บทที่ 683 อาจารย์หมอเทวดาหลิน

"ฟังนะ ตัดการสนับสนุนทางการเงินทั้งหมดของครอบครัวเหลียงเฟิงหยานทันที ริบรถ โทรศัพท์ คอมพิวเตอร์ทุกอย่างที่ตระกูลเหลียงมอบให้มา ยกเว้นเสื้อผ้า แต่ของทุกอย่างที่มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลเหลียงเอามาให้หมด! ได้ยินไหม?" เหลียงฉินซงพูดอย่างเยือกเย็น

"รับทราบ ท่านสอง!"

คนข้างๆ พยักหน้าและวิ่งออกไป

เหลียงซวนเหม่ยอ้าปาก ไม่รู้จะพูดยังไงดี

"ชิวเยี้ยน รีบช่วยพูดกับลูกสาวโง่ๆ ของคุณว่าอย่าทำเรื่องโง่ๆ อีก!" เหลียงฉินซงมองเหลียงชิวเยี้ยน

เหลียงชิวเยี้ยนส่ายหัว: "ลุงสอง ซวนเหม่ยเป็นเด็กที่รู้เรื่อง เธอไม่ได้ทำอะไรผิด!"

"คุณก็โง่เช่นนี้เหมือนกันหรอ?" เหลียงฉินซงเส้นเลือดปูด พูดเสียงสั่น

"หมอเทวดาหลินไปหาเรื่องสมาคมศิลปะการต่อสู้เพื่อเหลียงซวนเหม่ย เหลียงซวนเหม่ยติดหนี้หมอเทวดาหลิน ตอนนี้คุณบังคับให้ซวนเหม่ยไปบังคับให้หมอเทวดาหลินทำแบบนั้นหรอ? ถ้าเธอทำก็เท่ากับไม่นึกถึงบุญคุณที่เขาทำให้เลย ถึงเวลานั้นฉันก็เหมือนกับดูถูกลูกตัวเอง!" เหลียงชิวเยี้ยนพูด

"บ้า! บ้า! ครอบครัวของพวกคุณมันบ้า! ไล่พวกคนชั่วนี้ออกไปจากโรงพยาบาล ตระกูลเหลียงของพวกเราเป็นคนออกค่ารักษาพยาบาลและค่ายาทั้งหมด ในเมื่อคุณอยากตายงั้นผมก็จะสนองให้! ติดต่อโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้ ไล่เธอออกไป!" เหลียงฉินซงใบหน้าแดง โกรธและตะโกนอย่างรุนแรง

"พวกคุณนี่มันไม่รู้เรื่องจริงๆ!"

"ในเมื่อพวกคุณไม่รู้เรื่อง งั้นก็อย่ามาโทษพวกเรา!"

"ผมจะไปหาเจ้าของโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้!"

คนตระกูลเหลียงเองก็โมโหและตะโกนออกมา

เหลียงซวนเหม่ยไม่พูดอะไร มีความเจ็บปวดในสายตาของเธอ

ในเวลานี้ กลุ่มแพทย์เดินเข้ามา

"ค่ารักษาของคุณเหลียง คุณผู้หญิงเหลียง พรรคซวนอีของพวกเราเป็นคนรับผิดชอบ ดังนั้นคุณไม่สามารถหยุดการรักษาของเธอได้"

แพทย์วัยกลางคนสวมแว่นตาก้าวผ่านประตูและพูดตรงๆ

คนตระกูลเหลียงหันหน้ามองและตกใจ

"คุณคือ...หมอจ้าวหรอ? ?"

บางคนตกใจ

หมอจ้าวเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในโรงพยาบาลของเมือง

ทักษะทางการแพทย์ของเขานั้นยอดเยี่ยมมาก และเขาได้ศึกษาต่อต่างประเทศมาระยะหนึ่งแล้ว และได้ตีพิมพ์บทความจำนวนมากในฟอรัมวิชาการซึ่งทำให้เกิดความรู้สึกตื่นเต้น

เมื่อเห็นหมอจ้าวปรากฏตัวขึ้น สีหน้าของคนตระกูลเหลียงไม่เป็นธรรมชาติ

"หมอจ้าว คุณพยายามจะต่อต้านผมหรอ?" เหลียงฉินซงกัดฟันถาม

"ไม่กล้า แค่คุณเหลียงและเหลียงซวนเหม่งคือคนไข้ของผม ผมมีหน้าที่รักษาเธอ! และเธอคือคนที่อาจารย์วานให้ผมรักษา ผมต้องรักษาเธออย่างสุดกำลัง ดังนั้นต้องขอโทษด้วย" หมอจ้าวพูดอย่างมีมารยาท

"อาจารย์หรอ? อาจารย์ของคุณคือใคร?" เหลียงฉินซงถามด้วยเสียงเยือกเย็น

"หมอเทวดาหลิน!" หมอจ้าวพูดอย่างเฉยเมย

เหลียงฉินซงขมวดคิ้ว

"คุณเหลียง คุณไม่ต้องกังวล ถ้าคุณไม่มีที่ไป สถาบันพรรคซวนอีของพวกเราจะจัดหาที่ให้พวกคุณเอง สำหรับการรักษาของคุณไม่ต้องกังวลเช่นกัน ไม่มีใครไล่คุณออกจากโรงพยาบาลได้" หมอจ้าวพูด

"ขอบคุณ หมอ" เหลียงซวนเหม่ยพูดและยิ้มอย่างขมขื่น

เหลียงฉินซงพยักหน้า ปอดของเขาแทบจะระเบิด

"โอเค! โอเค! ดี! เหมือนว่าไม่เพียงลี่หวู่จี๋ที่จะมาสู้กับตระกูลเหลียงของพวกเรา หมอเทวดาหลินเองก็คงเข้ากับตระกูลเหลียงไม่ได้! ดี! ดี! ผมจะจำไว้! หมอจ้าว! คุณนี่มันจริงๆ เลย!"

"ถ้าไม่มีเรื่องอะไรแล้ว โปรดอย่ารบกวนการพักผ่อนของผู้ป่วย" หมอจ้าวพูดอย่างเฉยเมย

เหลียงฉินซงไม่พูดอะไรอีก แต่ดวงตาของเขาเยือกเย็นเหมือนน้ำแข็งและเขาก็เดินออกไปจากห้องด้วยความโกรธเคือง

คนตระกูลเหลียงกระแทกเสียงและเดินออกไป

เมื่อเห็นเหลียงฉินซงเดินออกไป เหลียงซวนเหม่ยก็โล่งอก

"คุณผู้หญิงเหลียง นี่คือเบอร์ส่วนตัวของผม ถ้ามีเรื่องอะไรก็โทรหาผม อาจารย์บอกว่าต้องปกป้องคุณให้ดี" หมอจ้าวเดินเข้ามา ยื่นนามบัตรให้กับเหลียงซวนเหม่ย

"หมอจ้าว ขอบคุณมาก"