บทที่ 186 แกเตรียมพร้อมหรือยัง? ฉันลงมือแล้วนะ

“มังกรเก้า คนพวกนี้มอบให้เธอ”

เฉินอีกล่าวออกมาหนึ่งประโยคอย่างเรียบ ๆ

คนที่มานั้นต่างชะงักไปตาม ๆ กัน โดยเฉพาะพวกยอดฝีมือของตระกูลมังกรนั้นยิ่งงงงัน อยากจะหัวเราะเสียงดัง

พวกกเขาคิดว่าเฉินอีคนนี้สมองไม่ปกติหรือเปล่า

แต่ไม่รอให้เสียงหัวเราะของพวกเขาดังออกมา ผู้หญิงที่ยืนอยู่คนนั้นพลันขยับตัว

ยอดฝีมือตระกูลมังกรยังไม่ทันรู้สึกตัวก็ถูกชกเข้าที่หน้าท้องหนึ่งครั้ง

“อั๊ก!”

ยอดฝีมือตระกูลมังกรไม่ได้พ่นอะไรที่สกปรกออกมา

แต่เป็นเลือด!

ตอนนี้เขารู้สึกเพียงว่าอวัยวะภายในของตัวเองนั้นได้ถูกกระแทกอย่างหนัก แทบจะล้มลงไปบนพื้นลุกขึ้นมาไม่ได้

เห็นดังนั้น มังกรสิบเอ็ดก็เดินเข้ามาทีละก้าว ในสายตาเปล่งประกายขั้นมาเป็นระลอก ๆ

“น่าสนใจจริง ๆ แหะ”

มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย

ก่อนหน้านี้มีเพียงมังกรเก้าเป็นคนลงมือ เขาก็ต้องคันไม้คันมือยากที่จะทนเป็นธรรมดา

“มังกรเก้า สองคนนี้มอบให้ฉัน ได้ไหม?”

เขาชี้ไปที่ต้าจินหยาและคุณชายสามฉิน

เริ่มแรกทั้งสองคนนี้ยังไม่ทันรู้สึกตัว แต่เมื่อสังเกตเห็นยอดฝีมือตระกูลมังกรถูกต่อยจนกระอักเลือด สีหน้าของพวกเขาก็ซีดเซียวขึ้นมาทันที

“พวก พวกแกโอหังเกินไปแล้ว นี่เป็นคนของตระกูลมังกรเชียวนะ เป็นยอดฝีมือข้างกายของท่านชายมังกร ต่อให้พวกแกมีท่านชายตระกูลกวนหนุนหลัง แต่มันก็ชักจะมากเกินไปแล้ว!”

“ไร้สาระ!”

มังกรสิบเอ็ดถีบจนต้าจินหยาหงายหลัง

ก่อนหน้านี้ไอ้หมอนี้ได้บอกว่าจะทำมิดีมิร้ายกับมังกรเก้า ในฐานะมิตรสหาย เป็นธรรมดาที่เขาต้องออกหน้าให้มังกรเก้าสักหน่อย

“อย่าเล่นมันจนตายล่ะ อีกเดี๋ยวฉันต้องปรนนิบัติมันดี ๆ หน่อย”

มังกรเก้าเบ้ปากเล็กน้อย กล่าว: “ก่อนหน้านี้ฉันได้ค้นคว้าวิธีสอบสวนใหม่ออกมาได้ กำลังหงุดหงิดอยู่ว่าไม่มีที่ให้ใช้”

“โถ ๆ ๆ มันจะโหดเหี้ยมเกินไปหรือเปล่า ไม่ทันไรก็คิดจะใช้วิธีพวกนั้น ไม่กลัวว่ามันจะเป็นบ้าเสียสติหรือยังไง”

การสนทนาระหว่างสองคน ทำให้พวกต้าจินหยาทั้งสองคนที่จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวอยู่แล้วอดไม่ได้ที่จะนัยน์ตาสั่นเล็กน้อย กลัวว่าท่านนี้จะพลันเคลื่อนไหวขึ้นมา นั่นมีความเป็นไปได้ว่าพวกเขาจะต้องจบเห่อย่างแน่นอน

จะต้องรู้ว่าที่พวกเขาได้ฟัง ทั้งสองคนเหมือนกับกำลังพูดคุยกันตามปกติ แต่กลับสามารถทำให้พวกเขารู้สึกกดดันขึ้นอย่างมองไม่เห็น

สำหรับเรื่องนี้ เฉินอีเพียงแค่ยิ้มเล็กน้อย

“พวกนายอย่าข่มขู่พวกเขาต่อไปอีกเลย”

“พูดไปแล้ว ในที่นี้มีพี่ชายของภรรยาฉันรวมอยู่ด้วย แต่ว่าความสัมพันธ์ห่างเหินไปหน่อย”

“คุณว่าไหมล่ะ คุณชายสามฉิน”

เขาเหลือบมองคุณชายสามฉินนั่นอย่างเรียบ ๆ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

คุณชายสามฉินนั่นตกใจจนเปลือกตากระตุกเล็กน้อย กำลังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็พูดไม่ออกสักคำ

ต้าจินหยาที่อยู่ด้านข้างพลันถีบเข้ามา เขารู้ว่าตอนนี้คุณชายสามฉินจะต้องคุยกับพวกนี้ถึงจะได้ ไม่อย่างนั้นละก็ผลที่ตามมาจะต้องยุ่งยากแน่

แต่ผลลัพธ์กลับเป็น——

ตอนนี้คุณชายสามฉินพูดไม่ออกสักคำ ราวกับได้ตกใจจนปัญญาอ่อนไปแล้ว มองแล้วก็ทำให้เฉินอีหมดคำจะพูดไปชั่วขณะ

“คุณชายสามฉิน ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่ด้านล่าง คุณได้ออกคำสั่งกับผม บอกให้ผมรออย่างว่าง่าย ทำไมตอนนี้ถึงเปลี่ยนนิสัยไปแล้วล่ะ?”

“เอ่อคือ เฉินอี น้องเขย ระหว่างพวกเราคงจะมีอะไรเข้าใจผิดกัน......”

“อย่าเข้าใจผิดไม่เข้าใจผิดอะไรอีกเลย เล่ามาเถอะ ฉินหวยจือได้พูดยังไงกับคุณ หรือว่าขายภรรยาของผม ไม่ใช่จุดประสงค์เดิมของตระกูลฉิน แต่เป็นความคิดของคุณ?”

เฉินอีกลับเข้าสู่ประเด็นสำคัญ

คราวนี้ คุณชายสามฉินอดไม่ได้ที่จะเปลือกตากระตุก สัญชาตญาณสั่งให้เขาพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับถูกตัดหน้าไป