บทที่ 190 เป็นสุนัขจะต้องมีความรู้ในการเป็นสุนัข

“เป็นสุนัขก็จะต้องรู้จักหน้าที่ของสุนัข คุณชายมังกรไม่ใช่คนที่แกมีคุณสมบัติพอที่จะรู้จัก!”

คุณชายสามฉินนั้นดูถูกเหยียดหยามเป็นอย่างมาก

เขาสามารถให้การสนับสนุนฉินหวยจือ นับว่าเป็นเกียรติที่สุดของฉินหวยจือแล้ว

ยังกล้าที่จะข้ามหัวตัวเองไปประจบท่านชายมังกรอีก ช่างตลกเสียจริง!

ความคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของฉินหวยจือถูกเปิดโปง บวกกับคำพูดเหล่านั้นของคุณชายสามฉินทำให้เขารู้สึกประหม่าถึงขีดสุด ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรไปชั่วขณะ ทำได้เพียงพยักหน้าอย่างต่ำต้อย

ภายในใจกลับรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก

ถ้าหากเขาสามารถสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับคุณชายตระกูลหลงท่านนั้นได้ ยังจะมีเรื่องของคุณชายสามฉินอะไรอีก”

เขาก็เป็นเพียงแค่ลมตดเท่านั้นเอง!

ยิ่งคิดแบบนี้ ภายในใจของฉินหวยจือก็ยิ่งโมโหขึ้นมาเรื่อย ๆ แต่กลับทำอะไรคุณชายสามฉินไม่ได้ เพราะถึงยังไงคุณชายสามฉินก็เป็นที่พึ่งที่ใหญ่ที่สุดของเขาในตอนนี้

ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น

เพียงแค่เรื่องที่ฉินปิงหลันครอบครองตำแหน่งประธานฉินซื่อกรุ๊ปอยู่ในตอนนี้ ก็เพียงพอที่จะทำอันตรายฉินหวยจือแล้ว

มันคนละเรื่องกัน

ความสามารถในการทำงานของฉินปิงหลันนั้นนับว่าไม่เลวเลยจริง ๆ

นอกจากนี้แล้วฉินปิงหลันคนนี้ยังโหดร้ายกับครอบครัวของตัวเองไม่ลง แต่กลับโหดร้ายพอกับคนภายนอก ในระยะเวลาเพียงแค่สั้น ๆ ก็ได้กำจัดผู้บริหารระดับสูงต่างแซ่ที่ยืนอยู่ฝ่ายฉินหวยจือออกไปไม่น้อย

ตอนนี้เสียงสนับสนุนฉินปิงหลันในบริษัทดูเหมือนว่ายิ่งดังขึ้นมาอีก

ยิ่งคิดมาถึงตรงนี้ ภายในใจของฉินหวยจือก็ยิ่งรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาเรื่อย ๆ เขากลัวว่ายิ่งเวลาผ่านไป ฉินปังหลันยืนได้ยื่นมั่นคงแล้วตัวเองจะต้องอนาถแน่

เพราะฉะนั้น ตอนนี้เขาร้อนใจที่จัดการฉินปิงหลัน ดังนั้นเขาจะต้องเชื่อฟังคำพูดของคุณชายสามฉินอย่างว่านอนสอนง่าย ไม่อย่างนั้นละก็จะเอาชนะใจคนได้ยังไง?

จะขับไล่ฉินปิงหลันออกไปและแย่งตำแหน่งประธานบริษัทของตัวเองได้ยังไง”

จะได้เห็นสภาพอันอนาถของฉินปิงหลันได้ยังไง ทำยังไงถึงจะทำให้ตัวเองสมปรารถนา และล้างแค้นได้สำเร็จ?

และนี่ก็คือความแตกต่างระหว่างฉินหวยจือและฉินปิงหลัน

ฉินปิงหลันไม่โหดร้ายกับคนภายใน แต่โหดร้ายกับคนภายนอกมาก

ฉินหวยจือกลับเป็นไปในทางกลับกัน เมื่ออยู่ที่ด้านนอกกลับเชื่อฟังอย่างกับสุนัขขี้อ้อน แต่กับคนในครอบครัวของตัวเองกลับเป็นเหมือนหมาป่าที่ดุร้าย คนแบบนี้เป็นเศษเดนมนุษย์อย่างสมบูรณ์แบบ

คุณชายสามฉินเองก็เข้าใจความหมายของฉินหวยจือ แต่กลับไม่เห็นด้วย

“เพราะยังไงก็เป็นแค่สุนัขตัวหนึ่ง ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง เหอะ ๆ”

เขากลับคิดว่าเฉินอีนั่นน่าสนใจไม่น้อย

ที่น่าเสียดายก็คือ ที่นี่ไม่ใช่โจวตู แต่เป็นเมืองฉือ

ต่อให้คนตระกูลกวนท่านนั้นได้รับข่าว ก็ไม่ทันการแล้ว เพราะยังไงก็มีคุณชายตระกูลมังกรขวางเอาไว้ ต่อให้ท่านนั้นจะร้ายกาจเพียงก็เอื้อมมือมาไม่ถึง

และเรื่องที่พวกเขาต้องการในตอนนี้นั้นก็มีเพียงเรื่องเดียว นั่นก็คือรีบจัดการเฉินอีและพวกซะ

“เหอะ ๆ เฉินอีนะเฉินอี ครั้งที่แล้วเหยียบย่ำฉันอย่างสนุกไม่ใช่เหรอ? ครั้งนี้ฉันจะต้องทำให้แกรู้ว่าทำไมพระอาทิตย์ถึงแดงแบบนั้น!”

“อีกอย่าง ฉินหวยจือ บอกครอบครัวฉินปิงหลัน วันนี้จะต้องมาให้ครบรวมทั้งเฉินอีด้วย!”

เขากล่าวกับฉินหวยจือ

ไม่ใช่เพื่ออื่นใด ก็แค่กลัวว่าเฉินอีจะเล่นลูกไม่อะไร พอถึงตอนนั้นถ้าหากไม่มา ตัวเองจะไปเหนื่อยโดยเปล่าประโยชน์หรอกเหรอ?

จะต้องรู้ว่า คุณชายมังกรมีคำสั่ง ให้จับเป็นเฉินอี ย่ำยีฉินปิงหลันต่อหน้าเฉินอี

สำหรับผู้หญิงที่ชื่อมังกรเก้า เหอะ ๆ คิดว่ายอดฝีมือแห่งโจวตูท่านนั้นคงจัดการเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้คงน่าจะกำลังเดินทางกลับมา

ในขณะเดียวกัน

ณ โรงงานร้างแห่งหนึ่งในโจวตู

“ปลุกผู้หญิงคนนั้นให้ตื่นขึ้นมา!”

สตอร์มอายเป็นชายหนุ่มร่างสูง แต่ความดุร้ายบนใบหน้าของเขาทำให้เขาดูไม่หนุ่มถึงขนาดนั้น