บทที่ 696 เหยียบย่ำใต้เท้า

"พวกเราแก่แล้วจริงๆ ควรจะเพลิดเพลินกับความสุขยามแก่...หมอเทวดาหลิน ทำอย่างที่คุณว่าละกัน เว่ยกั๋วผู้นำตระกูลเหลียงจะจัดการตระกูลหลักและตระกูลรอง ส่วนตระกูลที่สามให้เฟิงหยานจัดการละกัน...แม้ว่าเฟิงหยานจะยอดเยี่ยม แต่เขาก็ไม่มีประสบการณ์ รอเว่ยกั๋วสอนเขาก่อนแล้วค่อยให้เขาเป็นหัวหน้าตระกูลเหลียงละกัน! หมอเทวดาหลิน คุณว่าแบบนี้...โอเคไหม?"

หลินหยางไม่พูดอะไร สองมือไขว้หลัง หันหน้า ไม่มองเหลียงหูเซียวอีก

ม่านตาของเหลียงหูเซียนหดตัวลง รีบโค้งคำนับให้หลินหยาง

เขารู้ว่าตระกูลเหลียงรอดพ้นจากภัยพิบัตินี้แล้ว

แต่ตั้งแต่วันนี้ไป เกรงว่าตระกูลเหลียงจะต้องทำตามคำแนะนำของหมอเทวดาหลิน

"หมอเทวดาหลิน งั้นพี่สองของผม..." เหลียงเว่ยกั๋วส่งเสียงอย่างระมัดระวัง

"เขาไม่ตายหรอก...หาคนไปรับใช้เขา หลังจากนี้ก็นอนบนเตียง" หลินหยางพูดอย่างว่างเปล่า

เหลียงเว่ยกั๋วเม้มริมฝีปากและถอนหายใจเงียบๆ

เรื่องของตระกูลเหลียงได้สิ้นสุดลงแล้ว

คนรอบๆ ต่างเงียบและเสียใจ

วิธีของหมอเทวดาหลินโหดเหี้ยมจริงๆ

ผู้ปราดเปรื่องคนหนึ่ง สมาคมศิลปะการต่อสู้ ตระกูลเหลียงถูกเขาเหยียบไว้ใต้เท้าหมด

เกรงว่าหากเวลาผ่านไป คงไม่มีใครในเยี้ยนจิงสามารถต่อกรกับเขาได้แล้ว...

หลายคนมองดูการดำรงอยู่ที่ไม่ธรรมดานี้ด้วยความตกตะลึง

บางคนถึงกับก้าวไปด้านหน้าเพื่อที่จะสร้างความสัมพันธ์กับหมอเทวดาหลิน แต่เมื่อเห็นอารมณ์ของหมอเทวดาหลินแล้วก็หยุดความคิดนั้น

"คนนี้ไม่ควรหาเรื่องด้วยในอนาคต ไป ไปบอกคนที่อยู่ด้านล่างและบอกให้พวกเขาลืมตาและพวกเขาจะต้องไม่รุกรานหมอเทวดาหลิน! แม้แต่คนข้างๆ พวกเขาก็ไม่ควรหาเรื่องเขา รู้ไหม? ใครกล้าหาเรื่องหมอเทวดาหลินก็ไสหัวออกไปจากตระกูลซะ!"

"รับทราบ!"

หัวหน้าตระกูลหลายคนตะโกนออกมา

กงซีหยุนและชวี่เทียนตื่นเต้นมาก พวกเขาเงยหน้าขึ้นและเดินตามหลินหยางออกไปด้านนอก

คนที่ยืนอยู่ที่นี่มีใครไม่ใช่การดำรงอยู่ที่มีอิทธิพลล้นฟ้าบ้าง?

แต่วันนี้พวกเขาก้มหน้า ไม่กล้าสร้างปัญหา!

ทั้งสองคนจะจินตนาการได้อย่างไรว่าจะมีวันนี้

ความรู้สึกนี้...มันเท่มาก!

เมื่อจัดการเรื่องของตระกูลเหลียงเสร็จ หลินหยางก็พาชวี่เทียนและกงซีหยุนไปที่โรงพยาบาล

เขาไม่มีเวลามาสนใจคนเหล่านี้ แม้แต่เหลียงเฟิงหยานและเหลียงชิวเยี้ยนก็ไม่มีเวลามาสนใจ เหลียงซวนเหม่ยยังไม่พ้นอันตราย

ชวี่เทียนขับรถและหลินหยางนั่งอยู่ที่นั่งข้างคนขับและดูดบุหรี่

ยังดูดไม่ทันถึงสองครั้ง กงซีหยุนด้านหลังก็รับสายที่โทรเข้ามา

ไม่นาน สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป โทรศัพท์ในมือไม่มั่นคง

"ทำไม?"

หลินหยางกวาดสายตามองกระจกหลัง ถามอย่างเฉยเมย

"ประธานหลิน อาการป่วยของคุณผู้หญิงเหลียง...แย่ลง!"

"อะไรนะ?"

บุหรี่ในมือของหลินหยางสั่น ควันเขม่ากระพือในรถ

"เมื่อกี้โรงพยาบาลโทรมาบอกว่าจู่ๆ อาการของคุณผู้หญิงเหลียงก็แย่ลง เธออาจจะ..." กงซีหยุนเม้มปาก ไม่กล้าพูดสิ่งที่จะพูดออกมา

หลินหยางนิ่งเงียบ

เรื่องของตระกูลเหลียงทำให้ทั้งเยี้ยนจิงตกใจ

ในคืนนั้น บรรดาผู้มีอำนาจและมีชื่อเสียงจำนวนมากมาที่ตระกูลเหลียงและสอบถาม

คนที่มาที่นี่หวาดกลัวและตัวสั่น

กลางดึก

เยี้ยนจิงสว่างไสว

แม้ว่าการต่อสู้ของหมอเทวดาหลินและลี่หวู่จี๋จะไม่ได้กินเวลานานนัก แต่การต่อสู้อันยอดเยี่ยมก็ประทับอยู่ในจิตใจของทุกคน

ทุกคนจะไม่มีวันลืม