บทที่ 185 ท่านชายมังกรที่เด็ดขาดหยาบคาย

“เหอะ ๆ ท่านชายหลง ถึงแม้ว่าอยู่ที่เมืองชิงชวนตระกูลมังกรของพวกคุณจะมีอิทธิพลมาก แทบจะเทียบเคียงกับตระกูลกวนได้ แต่ผมจะต้องเตือนคุณหน่อย โลกใต้ดินของพวกเรายังไงก็เป็นโลกใต้ดิน ไม่สามารถมองเห็นแสงสว่างได้อย่างพวกคุณ แต่พวกคุณก็มีคนที่สามารถกดพวกคุณได้ และคนพวกนั้น ล้วนไม่กล้าล่วงเกินคุณเฉินเลยสักนิด”

ในคำพูดของท่านช่าวนั้นได้เปิดเผยข้อมูลออกมาไม่น้อย

อาจกล่าวได้ว่าเป็นข้อมูลสำคัญที่สามารถทำให้คนอื่นต้องเบิกตาโพลงได้

ตระกูลมังกรยังต้องถูกกดทับ

บางทีตระกูลกวนอาจจะทำได้ แม้แต่ตระกูลกวนที่กำลังตกต่ำอยู่ในตอนนี้ก็ไม่อาจมองข้ามได้

แต่นั่นมันในโลกธุรกิจ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโลกใต้ดิน

นั่นก็หมายความว่าคนพวกนี้ไม่คนในโลกธุรกิจ และก็ไม่ใช่คนในแวดวงสีเทา เช่นนั้นก็เป็นไปได้เพียง......

“ตระกูลขุนนาง!”

คุณชายสามตระกูลฉินเปลือกตากระตุกเล็กน้อย

เขาจับคำนี้ได้อย่างรวดเร็ว

ที่ท่านช่าวพูดแบบนี้จะต้องไม่ใช่การยิงธนูโดยไม่มีเป้าอย่างแน่นอน

หรือว่า เฉินอีคนนั้นจะมีที่มาที่ไปที่ไม่ธรรมดาจริง ๆ แม้แต่ตระกูลขุนนางยังต้องไว้หน้าบาง

คุณชายตระกูลมังกรหรี่ตาเล็กน้อย เอ่ยถาม: “งั้นฉันขอถามได้ไหมว่า คนตระกูลขุนนางคนนี้ เป็นบุคคลใหญ่โตท่านไหนในเมืองชิงชวนของเรา?”

“เหอะ ๆ คุณไม่จำเป็นต้องรู้ว่าเป็นใคร ถึงยังไงก็ไม่ใช่คนนที่คุณจะสามารถล่วงเกินได้”

พูดจบ ท่านช่าวก็เดินจากไป

เขาทำเพราะความสัมพันธ์เล็ก ๆ น้อย ๆ ในอดีต พูดให้ถูกก็คือมิตรภาพระหว่างเขากับตระกูลมังกร ถึงได้กล่าวตักเตือนไม่ให้หมอนี่ทำเรื่องโง่ ๆ ถ้าหากหมอนี่ไม่ฟังคำของตัวเองละก็ งั้นก็ถือว่าตัวเองไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้น

ยิ่งคิดมาถึงตรงนี้ มุมโค้งของมุมปากของเขายิ่งชัดเจนขึ้นมากว่าเดิม

ไม่ว่าตอนนี้จะเกิดเรื่องอะไรขึ้น เขาก็คร้านที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวอีกต่อไปแล้ว ปล่อยหมอนี่ไปตามยถากรรม ถึงยังไงมันก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเขา

“ท่าน ท่านชายมังกร คำพูดของท่านช่าว.....”

