บทที่ 876 นี่คือจุดจบ

"ดูเหมือนว่าสิ่งต่างๆ จะแย่กว่าที่คิดเสียอีก เหตุผลที่พวกเราจัดการประชุมใหญ่ตงหวงนี้ก็เพื่อที่จะหลักเลี่ยงการฆ่าฟันกันในนิกาย แต่ไม่คิดว่าสุดท้ายแล้วพวกเราจะจบลงด้วยผลลัพธ์เช่นนี้ น่าเสียดายและน่าเศร้า"

หญิงชราคนหนึ่งเดินออกมาพร้อมส่ายหัว

คนนี้คือซีมู่หลิน อาวุโสสี่ของนิกายตงหวง

เธอเป็นผู้อาวุโสที่มีชื่อเสียงที่สุดนอกเหนือจากผู้อาวุโสทั้งสาม และเป็นที่เคารพนับถือและชื่นชมอย่างสูง

"อาวุโสทั้งหลาย ผมคิดว่าตอนนี้เราต้องคุยเรื่องแหวนศักดิ์สิทธิ์นี้ใหม่!" อาวุโสคนหนึ่งลุกขึ้นมาและพูดด้วยรอยยิ้ม

สิ่งนี้ได้รับความเห็นชอบจากหลายคน

แน่นอน

สถานการณ์ตอนนี้ตึงเครียดอีกแล้ว ถ้าทุกคนแย่งชิงแหวนศักดิ์สิทธิ์ไปโดยตรง เลือดจะไหลลงแม่น้ำ ในกรณีนี้การจัดการประชุมใหญ่ตงหวงจะกลายเป็นเรื่องตลก

แต่ในเวลานี้

พัฟ!

กุยโชหันหน้าและเหมือนกระสุนที่พุ่งออกไปทางหลุมฝังศพ

ทุกคนหยุดหายใจ

"อาวุโสสาม! คุณ!"

มีคนอุทานออกมา

จากนั้น

อย่างไรก็ตาม กุยโชไม่สนใจ เขาพุ่งไปที่หลุมฝังศพนั่นด้วยความเร็วทั้งหมด รวบรวมกำลังและตบหลุมฝังศพอย่างรุนแรง

พลังรุนแรงระเบิดออกมาจากฝ่ามือของเขา

เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการเปิดหลุมฝังศพเพื่อที่จะได้แหวนศักดิ์สิทธิ์นั้น

"ไอสารเลว!"

"กุยโช! คุณคิดจะเอาแหวนศักดิ์สิทธิ์ไปหรอ? เพื่อเป็นเจ้านิกายหรอ? เหอะ ไม่ได้ง่ายอย่างงั้น!"

"แหวนศักดิ์สิทธิ์คือของผม!"

อาวุโสและยอดฝีมือทุกคนโมโห กระโดดเข้าไปทางกุยโชเพื่อที่จะขวางเขา

หลินหยางหยิบเข็มเงินออกมาและกำลังจะลงมือ

แต่ในช่วงเวลาวิกฤตนี้!

พัฟ!

มีร่างเงาหนึ่งปรากฎขึ้นด้านหน้าของหลุมฝังศพ

เมื่อมองดู!

เป็นชายชราที่งีบอยู่ข้างหลุมศพ!

"อะไรกัน?"

ทุกคนตกใจ

ชายชราหลังมือกระแทกใส่กุยโช

ปัง!

กุยโชกระเด็นออกไปและกระแทกลงกับพื้นอย่างแรง

แขน...หักทันที!

ทุกอย่างอยู่ในความโกลาหล!

ภาพที่เกิดขึ้นนี้ ทำให้คนสติหลุดไป

นี่มันเรื่องอะไรกัน?

ชายชราที่สกปรกคนนี้คือใครกันแน่?

ทำไมการโจมตีแค่ครั้งเดียวของเขาถึงสามารถทำให้กุยโชแขนหักได้?

น่ากลัวเกินไปแล้วไหม?

สาเหตุที่กุยโชถูกเรียกว่ากุยโช เพราะว่าเขามีฝ่ามือที่โหดร้ายเป็นพิเศษ สามารถคร่าชีวิตผู้คนได้อย่างง่ายดายและมีพลังมหาศาล

แต่ตอนนี้ความแข็งแกร่งที่กุยโชมีไม่เพียงแต่ถูกทำลาย แต่...ยังถูกทำลายด้วยฝ่ามือเหมือนกันอีกด้วย!

ทำลายมันด้วยฝ่ามือที่ทรงพลังที่สุด!

นี่คือสิ่งที่คนส่วนใหญ่สามารถจินตนาการได้หรือไม่?

สายตาของทุกคนจับจ้องมาที่บุคคลนี้อยู่ครู่หนึ่ง

อาวุโสเหล่านั้นหยุดต่อสู้กันและหันหลังกลับ

"อาจารย์!"

ศิษย์ของวังลี่หวังเข้ามาและพยุงกุยโช

"ผมไม่เป็นอะไร"

กุยโชพูดเบาๆ ฉีกแขนเสื้อออกและผูกเป็นปมที่แขน

แขนขยับได้นิดหน่อย แต่เห็นได้ชัดว่าไม่สามารถต่อสู้ได้อีก

"คุณคือใคร?"

อาวุโสซูโม่หยุนเอ่ยปากในที่สุด

"ไปให้พ้น ไปให้พ้น อย่ารบกวนความบริสุทธิ์ของผม!"

ชายชราตะโกนด้วยเสียงแหบแห้ง จากนั้นกลับไปที่หลุมฝังศพและยังคงหลับใหลต่อไป

มีผู้คนนับหมื่นรอบตัวเขา...แต่เขาไม่แม้แต่จะมองดูพวกเขา

ผู้อาวุโสทุกคนขมวดคิ้ว