิเศษเลยนะ”

ชิวจิ้นหร่านพูดกลั้วหัวเราะ

“ก็ประมาณหนึ่ง”

“ฮิๆ เป็ฯอย่างนี้นี่เอง งั้นเอางี้ดีไหมเทวดาหมอหลิน เดี๋ยวฉันจะพาคุณไปสถานที่ดีๆที่หนึ่ง”

“สถานที่ดีๆงั้นเหรอ？”

หลินหยางชะงัก

“ก่อนหน้านี้เพิ่งจะสอนความรู้เกี่ยวกับแร่จื่อเทียนและผงจื่อเทียนให้กับคุณไปบ้างแล้ว แต่คุณรู้จักเเร่จื่อเทียนมังกรไหม?”

ชิวจิ้นหร่านหรี่ตาถาม

“แร่จื่อเทียนมังกรงั้นเหรอ? คืออะไร?”

“งั้นแสดงว่าเทวดาหมอหลินคงไม่รู้สินะ? ในพื้นที่ๆสามารถขุดได้จะมีหินเเร่จื่อเทียนมังกรอยู่หนึ่งชิ้น หินแร่จื่อเทียนมังกรนี้เป็นเหมือนกับแกนกลางของพื้นที่เหมืองเเร่จื่อเทียนเลยล่ะ ซึ่งหมายความว่าแร่จื่อเทียนมังกรนี้เป็นของล้ำค่า!”

ชิวจิ้นหร่านอธิบายพร้อมรอยยิ้ม

“ใช่ไหม？”

หลินหยางเกิดสนใจในสิ่งที่ชิวจิ้นหร่านกล่าว จากนั้นเขาก็พูดพร้อมกับรอยยิ้มว่า “แล้วพื้นที่ตรงนั้นที่มีหินเเร่จื่อเทียนมังกรอยู่ที่ไหนล่ะ?”

“ฮิๆ ตามฉันมา! ฉันจะพาไปดู”

ชิวจิ้นหร่านยิ้มเบาๆ จากนั้นก็หยิบสิ่งๆหนึ่งที่คล้ายกับเข็มทิศออกมาแล้วจัดการหมุนมัน จากนั้นก็ให้เข็มทิศนั้นนำทางไป

หลินหยางเองก็เดินตามมาติดๆ

“นายน่ะไม่ต้องตามมาแล้วล่ะ”

ชายที่เป็นคนขององค์กรก็ยังคงเดินตามหลินหยางมาเช่นเดียวกัน แต่เมื่อชิวจิ้นหร่านถลึงตาใส่เขาก็ถอยไปในทันที

“มีแค่เราสองคนที่ไปเหรอ?”

หลินหยางขมวดคิ้วถาม

“เทวดาหมอหลิน ของดีแบบนี้มีแค่เราสองคนที่ได้เห็นก็พอแล้วล่ะ เพราะอีกหน่อยเดี๋ยวรองแม่ทัพเฉียวก็จะรวบรวมไป ถ้าหากว่าเขามาล่ะก็ พวกเราก็ไม่ได้เห็นน่ะสิ”

ชิวจิ้นหร่านยังคงพูดด้วยรอยยิ้ม

หลินหยางยังคงงงๆอยู่ก็พยักหน้าตาม

ทั้งสองเดินเข้ามาในพื่นที่เเร่จื่อเทียน ภาพตรงหน้าราวกับความฝัน

ไม่รู้ว่านานแค่ไหน ชิวจิ้นหร่านก็หยุดอยู่ตรงพื้นที่บริเวณที่คาดว่าน่าจะเป็นชีพจรมังกร

ตอนนี้หลินหยางรู้สึกตื่นเต้นมาก

เพราะพื้นที่ด้านหน้าเขานี้ พลังคลื่นพิเศษที่เขารู้สึกได้นั้นรุนแรงและแข็งแกร่งมาก

เกิดอะไรขึ้น？

หรือว่า…คลื่นพิเศษนี้จะเป็นแร่จื่อเทียนมังกร?

เขารีบพุ่งตรงไปยังตำแหน่งที่มีคลื่นพิเศษ และผ่านไปไม่นานก็หาหินที่มีลักษณะพิเศษนั้นเจอ

แต่ตอนเขาที่คิดว่าชิวจิ้นหร่านเองก็เดินตามหาหินพิเศษนี้ ชิวจิ้นหร่านกลับเดินไปอีกฝั่งหนึ่ง จากนั้นก็ชี้นิ้วมาที่หินเเร่ก้อนนั้นแล้วพูดว่า “ไม่ผิดแน่ หินก้อนนั้นแหล่ะ หินก้อนนั้นก็คือแร่จื่อเทียนมังกร!”

“อะไรนะ？”

หลินหยางตะลึงพร้อมกับมองหินแร่ก้อนนั้น จากนั้นเขาก็มองไปอีกด้านหนึ่งซึ่งก็มรหินที่กำลังปล่อยคลื่นพิเศษออกมา คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากัน