บทที่ 433 ตระกูลเหลียงมาขอโทษซูเหยียน

"ให้น้องสามไปกับคุณด้วยละกัน ผมเห็นว่าน้องสามกับหมอเทวดาหลินนั่นมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน บางทีอาจจะช่วยพูดอะไรด้วยได้" หัวหน้าตระกูลเหลียงพูด

เหลียงเว่ยกั๊วผงะ ลังเลสักพัก: "พี่ใหญ่ เรื่องนี้...ผมไม่ออกหน้าดีกว่า..."

"ทำไมหล่ะ?"

"ผม..." เหลียงเว่ยกั๊วคิดเหตุผลไม่ออก

"โอเคน้องสาม ผมรู้ว่าระหว่างคุณกับน้องสองมีบางเรื่องที่ไม่พอใจต่อกันและกัน แต่นี่เป็นช่วงเวลาที่แผน 100 ปีของครอบครัวมีความเกี่ยวข้องกัน ผมอยากให้คุณทนหน่อย" หัวหน้าตระกูลเหลียงพูดชักชวน

"ใช่ คนที่ไปเขกหัวขอโทษคือผม ไม่ใช่คุณ ทำไมถึงไม่ยอมไปหล่ะ?" เหลียงฉินซงกระแทกเสียงเงียบ

เหลียงเว่ยกั๊วถอนหายใจ ไม่พูดอะไร

เขาจะไปสนใจสิ่งนี้ทำไม? สิ่งที่เขาสนใจคือคนเหล่านี้ไม่รู้ว่าหลินหยางคือหมอเทวดาหลินไง!

หลังจากเรื่องนี้จบ เหลียงหนานฟางก็ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว คนตระกูลเหลียงรีบปิดข่าว แต่ไม่สามารถหยุดกระดาษที่ไฟไหม้ไปแล้วได้

ไม่นาน ข่าวลือก็แพร่กระจายไปยังตระกูลต่างๆ ในเยี้ยนจิง หมอเทวดาหลินบุกตระกูลเหลียงในยามค่ำคืน ก่อเรื่องใหญ่ และหั่นนิ้วทั้งสิบของเหลียงหนานฟาง ทำให้เหลียงฉินซงต้องก้มหัวให้

เมื่อข่าวนี้แพร่กระจายออกไป ทั้งเยี้ยนจิงก็เดือดดาล

หลายคนไม่อยากจะเชื่อ

โดยเฉพาะตระกูลใหญ่ๆ ในเยี้ยนจิง

พวกเขาสนใจเรื่องในเจียงเฉินมานานแล้ว และไม่ได้คิดว่าหมอเทวดาหลินคนนี้เป็นคนแปลกหน้าแต่อย่างใด

แม้ว่าหมอเทวดาหลินจะแข็งแกร่งและกำลังเติบโตอย่างแท้จริง แต่ไม่คาดคิดเลยว่าหมอเทวดาหลินคนนี้จะกล้าลงมือกับตระกูลเหลียง

หมอเทวดาหลินคนนี้อวดดีเกินไปแล้วใช่ไหม?

ความแข็งแกร่งของเขารุนแรงเกินไปใช่ไหม?

ตระกูลเหลียงไม่สามารถจัดการเขาได้หรอ?

ทุกคนรู้สึกแปลกใจอย่างมาก ต่างพากันไปที่ตระกูลเหลียงเพื่อหาหลักฐาน

ในหมู่คนเหล่านั้นมีคนตระกูลหลินและตระกูลหม่าซือด้วย

...

...

ซูเหยียนกลับมาทำงานที่บริษัทอีกครั้ง เริ่มเข้าโหมดหญิงแกร่งที่ทำงานอย่างบ้าคลั่งทั้งกลางวันและกลางคืน

การเดินทางไปเยี้ยนจิงของเธอในครั้งนี้ไม่เป็นที่พอใจอย่างยิ่ง แต่หลายปีมานี้เธอเคยชินแล้ว ตั้งแต่แต่งงานกับหลินหยาง เธอจะรับความคับข้องใจและการดูถูกอะไรไม่ได้อีก?

