บทที่ 116 กำลังเป็นตัวสนับสนุนทุกอย่าง

“สุดท้ายพวกคุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับต่างประเทศ และไม่รู้อะไรเกี่ยวกับโลกของนักฆ่า โดยเฉพาะนักฆ่าแห่งเป่ยลู่”

เฉินอีไม่ตั้งใจจะตำหนิมากเกินไป คนเหล่านี้อาศัยอยู่แต่ในประเทศตลอด แม้ว่าพวกเขาจะพบกับเหตุการณ์นองเลือดมาบ้าง แต่พวกเขาก็ถูกจำกัดให้อยู่แต่ในประเทศ และอยู่ในเมืองเล็ก ๆ อย่างเมืองฉือเท่านั้น

เมื่อเลื่อนขั้นยกระดับแล้ว วังจ่างหลินและเซียวเทียนหู่จะเป็นเหมือนคนที่ไม่มีเป้าหมาย พวกเขาเหมือนถูกบังตา

เขากล่าวต่อไปว่า “นักฆ่าคนนี้มาจากองค์กรนักฆ่าที่ใหญ่ที่สุดของเป่ยลู่ เป็นนักฆ่ามืออาชีพที่ได้รับการฝึกฝนแบบดั้งเดิม ถ้าหากเราสามารถปราบพยศได้ อัตราการพัฒนาเติบโตของพวกเขาจะเร็วกว่าผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณมาก”

“นอกจากนี้ยังมีจุดสำคัญอีกประการหนึ่ง นั่นก็คือศัตรูที่คุณจะต้องเผชิญจะมีเรื่อย ๆ ตอนนี้ถ้าอาศัยพวกเจ้าดำยังรับมือได้ แต่เมื่อสถานการณ์การต่อสู้รุนแรงขึ้น พวกเจ้าดำจะไม่มีประโยชน์ อ้อไม่! คนส่วนมากไม่ค่อยมีประโยชน์ ดังนั้นพวกเราจำเป็นต้องเสริมกำลังให้กับตนเอง”

“นักฆ่ามืออาชีพของเป่ยลู่ เป็นเป้าหมายที่ดีในการปราบพยศ นอกจากนั้นต้องพยายามปราบให้ได้มากที่สุด เพราะตอนนี้พวกเราขาดคนมาก”

เมื่อเฉินอีกล่าวถึงตรงนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

เป็นเพราะสถานที่นี้อยู่ในอาณาเขตของประเทศต้าถัง ทำให้เขาไม่สามารถใช้กำลังของสำนักมังกรลับได้ มิฉะนั้นเรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่

วังจ่างหลินและเซียวเทียนหู่เชื่อฟังคำสั่งของผู้บังคับบัญชา

แต่จิ่งหลิงเลิกคิ้วเล็กน้อย และถามด้วยความสงสัยว่า “เจ้าพ่อเฉิน อย่างไรเสียที่นี่คือในประเทศ จะมีปรมาจารย์สักกี่คน........ ”

“ถึงแม้จะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ก็ยังมีกรมอนามัยและความปลอดภัยอยู่ พวกเราสามารถขอความช่วยเหลือจากพวกเขาได้ ซึ่งสามารถรับประกันสิทธิและผลประโยชน์ของพวกเราได้ไม่ใช่หรือ?”

เธอไม่เข้าใจจริง ๆว่าทำไมต้องฝึกนักต่อสู้เหล่านี้ด้วย นี่เป็นการสนับสนุนความรุนแรงใช่ไหม?

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เฉินอีก็ยิ้มทันที

“คุณรู้ไหมว่าถ้าต้องการประสบความสำเร็จในธุรกิจ จำเป็นต้องมีสามสิ่งนี้?”

“ไม่รู้ คุณเฉินโปรดอธิบายให้ชัดเจนด้วย”

“เงิน กำลัง และอำนาจ”

“เงินสามารถใช้เป็นพื้นฐานเพื่อค่อย ๆ พัฒนาไปสู่อำนาจ แต่ถ้าคุณต้องการประกันการเงินของคุณ หรือคุณต้องการได้รับและประกันอำนาจของคุณ จำเป็นต้องใช้กำลัง”

“คนที่มีเงินแต่ไร้กำลัง และคนที่มีอำนาจแต่ไร้กำลัง ล้วนไม่มั่งคง”

“แล้วพวกคุณรู้จักตระกูลหลินจริง ๆ หรือ?”

ขณะที่เฉินอีกำลังกล่าว ทันใดนั้นเขาก็กล่าวถึงตระกูลหลิน ซึ่งทำให้ทุกคนตกตะลึง

เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับตระกูลหลิน?

เมื่อเห็นว่าทั้งสามคนรู้สึกความสับสน เฉินอีอดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะเย้ย

“วัง คุณร่ำรวยมั่งคั่ง ดูเหมือนว่าคุณจะเป็นอันดับสองในด้านธุรกิจของเมืองฉือมาหลายสิบปีแล้วใช่ไหม?”

“ใช่ครับ”

วังจ่างหลินต้องการจะกล่าวอะไรบางอย่าง แต่ถูกเฉินอีขัดจังหวะเสียก่อน “คุณรู้ไหมว่าทำไมวังซื่อกรุ๊ปของคุณไม่สามารถอยู่เหนือตระกูลหลินได้?”

“เป็นเพราะพวกเขามีคนอยู่ในหน่วยทหารใช่ไหม?”

วังจ่างหลินคิดอยู่ครู่หนึ่ง และดูเหมือนว่าความแตกต่างจะอยู่ตรงนี้แหละ

นอกเสียจากจะเพิ่มตระกูลกวนเข้ามา