บทที่ 607 รังแกอาจารย์หลอกลวงบรรพบุรุษ

"ไม่ต้องรีบร้อน ในเวลาที่อ่อนไหวนี้ เราต้องสงบสติอารมณ์มากขึ้น และเราถูกรายล้อมไปด้วยผู้คนจากสื่อข่าว การกระทำเล็กๆ น้อยๆ ของคุณจะถูกขยายออกไปอย่างไม่มีขอบเขต จากนั้นมันก็จะสร้างปัญหา" หลินหยางลดเสียงลงและพูด

หม่าไห่ได้ยิน แต่เขาเข้าใจเรื่องมากกว่า สงบสติลง พยักหน้าเบาๆ และถอยออกไป

"คุณมีอะไรจะถามก็ถามมาละกัน แต่ผมต้องบอกไว้ก่อนว่า ผมจะตอบแค่คำถามเดียว!" หลินหยางยิ้ม

"ขอบคุณ"

ชายวัยกลางคนพยักหน้า เหลือบมองหนังสือในมือและกล่าวว่า: "เท่าที่เรารู้ ฟานเล่อ เวินลี่และคนอื่นๆ ได้ร่วมมือกับดาราดัง 17 คนและเชิญทนายดัง ฉงหมิ่นเซิงมาเพื่อต่อสู้เพื่อพวกเขา ผมเชื่อว่าประธานหลินคงจะเคยได้ยินชื่อฉงหมิ่นเซิงคนนี้ เป็นทนายอันดับขึ้น แม้ว่าจะไม่โด่งดังเท่าทนายความของเยี้ยนจิงทั้งสามคน แต่ความสามารถของเขาก็ไม่อาจปฏิเสธได้ และเพียงพอที่จะต่อกรกับทนายดังทั้งสามคนได้ นอกจากนั้น เขายังเรียกทีมทนายที่มีความสามารถอย่างมากจากเยี้ยนจิงมาเพื่อเตรียมการสำหรับคดีนี้ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับแนวร่วมของทนายดังกล่าว ทนายคังเจียห่าวภายใต้หลินหยางของคุณอาจจะลำบากได้ คุณวางแผนที่จะจัดการกับฉงหมิ่นเซิงยังไง?"

เมื่อสิ้นเสียง สถานที่รอบๆ ก็เงียบลง ทุกคนมองไปที่หลินหยางเพื่อรอคำตอบ

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือคำถามที่ทุกคนอยากรู้

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือดีนี้ ถ้าไม่สามารถจัดการคดีนี้ได้ ทุกอย่างก็จะฟุ่มเฟือย

"ในเมื่อคุณปรากฏตัวที่นี่ อีกทั้งยังสงบนิ่งมาก ผมคิดว่าคุณต้องมีไพ่ตายอย่างแน่นอน คุณสามารถเปิดเผยมันได้ไหม?" ชายวัยกลางคนถามขึ้นมาอีกครั้ง

หลินหยางไม่พูดอะไร เขากำลังใช้ความคิดของตัวเอง

"คุณหลิน ไม่สะดวกตอบหรอ?" เขาถามต่อ

"ไม่มีอะไรไม่สะดวก เพราะเดี๋ยวพวกคุณก็จะได้รู้คำตอบแล้ว" หลินหยางส่ายหน้าและพูด

"เดี๋ยว...นานเท่าไหร่?" มีคนพูดออกมา

เอี้ยด!

ในเวลานี้ มีรถจอดอยู่ข้างถนน จากนั้นคังเจียห่าวและจี้เหวินก็ออกจากรถและรีบไป

"โอ้ะ พวกเขามาแล้ว!" หลินหยางหันหน้าและยิ้ม

"คุณหลิน ขอโทษด้วย พวกเรามาสาย!"

คังเจียห่าววิ่งหอบๆ เข้ามาด้านหน้าหลินหยางก่อนที่เขาจะเช็ดเหงื่อบนหน้า

ใบหน้าของเขาซีดเผือดมาก และดวงตาทั้งสองข้างมีรอยคล้ำ เห็นได้ชัดว่า เขาไม่ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ในช่วงสองวันที่ผ่านมา

"ไม่เป็นไร ทุกอย่างพร้อมแล้วใช่ไหม?" หลินหยางถาม

"ไม่มีปัญหาแล้ว" ด้านจี้เหวินพูดด้วยรอยยิ้ม

"อืม!"

หลินหยางพยักหน้า

เมื่อเห็นการปรากฏตัวของคังเจียห่าวและจี้เหวิน นักข่าวเหล่านี้ก็กรู่เข้ามาอีกครั้ง

พวกเขาเป็นตัวเอกของเรื่อง จึงได้รับความสนใจอย่างมาก

หม่าไห่รีบเรียกบอดี้การ์ดเข้ามาขวางนักข่าวที่บ้าคลั่งเหล่านั้น

ทุกอย่างโกลาหล

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ มีรถอีกคันมาจอดที่ทางเข้าศาล จากนั้นกลุ่มชายและหญิงในชุดสูทเรียบร้อยที่ดูมีพลังอย่างมากก็ลงจากรถและเดินมาทางนี้

"นั่นทนายฉง!"

"ทนายฉงมาแล้ว!"

"เร็วช่างถ่าย รีบถ่ายเร็ว รีบถ่าย!"

"ให้ตายเถอะ ยังไม่ทันขึ้นศาลก็ได้เห็นการต่อสู้ของกลุ่มทนายทั้งสองฝั่งแล้วหรอ? รีบคิดชื่อแล้วโพสต์บนเว็บไซต์โดยเร็วที่สุด!"

"มีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว ถ่ายเร็ว ถ่ายเอาไว้ให้ดี!"

นักข่าวทุกคนบ้าคลั่งและผู้สัญจรไปมาจำนวนมากก็หยุดลง หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและโพสต์ลงโซเชียล

หลินหยางและคนอื่นๆ มองไปที่กลุ่มชายและหญิงที่เดินมา

ในหมู่พวกเขามีฟานเล่อและเวินลี่ด้วย

คนที่เดินข้างๆ ของพวกเขาคือชายวัยกลางคนที่ดูราวกับอยู่ในวัยสี่สิบ

ชายผู้นั้นสวมแว่นตาลวดทองและดูผอมเพรียวมาก แต่เขาสูงและแสดงออกอย่างสง่างามมาก

"ฮี่ๆ ประธานหลิน ขอโทษด้วยจริงๆ เดิมทีพวกเราอยากจะถอนฟ้อง แต่การจะสู้คดีนี้หรือไม่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับกรตัดสินใจของพวกเราสองคน ดังนั้นต้องขอโทษด้วยจริงๆ!" ฟานเล่อพูดขอโทษ