บทที่ 128 คำพูดอันมีพลังของเฉินอี

“ตระกูลกวนของพวกนายในไม่กี่ปีที่ผ่านมา โดยเฉพาะหลังจากที่คุณท่านได้จากโลกนี้ไป เหมือนกับว่ารูปแบบในการจัดการเรื่องราวได้เปลี่ยนไป เปลี่ยนเป็นแย่ลง”

เฉินอีพลันกล่าวออกมาหนึ่งประโยค

มันแย่มากจริง ๆ

ในปีนั้นคุณท่านได้ปล่อยป้ายอาญาสิทธิ์ของตระกูลกวนออกมา เพื่อใช้สร้างพันธมิตรกับตระกูลผู้สูงศักดิ์ในเมืองชิงชวน ทำให้เมืองชิงชวนปลอดภัยและเป็นระเบียบมากขึ้น

ดังนั้นในปีนั้น ๆ ต้องการได้ป้ายอาญาสิทธิ์ไปครอบครองไม่ใช่เรื่องง่าย ไม่เพียงต้องมีความสามารถ ยิ่งต้องมีอำนาจและศีลธรรมส่วนบุคคลที่เป็นที่ยอมรับถึงจะมอบให้ได้

แต่ตอนนี้ล่ะ?

แม้กระทั่งตระกูลที่ทำได้เพียงรังแกผู้คนไปทั่วอย่างตระกูลหลินก็ยังได้รับป้ายอาญาสิทธิ์ เฉินอีจะบอกว่าไม่ผิดหวัง นั่นมันต้องเป็นคำโกหกอย่างแน่นอน

แน่นอนว่ากวนชิงเฉินเข้าใจเรื่องพวกนี้ดี และได้ถอนหายใจเบา ๆ กล่าว: “ผมเข้าใจเรื่องนี้ดี แต่ผมก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะตระกูลกวนในตอนนี้มีคุณย่า คุณอารอง และคุณอาสามเป็นเจ้าบ้านผู้มีอำนาจตัดสินใจ และยังได้แก้ไขกฎเหล็กที่คุณปู่ของผมได้ตั้งไว้ในอดีตอีกด้วย แม้แต่ผมเองยังไม่มีสิทธิ์ที่จะพูด”

พูดถึงตรงนี้ ระหว่างคิ้วของเขาก็เต็มไปด้วยความโกรธ

เป็นที่ประจักษ์ การกระทำของตระกูลกวนในหลายปีมานี้นั้นมันเกินไปจริง ๆ มากจนแม้แต่เขาเองยังโกรธลุกเป็นไฟ แทบอยากจะลงโทษใครบางคนให้หนัก ๆ ในตอนนี้เลย

แต่ที่น่าเสียดายก็คือ เรื่องนี้มันไม่ได้ง่ายอย่างที่เห็น คิดจะกวาดล้างทั่วทั้งตระกูลกวนละก็ จะต้องมีผัวพันเกี่ยวข้องกับสิ่งต่าง ๆ มากมายหลายอย่าง แม้แต่พวกเขาเองยังไม่กล้าที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวมากเกินไป

เพราะแม้ว่ากวนชิงเฉินจะเป็นคุณชายตระกูลกวน แต่ประเทศต้าถังตะวันออกเป็นประเทศที่ยึดถือขนบธรรมเนียม ถึงแม้ว่าในตอนนี้จะไม่เชื่อลัทธิขงจื๊อ แต่เรื่องความกตัญญูยังคงมาเป็นอันดับแรก จะให้เขาเนรคุณต่อคุณย่าของตัวเอง ยึดอำนาจไปจากคุณอาและพวกพี่ ๆ คงไม่ได้

แบบนั้นเมื่อแพร่งพรายออกไป ไม่เพียงจะทำให้ตัวเองเสียชื่อ แถมยังจะทำให้คุณท่านที่ให้ความสำคัญกับตัวเองในตอนนั้นพลอยเสื่อมเสียไปด้วย