"เอาเถอะ ไม่คิดละ"

ซูเหยียนสะบัดหน้า ยิ้มอย่างขมขื่นและอ่านเอกสารในมือต่อไป

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้นในเวลานี้

เลขารีบเดินเข้ามาพร้อมพูดอย่างเร่งรีบ: "ประธานซู ด้านนอกมีคนอยากพบคุณ!"

"วันนี้ไม่ได้นัดแขกหนิ?" ซูเหยียนมองโทรศัพท์ในมือ งุนงง แต่ก็ยังพยักหน้า: "ให้พวกเขาเข้ามาก่อน"

"โอเค" เลขาพยักหน้า วิ่งออกไป

หลังจากนั้นก็นำคนเหล่านั้นเดินเข้ามาในสำนักงาน

หลังจากซูเหยียนเห็นคนเหล่านั้นอย่างชัดเจนแล้ว เธอก็อึ้ง

คนที่มานั้นคือเหลียงยู้ เหลียงหนานฟางและคนอื่นๆ

ในเวลานี้มือของเหลียงหนานฟางห่อหุ้มไปด้วยผ้าพันแผล เธอเพิ่งทำการผ่าตัดต่อนิ้วเสร็จก็รีบมา ไม่มีเวลาให้เธอได้พักฟื้น นั่งเครื่องบินมาในชั่วข้ามคือ แทบไม่ได้พักเลย

"พวกคุณหรอ?" ซูเหยียนมีสีหน้าแปลกใจ กลัวเล็กน้อย รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแจ้งตำรวจ

"คุณผู้หญิงซู คุณไม่ต้องกลัว พวกเราไม่ได้มาด้วยเจตนาร้าย!" เหลียงยู้รีบโบกมือพูด

"พวก...พวกคุณมาทำไมกัน?" ซูเหยียนพูดด้วยความระมัดระวัง

เหลียงหนานฟางร้องไห้อย่างไม่มีน้ำตา แต่เข่าทั้งสองของเธองอลง คุกเข่าลงบนพื้นและร้องไห้ออกมา: "คุณผู้หญิงซู หนานฟางรู้ตัวว่าผิดแล้ว ขอให้คุณอภัยให้หนานฟางด้วยเถอะ ขอแค่คุณอภัยให้หนานฟาง คุณจะให้หนานฟางทำอะไรก็ได้!"

เมื่อเห็นภาพนี้ ซูเหยียนก็ปล่อยปากเล็กน้อยและอึ้ง

"คุณผู้หญิงซู นี่คือคฤหาสน์หลังหนึ่งในวงแหวนที่สี่ของเยี้ยนจิงพร้อมกุญแจรถสปอร์ตเฟอร์รารี่และเงินสด 2 ล้าน เป็นค่าชดเชยของตระกูลเหลียงที่ทำกับคุณในครั้งนี้ หวังว่าคุณจะไม่โกรธเคืองพวกเรา รับไว้เถอะ!" เหลียงยู้ยิ้มเล็กน้อย รีบควักกุญแจและบัตรเครดิตออกมาวางไว้บนโต๊ะ จากนั้นก็โค้งคำนับซูเหยียน รอเธอตอบรับ

"พวกคุณ..." ซูเหยียนอึ้ง เธอทำะไรไม่ถูก สักพักก็ถาม: "นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?"

"คุณผู้หญิงซู คุณไม่เข้าใจหรอ? หมอเทวดาหลินออกหน้าให้คุณไง!" เหลียงยู้พูดด้วยความแปลกใจ

"หมอเทวดาหลินหรอ?" ซูเหยียนตัวสั่น มองเขาด้วยความเหลือเชื่อ

"พวกเรามีตาหามีแววไม่ ไม่รู้ความสัมพันธ์ของคุณกับหมอเทวดาหลิน ต้องขอโทษด้วยจริงๆ หวังว่าคุณจะไม่โกรธเคืองใดๆ! คุณผู้หญิงซู ไม่มีเรื่องอะไรแล้ว พวกเราไม่รบกวนหล่ะ!"

เมื่อพูดเสร็จ เหลียงยู้ก็พยุงเหลียงหนานฟางขึ้นมาและโค้งคำนับซูเหยียนอีกครั้ง จากนั้นก็เดินออกไปจากสำนักงาน...