บทที่ 113 นักฆ่ามืออาชีพที่ถูกคนมุงดู

"นี่คุณแกล้งฉันเหรอ!"

ทันใดนั้น ฉิงปิงหลันก็มีท่าทางผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ทุบตีเฉินอีหลายครั้ง พยายามจะทำให้อีกฝ่ายเจ็บเล็กน้อย แต่น่าเสียดายที่มันไม่มีประโยชน์เลย

รอยยิ้มในดวงตาของเฉินอีเข้มข้นขึ้น และรีบจับฝ่ามือของฉินปิงหลันไว้แน่น แล้วพูดเสียงทุ้มว่า:"ไม่ต้องกังวลมีฉันอยู่ ฉันจะไม่ปล่อยให้พวกเธอเป็นอะไรไปอย่างแน่นอน"

"ต่อไปเรื่องต่างๆสำหรับแต่งงาน ฉันจะจัดการให้เรียบร้อย ถึงตอนนั้น เธอจะเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในประเทศต้าถัง และถึงขั้นทั้งโลก"

เขาแอบสาบาน

ฉินปิงหลันเหลือบมองเขาอย่างไม่พอใจ และพูดว่า"พวกผู้ชายอย่างพวกคุณ ใช้ประโยคเหล่านี้ในการขอแต่งงานทั้งนั้นเลยเหรอ?"

เฉินอีตกตะลึง จากนั้นก็เข้าใจทันที

ในโลกนี้มีผู้ชายหลายๆคนที่ใช้ประโยคเหล่านี้ในการขอแต่งงาน แต่ในความเป็นจริง มันทำไม่ได้เลย

แต่เฉินอี ถือว่าเป็นผู้ชายธรรมดาได้หรือไม่?

เขาเดินออกจากห้อง ทันทีโดยไม่รอช้า มีประกายไฟเกิดขึ้นในดวงตาของเขา

"วางใจได้เลย งานแต่งงานครั้งนี้จะเป็นงานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่ที่จะเป็นจุดสนใจของศตวรรษ และฉันจะทำให้พวกเขาเชื่ออย่างแน่นอน"

เขาพูดสัญญา แต่ฉินปิงหลันไม่ได้สนใจมากนัก ตราบใดที่เฉินอีมีความตั้งใจนี้ก็พอแล้ว

"จริงสิ พูดถึงเรื่องแต่งงาน ฉินหว่านชิงก็กำลังจะแต่งงาน"

"หืม?"

เฉินอีตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แต่เขาจำไม่ได้จริงๆ ว่าใครคือฉินหว่านชิง

แต่หลังจากที่พูดถึงเรื่องนี้กับฉินปิงหลัน ในที่สุดเฉินอีก็นึกขึ้นได้

ที่แท้ก็คือผู้หญิงปากร้ายของตระกูลฉิน

แค่นึกถึงผู้หญิงคนนั้น สีหน้าของเฉินอีก็ค่อนข้างแปลก

"เธอแน่ใจนะว่า จะมีคนอยากแต่งงานกับหล่อน?"

"อย่าอคติเกินไป แม้ว่าหว่านชิงจะไม่ใช่สาวพรหมจรรย์ แต่ก็ไม่เกินไปแน่นอน"

ฉินปิงหลันพูดอธิบาย

สีหน้าของเฉินอีแปลกมากขึ้นเรื่อยๆ

ก่อนหน้านี้เขาเยาะเย้ยว่าไม่ว่าใครก็เป็นสามีของฉินหว่านชิงได้ ไม่ได้พูดเพราะความโกรธอย่างแน่นอน

มีความวุ่นวายอยู่บ้างในสังคมนี้ และสาวพรหมจารีนั้นหายากจริง ๆ ดังนั้นจึงกลายเป็นเรื่องปกติ

แต่ผู้หญิงคนนั้น

แม้ว่าเขาจะไม่รู้จักคู่แต่งงานของ ฉินหว่านชิง แต่เฉินอีก็แค่ส่ายหัวด้วยความเห็นอกเห็นใจอย่างสุดซึ้งไม่ได้

นี่มันเขยในตำนานตัวเป็นๆชัดๆ

โดนสวมเขา

ในเวลาเดียวกัน

มีร่างหนึ่งเดินเข้าไปในโรงแรมแห่งหนึ่งในเมืองฉืออย่างช้าๆ ชายซีลู่ที่ดูหล่อเหลา มีผมสีบลอนด์ และดวงตาสีฟ้า ดูเหมือนเป็นชนชั้นสูง

แน่นอนมันสามารถพูดได้ว่าเหมือนโอ้อวด

ถึงจะบอกว่าเป็นนักฆ่า เหมือนใช้ชีวิตไปวันๆ ผ่านไปได้หนึ่งวันก็ถือว่าคุ้มมาก แต่ถุงมือทองคำคู่นี้ กับหน้ากากทองคำ ไม่กลัวหายใจไม่ออกเหรอ?

เห็นได้ชัดว่าชายซีลู่นี้ไม่สนใจ แต่กลับมีความภาคภูมิใจอย่างมาก

แม้ว่าถุงมือ และหน้ากากของเขาจะไม่ได้ทำมาจากทองคำบริสุทธิ์ แต่พวกมันก็ผสมด้วยส่วนประกอบบางอย่างของทองคำอย่างแน่นอน มูลค่าคงจะไม่ต่ำเกินไป

ในไม่ช้า เขาก็ส่ายหัวเล็กน้อย และดวงตาก็เย็นชาลงเล็กน้อย

"ครั้งนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันมาประเทศต้าถังตะวันออก"

"ไม่นึกเลยว่าสถานที่ซุ่มโจมตีกลับเป็นเมืองระดับสามเล็กๆ และคนที่จะถูกฆ่า ก็ดูเหมือนจะอ่อนแอมาก"

เขาเอาถ่ายรูปออกมา ซึ่งมันดูเหมือนเฉินอี