บทที่ 141 กลุ่มทะเลแดงอันยากจะรับมือ

หลังจากได้ยินนายหญิงพูดเช่นนี้แล้ว ผู้ดูแลจงก็สบายใจขึ้น

สิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่เพียงคำพูดประโยคนี้ของนายหญิงเท่านั้น แต่การมียอดฝีมือคอยช่วยเหลือจะทำให้การจัดการเรื่องนี้ง่ายขึ้นมาก

นายหญิงตระกูลเฉินหัวเราะก่อนจะกล่าวว่า “กะอีแค่เฉินอีคนเดียว ไม่มีอะไรต้องห่วง สิ่งสำคัญคือธุรกิจที่ต้องทำในตลาดมืดต่างหาก เรื่องนั้นจะทำให้ตระกูลฝั่งแม่ยกสถานะของฉันสูงขึ้น แถมยังจะช่วยให้ฉันควบคุมตระกูลเฉินทั้งตระกูลเอาไว้ได้ทั้งหมด เข้าใจไหม”

“เข้าใจแล้วครับ นายหญิงวางใจได้”

ผู้ดูแลจงรีบตกปากรับคำ

หลังจากนั้นนายหญิงเฉินก็วางสายไป

เมื่อพวกของเฉินฝูกลับเข้ามาแล้ว ผู้ดูแลจงจึงเล่าเรื่องให้ฟังอย่างคร่าวๆ แต่ไม่ได้เล่าเรื่องที่แปดจงกับเก้าจง จะมาช่วย

เขาไม่อยากให้เฉินฝูเอาเรื่องนี้ไปคุยโม้ต่อ เพราะหากเรื่องไปเข้าหูเฉินอีเข้า อีกฝ่ายก็คงจะรีบหาทางหนี แล้วถึงตอนนั้นเขาจะจัดการพวกนั้นได้อย่างไร

แต่ไม่มีใครคิดถึงเลยว่า จุดจบของเรื่องนี้มีบางอย่างผิดปกติ

เฉินฝูไม่รู้รายละเอียดของเรื่อง แต่ก็พอที่จะเข้าใจเรื่องราวในภาพรวม

“โถๆๆ”

เฉินฝูอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงเยาะเย้ยออกมา ความสะใจปรากฏอยู่เต็มใบหน้า

“นายหญิงถึงขั้นสั่งการเอง ดูทรงแล้วคงไม่มีอะไรผิดพลาดแน่”

ตอนแรกเขาก็คิดเช่นกันว่าเรื่องนี้ยากจะแก้ไข แต่พอดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้วเรื่องนี้กลายเป็นเพียงแค่เรื่องเล็กๆ

ยังไม่นับยอดฝีมือที่ตระกูลมังกรส่งมา กลุ่มทะเลแดงยังส่งยอดฝีมือมาร่วมอีกคนหนึ่ง หากดูจากสถานการณ์ตอนนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้เขารู้สึกได้ใจขึ้นมากแล้ว

“กะอีแค่เฉินอีเพียงคนเดียว กำจัดเขาเป็นเรื่องง่ายนิดเดียว”

เขาไม่เพียงพึงพอใจมากเท่านั้น แต่ยังรู้สึกว่าเรื่องนี้จะดำเนินต่อไปได้อย่างราบรื่นง่ายดาย

แต่เขาลืมคิดไปว่า หลายวันที่ผ่านมานี้ เขาพ่ายแพ้ให้กับเฉินอีไปแล้วกี่ครั้ง

แล้วมีครั้งไหนบ้างที่เขาไม่ประกาศออกมาอย่างมั่นใจว่าจะชนะแบบนี้?

หึๆ

เฉินอีไม่เคยรู้เรื่องราวด้านนี้

หากเขารู้ เขาคงสบายใจมาก

เพราะตอนนี้เขากำลังรอให้ตระกูลเฉินส่งคนมา เขาอยากรีบฉวยโอกาสตอนนี้แก้ปัญหาตรงหน้าให้จบสิ้นไปสักที

“เจ้ามังกรครับ พวกเขามาแล้ว”

มังกรเขียวเดินเข้ามาแล้วรายงานอย่างนอบน้อม คราวนี้เฉินอีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “พวกเขามาทำอะไร”

สีหน้าของคนที่เดินตามมังกรเขียวเข้ามาแปรเปลี่ยนไป

พวกเขาคือพวกซูฮ่วนหราน ก่อนหน้านี้ไม่ได้ตระหนักอะไร แต่เมื่อเห็นว่าเฉินอีกำลังโกรธเพราะเรื่องนี้ ทุกคนต่างพากันอกสั่นขวัญแขวน

ตอนนี้เฉินอีกำลังโมโหมากจริงๆ

และไม่ใช่เรื่องอื่นใดเลย แต่เป็นเพียงเพราะเรื่องที่คนกลุ่มหนึ่งทำในสิ่งที่ไม่ถูกต้อง

“สถานการณ์ของเมืองฉือหลายปีมานี้ ผมคิดว่าพวกคุณก็คงรู้แจ้งดีล่ะมั้ง”

“ทำไมถึงไม่ทำในสิ่งที่ควรทำล่ะ ทำไมไม่จัดการคนพวกนี้ซะ”

แววตาของเฉินอีส่องประกายคมปลาบ

เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเรื่องนี้ไม่ได้มีเพียงจี้หยุนจ่างเท่านั้นที่สร้างปัญหา

หากพวกซูฮ่วนหรานเอาจริงเอาจังกับเรื่องนี้ พวกจี้หยุนจ่างคงไม่กำเริบเสิบสานกันถึงขั้นนี้

เฉินอีเบนสายตาไปตกอยู่ทางอื่น

เขาไม่ได้มองไปยังใครเป็นพิเศษ แต่รอให้คนพวกนั้นตอบคำถามของเขาออกมาเอง

“ผม ผม ผม”