บทที่ 117 คำขอของหยางเหลียนหลง

หลังจากนั้น เฉินอีถามจิ่งหลิงว่าเต็มใจที่จะให้คนของตนเองมาร่วมฝึกกับพวกเจ้าดำหรือไม่

คำตอบของจิ่งหลิงคือกลับไปปรึกษากับครอบครัวก่อน เฉินอีไม่ได้บังคับแต่อย่างใด แต่วังจ่างหลินอดไม่ได้ที่จะส่ายศีรษะ

“ลุงวัง คุณส่ายศีรษะแบบนี้ ฉันพูดอะไรผิดหรือ?”

จิ่งหลิงเป็นคนฉลาดจริง ๆ การกระทำของวังจ่างหลินเมื่อสักครู่ เธอสามารถดูออกว่าวังจ่างหลินดูเหมือนจะไม่พอใจตนเองเป็นอย่างมาก

วังจ่างหลินถอนหายใจและกล่าวว่า “หลานสาว ไม่ใช่ว่าคุณทำให้ลุงวังไม่พอใจ แต่เป็นเพราะคุณปฏิเสธโอกาสที่จะนำพาตระกูลจิ่งของคุณขึ้นไปสู่อีกระดับ”

“ความหมายว่าอย่างไร?”

จิ่งหลิงตกตะลึง มันเป็นแค่การฝึกกลุ่มคนโง่เขลาไม่ใช่หรือ? ถึงแม้ว่าจะเป็นการเสริมกำลังเพื่อการยับยั้ง แต่ตระกูลจิ่งก็สามารถจ้างคนมาฝึกได้เช่นกัน

วังจ่างหลินสามารถมองทะลุความคิดของผู้หญิงคนนี้ และกระซิบว่า “คุณคิดว่าทีมรักษาความปลอดภัยของคุณ สามารถต่อสู้กับนักฆ่ามืออาชีพได้หรือ?”

“เรื่องนี้ ฉันไม่รู้”

จิ่งหลิงไม่รู้จริง ๆ ว่าการนักฆ่ามืออาชีพหมายความว่าอย่างไร

ขณะนี้เซียวเทียนหู่อธิบายว่า “นักฆ่ามืออาชีพ สามารถจัดการทีมรักษาความปลอดภัยของพวกเราในเมืองฉือได้อย่างเงียบ ๆ ผมเข้าใจเรื่องนี้อย่างลึกซึ้ง”

“พวกคุณยังจำตระกูลช่าวได้หรือไม่?”

“ตระกูลช่าว คือตระกูลช่าวเมื่อสามสิบปีก่อนหรือไม่?”

“อึ่ม”

สีหน้าของจิ่งหลิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย สามสิบปีที่แล้วตระกูลช่าวเป็นตระกูลที่ร่ำรวยและมีอำนาจเทียมหน้าเทียมตากับตระกูลหลินในเมืองฉือ และมีภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่และความสามารถไม่ธรรมดา

เซียวเทียนหู่กล่าวอีกว่า “ตระกูลช่าวเป็นผู้กุมอำนาจสำคัญ แต่คืนนั้นมีบุคคลที่ไม่รู้แหล่งที่มาได้ฆ่าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของตระกูลช่าวตายเกลื่อนกลาด และยังฆ่าแกนหลักของตระกูลช่าวตายทั้งหมด นี่คือพลังของนักฆ่ามืออาชีพ”

“……”

จิ่งหลิง

เธอมึนงงอย่างสิ้นเชิง

ก่อนหน้านั้นจิ่งหลิงคิดเสมอว่า จากเนื่องจากการแข่งขันทางการค้าทำให้ตระกูลช่าวได้ถอนตัวจากแนวที่สอง ไม่คิดว่าจะเกิดโศกนาฏกรรมดังกล่าว

สามารถกล่าวได้ว่าเป็นการสังหารหมู่

และสาเหตุทั้งหมดคือตระกูลช่าวมีกำลังไม่เพียงพอ

เพียงแต่

“ฉันเข้าใจถึงความสำคัญของกำลังแล้ว งั้นตระกูลจิ่งจะฝึกคนตนเองไม่ได้หรือ?”

“ได้! มันก็ได้” วังจ่างหลินพยักหน้า แล้วกล่าวอย่างเอื่อยเฉื่อยว่า “แต่คนที่พวกคุณฝึกนั้น ไม่สามารถสู้คนที่เถ้าแก่ฝึกได้อย่างแน่นอน”

“ถูกต้อง มันยากที่จะจินตนาการถึงวิธีการของเถ้าแก่ เพียงแค่ช่วงเวลาสั้น ๆ ความแข็งแกร่งของทีมรักษาความปลอดภัยของพวกเราเพิ่มขึ้นหลายระดับ”

เซียวเทียนหู่เห็นด้วยกับคำพูดของวังจ่างหลิน

ก่อนหน้านั้นเขารู้ถึงความสามารถของผู้ใต้บังคับบัญชาเป็นอย่างดี ซึ่งฝีมือของพวกเขานั้นแตกต่างกับตนเองมาก แต่เวลาเพียงไม่กี่วันฝีมือของพวกเขาก็พัฒนาถึงจุดที่สูสีกับตนเอง

เป็นความก้าวหน้าที่รวดเร็วจริง ๆ

หลังจากจิ่งหลิงฟังจบ แววตาของเธอเปล่งประกาย

เห็นได้ชัดว่าเธอฟังจนรู้สึกประทับใจ

เพียงแต่จิ่งหลิงต่างจากวังจ่างหลินและเซียวเทียนหู่โดยสิ้นเชิง แม้ว่าเธอจะบอกว่าตนเองมีวิธี แต่เธอก็ไม่ใช่คนที่สามารถตัดสินใจเรื่องสำคัญของตระกูลจิ่งได้

“ถึงแม้ตระกูลจิ่งตั้งใจจะลงทุนกับเถ้าแก่ แต่ก็ยังมีความคิดมุ่งหวังจะทำบางสิ่งบางอย่าง พวกเขาหวังว่าจะสามารถกุมอำนาจใหญ่ได้”

วังจ่างหลินมองจิ่งหลิงที่กำลังจากไป และอดไม่ได้ที่จะส่ายศีรษะ