“จะต้องเป็นการข่มขู่พวกเราอย่างแน่นอน ไม่จำเป็นต้องไปใส่ใจ”

คุณชายตระกูลมังกรยิ้มเยาะเย้ย “ถ้าหากท่านช่าวสามารถบอกสาเหตุนี้ได้ ให้ฉันรู้ว่าเป็นท่านไหน ฉันก็ยังจะหวาดเกรงอยู่บ้าง”

“แต่เห็นได้ชัดว่าเขากลัวว่าพูดออกมาแล้วฉันจะไปสอบถาม พอถึงตอนนั้นก็เปิดโปงเขา ดังนั้นจึงคิดที่จะใช้วิธีนี้เพื่อให้ฉันลูบหน้าปะจมูกแค่นั้นเอง”

“แค่กลลวงเท่านั้น คิดจะให้ฉันเชื่อฟังอย่างว่าง่าย ช่างตลกเสียจริง”

ในดวงตาของเขานั้นเต็มไปด้วยความดูหมิ่นดูแคลน คิดว่าตัวเองได้มองแผนการของท่านช่าวออก

แต่หารู้ไม่ว่าที่ท่านช่าวไม่พูดออกมานั้น เพราะเขาไม่สามารถมั่นใจได้ว่าเมื่อพูดออกมาและจะถูกเฉ่าเฉียงกล่าวโทษหรือเปล่า

ถ้าหากเป็นตระกูลขุนนางธรรมดา เขาก็คงพูดไปแล้ว แต่เฉ่าเฉียงเป็นขุนนางใหญ่ เขาไม่กล้าที่จะพูดออกไป ดังนั้นถึงได้ตักเตือนคุณชายตระกูลมังกรอย่างคลุมเครือ สุดท้ายแล้วความคลุมเครือนี้กลับทำให้คุณชายตระกูลมังกรเข้าใจผิด

เอาเถอะ

ครั้งนี้ นับว่าคุณชายตระกูลมังกรไม่มียาที่จะรักษาได้แล้ว

นอกเสียจากว่าเขาจะสามารถยกคนที่สามารถต่อกรกับเฉ่าเฉียงออกมาได้

“ไม่ต้องคิดอะไรมากแล้ว ต่อให้เป็นคนของตระกูลขุนนาง ฉันก็ไม่เห็นจะกลัว ยิ่งไปกว่านั้นเรื่องที่พวกเราทำนี้ค่อนข้างจะคลุมเครือ แค่ไม่ถูกพบเห็นเข้าก็ไม่เป็นไร”

คุณชายตระกูลมังกรมั่นใจในความสามารถของตัวเองมากพอสมควร

เมื่อทุกคนได้ยินดังนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะพยักหน้าเล็กน้อย

ไม่พูดไม่ได้ว่า เรื่องนี้อยู่เหนือความคาดหมายของพวกเขาจริง ๆ

แต่ตอนนี้หลังจากที่ได้รับการรับรองจากคุณชายตระกูลมังกร ในสายตาของพวกเขาท่านช่าวคนนี้ก็เป็นเพียงบุคคลที่ไม่คู่ควรแก่การกล่าวถึงเท่านั้น คิดจะจัดการก็ง่ายเพียงนิดเดียว

พวกเขายังคงเดินไปทางที่เฉินอีอยู่

ครั้งนี้ คนของคุณชายตระกูลมังกรได้นำขบวนเอง ไม่เชื่อหรอกว่าเมื่อท่านช่าวนั่นเห็นคนของตัวเองยังจะกล้าออกหน้าอีก

มาถึงด้านหน้าห้องส่วนตัว

“นี่คือห้องส่วนตัวของท่านชายกวน บวกเราบุกเข้าไปแบบนี้ไม่ค่อยดีหรือเปล่า”

คุณชายสามฉินถามอย่างอ่อนแอ

สำหรับเรื่องนี้ ยอดฝีมือของตระกูลมังกรคนนั้นทำเสียงหึอย่างเย็นชา และกล่าวอย่างเย้ยหยัน: “ก็แต่คุณชายใหญ่ตระกูลกวน ท่านชายของพวกเราไม่กลัวเขาหรอกนะ อีกอย่างคนที่อยู่ในนี้กล้ายั่วยวนท่านชายของพวกเรา เช่นนั้นต่อให้เป็นท่านชายกวนก็ไม่สามารถปกป้องคนคนนั้นได้!”