บทที่ 576 เลือดวิญญาณลั่วหลินกี่ดวง?

"พวกคุณนี่โลภยังมีความโลภไม่พอ ทำให้ชายหนุ่มผู้นี้ต้องโกรธเคือง หากคุณรอไม่ได้ นั่นเป็นเพราะความสามารถของพวกคุณไม่พอ ผมจะมีหน้าไปช่วยพวกคุณจัดการชายหนุ่มนี้ได้ยังไง?"

เมื่อทุกคนได้ยินเสียงนี้ สีหน้าของพวกเขาก็ซีด

"อาจารย์ซือกั้ว! เกาะหวางโยวประสบกับภัยพิบัติ คุณเองก็เป็นสมาชิกของเกาะหวางโยว คุณจะยืนมองโดยไม่ช่วยได้ยังไง?" เจ้าเกาะหวางโยวพูดอย่างเร่งรีบ

ชายชราคนนี้คือพลังอันยิ่งใหญ่ของเกาะหวางโยว ถ้าเขาลงมือ เกาะหวางโยวจะต้องได้รับความช่วยเหลืออย่างแน่นอน แต่ถ้าเขาจะมองดูโดยไม่ช่วยอะไร งั้นก็ไม่สามารถรักษาเกาะนี้ไว้ได้แล้ว

"คุณคือใคร?" หลินหยางมองชายชราคนนั้นและถาม

ก้อนหินเมื่อกี้นี้ช่างอัศจรรย์ยิ่งนัก ผลกระทบของมันมากกว่ากระสุนธรรมดา ซึ่งใกล้เคียงกับพลังของกระสุนปืนไรเฟิล ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปสามารถทำได้

อย่างน้อย... มันเป็นเรื่องยากสำหรับหลินหยางที่จะทำเช่นนี้ในตอนนี้

"ชื่อของผมไม่ต้องพูดถึงละกัน ถ้าคุณอยากเรียก ก็เรียกผมว่าผู้เฒ่าซือกั้วละกัน ผมเป็นแค่คนบาปของเกาะหวางหยูหน่ะ" ชายชราพูดอย่างเรียบเฉย

"คนบาปหรอ?"

"เรื่องก่อนหน้านี้ไม่ต้องพูดละกัน" ชายชราเหมือนจะไม่อยากพูดเรื่องก่อนหน้านมากนัก

"ผู้เฒ่าซือกั้วเคยเป็นคนของเกาะหวางโยวก่อนหน้านี้ แต่เพราะบางเรื่องเขาจึงถูกลงโทษให้เขาสู่หุบเขาสำนึก เจ้าเกาะคนก่อนมีคำสั่งว่า ไม่ให้ก้าวออกมาจากหุบเขาสำนึกและเขาต้องใช้ชีวิตอยู่ในนั้นเป็นเวลาสี่สิบปีเต็มๆ ดังนั้นเขาจึงถูกเรียกว่าผู้เฒ่าซือกั้ว!" เหลียงซวนเหม่ยข้างๆ พูดอธิบายเบาๆ

"อย่างงี้เองหรอ..." หลินหยางพยักหน้า จู่ๆ ก็นึกอะไรออก

เกรงว่าคนที่อยู่ในหุบเขาสำนึกที่เสว่โยวโยวพูดถึงก่อนหน้านี้...จะเป็นเขาแน่ๆ...

"ในเมื่อคุณถูกลงโทษไม่ให้ออกจากหุบเขาสำนึกมาตลอดทั้งชีวิต ทำไมถึงออกมาในเวลานี้หล่ะ? หรือว่าคุณคิดอยากจะช่วยพวกเขา?" หลินหยางถามด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

หลินหยางไม่รู้สึกกดดันที่จะจัดการกับเสว่ฉางเฟิงและเจ้าเกาะหวางโยว แต่สำหรับชายคนนี้ทำให้เขารู้สึกถูกคุกคามได้

ความแข็งแกร่งของชายผู้นี้...ลุ่มลึกจนไม่สามารถคาดเดาได้

"ยังไงก็ต้องช่วย แต่ผมคุณไม่จำเป็นต้องกังวล ผมฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าเกาะคนก่อน ไม่ใช่เพื่อมาสู้กับคุณ!"

"คุณคิดจะทำยังไง?"

"เสว่ฉางเมิ้งเป็นเจ้านายของเกาะหวางโยวของผม ผมต้องถ่ายทอดศิลปะการต่อสู้อย่างแท้จริงของเกาะหวางโยวต่อไป ถ้าพวกมันสูญหาย งั้นศิลปะการต่อสู้ของเกาะหวางโยวก็จะหายไป เกาะหวางโยวของผมต้องตกต่ำอย่างแน่นอน แม้ว่าผมจะเป็นคนบาป แต่ท้ายที่สุดผมก็ได้รับบุญคุณจากเกาะหวางโยว ดังนั้นโดยธรรมชาติแล้วเขาไม่สามารถยืนดูเฉยๆ ได้ ดังนั้นผมอยากให้คุณปล่อยเสว่ฉางเมิ้งไป!"