เฉินอีได้ฟัง ก็ต้องถอดถอนใจเช่นกัน

คุณท่านในตอนนั้นเป็นอัจฉริยบุคคลระดับไหนกัน จากที่ไม่มีอะไร ทำให้ตระกูลกวนมีสถานะอย่างทุกวันนี้ได้ พูดได้ว่าหาได้ยากมากเลยทีเดียว อีกอย่างไม่ใช่เพียงแค่ทางด้านธุรกิจ แถมยังทำให้โลกใต้ดินของเมืองชิงชวนอยู่ในความมั่นคงได้ ทำให้ระบบรักษาความปลอดภัยของเมืองชิงชวนดีขึ้น เพียงแต่ว่าเมื่ออายุมากขึ้นความสามารถในการควบความผู้ที่อยู่ด้านล่างนั้นได้อ่อนแอลง ดังนั้นจึงรีบให้กวนชิงเฉินกลับบ้านมา คิดไม่ถึงว่าสุดท้ายแล้วตระกูลกวนที่ตนเองสร้างขึ้นมาอย่างยากลำบาก รวมทั้งของอย่างพวกกฎบัญชาสามตรากฎบัญชาหกตรา ล้วนตกอยู่ในเงื้อมมือของคนทรยศ

“วันเวลาผ่านไปทำวีรบุรุษน้ำตาซึม”

นายท่านตระกูลกวนมีคุณสมบัติพอที่จะถูกยกยิ่งให้เป็นวีรบุรุษอย่างแท้จริง แต่น่าเสียดายที่ไม่ว่าตัวเองจะเก่งกาจเพียงใดก็ไม่อาจต้านทานกลุ่มมอดตัวทำลายในบ้านได้ เกรงว่าอีกไม่นานธุรกิจของตระกูลกวนคงต้องถูกกัดแทะจนไม่เหลืออะไรแน่

“รอหลังจากนี้ ฉันจะช่วยนายยึดอำนาจผู้นำตระกูลกวนกลับมา เพราะยังไงเรื่องที่ฉันจะทำก็ยังจำเป็นต้องใช้นาย”

เฉินอีพลันกล่าวขึ้นมา

“เจ้ามังกร ท่านต้องการ?”

เหมือนว่ากวนชิงเฉินนึกอะไรขึ้นมาได้ อดไม่ได้ที่จะถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

เขาพอรู้อะไรบางอย่าง ยกตัวอย่างเช่นเมื่อหลายปีก่อนเฉินอีเคยพูดว่า วันหน้าจะต้องปราบเหล่าตระกูลมหาเศรษฐีในประเทศต้าถังตะวันออกให้ได้

ฟื้นฟูศักดิ์ศรีดินแดนตะวันออก

เรื่องนี้ในสายตาสำหรับคนพวกนั้นในตอนนั้น เหมือนจะเป็นเพียงคำพูดอวดดี หลังจากที่เฉินอีได้ขึ้นนั่งตำแหน่งเจ้ามังกร กวนชิงเฉินพลันรู้สึกว่าบางทีเรื่องนี้มีท่าทีว่าจะเป็นไปได้

แต่ว่า......

“ยังไงอำนาจอิทธิพลของสำนักมังกรลับของพวกเราก็อยู่นอกเขตแดน ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะระดมพล ดังนั้นเครือข่ายที่พวกเราสามารถใช้ได้ในประเทศนั้นน้อยมากจริง ๆ”

แม้ว่าเขาจะเป็นถึงคุณชายตระกูลกวน แต่เครือข่ายที่เขาสามารถให้ได้นั้น ก็ไม่อาจต่อกรกับอำนาจของคนตระกูลกวนพวกนั้นได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเขตตะวันออกเฉียงใต้เลย

ตอนนี้ ทั่วทั้งแก๊งฮีโร่ได้เต็มไปด้วยหมวกควันมลภาวะจนถึงขีดสุด ทำการกวาดล้างเพียงแค่ในเมืองชิงชวนนั้นไม่เป็นผล นอกเสียจากว่าจะทำการกวาดล้างกลุ่มตระกูลเศรษฐีทั่วทั้งเขตตะวันออกเฉียงใต้หรือแม้กระทั่งทั่วประเทศ

แต่คิดจะทำเรื่องแบบนี้นั้นมันยากเสียยิ่งกว่ายากซะอีก แม้ว่าเฉินอีจะเป็นเจ้ามังกรก็ใช่ว่าจะสามารถทำได้ง่าย ๆ

เรื่องนี้มันยากว่าเมื่อก่อน ตอนที่ต่อกรกับตระกูลหลง ต่อกรกับกลุ่มทะเลแดงนับสิบเท่า