"คุณจะไม่สู้กับผมแล้วจะปล่อยผมไป คุณคิดว่าเป็นไปได้หรอ?" หลินหยางถามกลับ

"เป็นไปได้!"

"ทำไม?"

"เพราะนี่ไง!"

ชายชราพูดอย่างเรียบเฉย ยกมือขึ้นมาและพับแขนเสื้อขึ้นเล็กน้อย

มีจุดคล้ายไฝสีแดงบนข้อมือที่เก่าและบางของเขา

เลือดวิญญาณลั่วหลิน

หลายคนอุทานออกมา

ลมหายใจของเจ้าเกาะกระตุก

"ผู้เฒ่าซือกั้วมีเลือดวิญญาณลั่วหลินหนึ่งดวงหรอ?"

"เหลือเชื่อ!"

"หรือจะบอกว่า...ผู้เฒ่าซือกั๋วคิดจะใช้เลือดวิญญาณลั่วหลินนี้เพื่อแลกกับความปลอดภัยของเกาะหวางโยวของพวกเรา?"

"นี่...จะได้ยังไงกัน? เลือดวิญญาณลั่วหลินเป็นของมีค่าขนาดไหน จะให้หลินหยางไม่ได้!"

หลายคนตะโกนออกมา

ในทางกลับกันเสว่ฉางเฟิงกัดฟัน พูดด้วยความโกรธ ท่านอาวุโสซือกั้ว ในเมื่อคุณมีเลือดวิญญารลั่วหลิน ทำไมไม่ให้ผม ถ้าผมมีเลือดวิญญาณลั่วหลิน ผมจะกลัวผู้ปราดเปรื่องหลินหรอ? เกาะหวางโยวของพวกเราจะมาถึงจุดนี้หรอ​?"

"แม้ว่าคุณจะมีเลือดวิญญาณลั่วหลิน แต่คุณก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของชายหนุ่มผู้นี้!" ชายชราส่ายหน้า

"คุณแค่ไม่อยากให้เท่านั้นแหละ ทำไมต้องดูถูกผมด้วย?" เสว่ฉางเฟิงพูดด้วยอารมณ์

"ผมไม่ได้ดูถูกคุณ และไม่ใช่ไม่อยากให้คุณ ความจริงแล้วผมตัดสินใจจะมอบมันให้กับคุณนานแล้ว แต่คุณมีจิตใจไม่ซื่อตรง กระหายความสำเร็จอย่างรวดเร็ว และคุณกระหายที่จะชนะ ผมอยากจะฝึกอารมณ์ของคุณ และค่อยมอบเลือดวิญญาณลั่วหลินนี้ให้กับคุณ แต่ถึงแม้ว่าคุณจะมีเลือดวิญญาณดวงนี้ คุณก็ไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของชายหนุ่มคนนี้ได้! สองดวงหรือสามดวงก็ไม่มีประโยชน์!" ชายชราพูด

ลมหายใจของเสว่ฉางเฟิงกระตุก มองเขาด้วยความงุนงง ความรู้สึกของเขาเสียการควบคุม

"ท่านผู้เฒ่า คุณพูดอะไร? ผมแย่ขนาดนั้นเลยหรอ? เลือดวิญญาณลั่วหลินสามดวงยังไม่สามารถเอาชนะคนแซ่หลินได้งั้นหรอ? ผมไม่เชื่อ ผมเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของเกาะหวาง ผมจะไม่มีประโยชน์ขนาดนั้นหรอ? ผมไม่เชื่อ! !" เสว่ฉางเฟิงตะโกน

นี่ไม่ใช่ดูหมิ่นเขา นี่คือการดูถูกเขา!

เขาจะได้รับความอัปยศอดสูเช่นนี้ได้อย่างไร?

แต่ชายชรายืนกรานที่จะปฏิเสธ

"ฉางเฟิง คุณไม่ได้แย่ขนาดนั้น ความจริงแล้ว ชายหนุ่มคนนี้ชั่วร้ายเกินไป!"

"ชั่วร้ายหรอ?" เสว่ฉางเฟิงผงะ

"ชายหนุ่มหลิน คุณน่าจะมีวิญญาณลั่วหลินอย่างน้อยมากกว่าห้าหยดใช่ไหม?" ชายชรามองหลินหยาง พูดอย่างเรียบเฉย