บทที่ 191 งานเลี้ยงตระกูลฉิน

แม้จะบอกว่านี่คือภายในแดน ด้านพลังยุทธ์ ไม่อาจเทียบกับนอกแดน

โดยเฉพาะคนอย่างเธอที่อยู่นอกสนามรบก็มีปรมาจารย์ที่มีชื่อเสียง ไม่ใช่คนที่คนทั่วไปสามารถท้าทายได้

แต่แม้จะไม่สามารถเอาชนะตนได้ หมัดนั้น เกรงว่าถ้าเปลี่ยนเป็นกวนจื่อโยวที่ลาออกจากวงการหลายปีและไม่ได้ฝึกการต่อสู้จริงจังเท่าไหร่ ก็สามารถรับมือได้ไม่ยาก

แบบนี้ควรคู่ให้เรียกว่ายอดปรมาจารย์ด้วยเหรอ?！

น่าตลกจริงๆ！

น่าขันเสียจริง！

"คนสวย เธอทำให้ฉันโมโหแล้ว ดูเหมือนว่าหมัดเมื่อกี้ของฉันจะไม่ทำให้เธอเจ็บ ฉันจะทำให้เธอเข้าใจว่าคนตรงหน้าเธอ ฉันคนนี้ ไม่ใช่คนที่จะมีเรื่องด้วยได้ง่ายๆ！”

ไอ้ระห่ำตะคอกด้วยความโกรธเคือง

เขาทนไม่ได้ที่ผู้หญิงคนหนึ่ง ทั้งยังเป็นผู้หญิงที่ถูกตนทำร้ายจนล้มลงไปนอนกับพื้นดูถูกตนแบบนี้

นี่เป็นการดูถูกพลังยุทธ์ของไอ้ระห่ำ รวมถึงเป็นการดูถูกจิตใจอย่างมาก！

แต่มังกรเก้ากลับไม่คิดว่าเป็นเรื่องที่ถูกต้อง ในทางกลับกันยิ่งมองด้วยความดูถูกมากขึ้น

"ก็แค่หมัดนุ่มๆนั่นของนายเนี่ย?"

"หยุดพูดล้อเล่นได้แล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะอยากจะหาเป้าหมายการสอบสวนที่เหมาะสม ฉันไม่สนใจพวกนายหรอก"

"แน่นอนว่าเถ้าแก่จินก็ไม่ต้องผิดหวัง นายไม่ใช่เป้าหมายการสอบสวนเพียงคนเดียวของครั้งนี้ ยังมีพวกคนที่อยู่ในเว่ยอานซือรอนายอยู่"

มังกรเก้ากระตุกมุมปากขึ้น พูดออกมาเบาๆ ไม่หยุดหย่อน พูดทีละประโยค

คนพวกนี้คิดว่าปรมาจารย์ตระกูลมังกร ถูกคนของท่านชายมังกรฆ่าตายหมดแล้ว?

ตลก！

เธอเตรียมแผนการรับมือเอาไว้ตั้งแต่แรก คนที่ส่งไปวางยาพิษ คาดว่าตอนนี้คงถูกจับไปขังที่เว่ยอานซือแล้ว

มีปัญญา คนพวกนี้ส่งคนอีกกลุ่มหนึ่งไปสิ

ไม่อย่างนั้นจะกลายเป็นหนูทดลองของเธอกันหมด！

เธอไม่พูดอะไรพร่ำเพรื่ออีกแม้แต่น้อย แต่เดินบีบต้อนไปตรงหน้าของอีกฝ่าย ไอ้ระห่ำโมโหอย่างมากอยากจะทำกับเธอเหมือนเดิม อยากจะต่อยมังกรเก้าอีกครั้ง

อีกทั้งครั้งนี้ เขาจะไม่ออมแรง

ต่อให้ต้องฆ่าผู้หญิงคนนี้ก็ต้องชำระล้างความอับอายในศักดิ์ศรีของตน！

ยิ่งคิดแบบนี้ แรงในหมัดของเขารุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

แต่ว่า！

"ผวัะ！”

มังกรเก้าตบฉาดเดียวก็ปัดมือของเขาทิ้ง หลังจากนั้นบิดมืออย่างแรง

กรึก

หักแล้ว！

กระดูกมือหักแล้ว！

ไอ้ระห่ำถึงกับร้องไม่มีเสียง เขาเข้าสู่ความตกตะลึงอย่างไม่รู้จบ

"เป็น เป็นไปไม่ได้ ก่อนหน้านี้เธอแพ้ฉันด้วยหมัดเดียว เป็นไปได้ยังไงที่เธอจะทำ......"

"ฉันขอย้ำอีกครั้ง เป้าหมายของฉันก่อนหน้านี้คืออยากให้พวกนายพาตัวฉันมาที่นี่ ดูว่าพวกชั่วอะไรอีกไหม แต่ว่าตอนนี้ไม่ต้องการแล้ว"

มังกรเก้าสะบัดมือ ไอ้ระห่ำยืนตัวเซแล้วล้มลงกับพื้น

เธอไม่ยี่หระจริงๆ

ไม่ได้คุยโวไม่ได้พูดพล่าม ไอ้ระห่ำคนนี้ คือหนึ่งในคนแข็งแกร่งที่สุดที่พบเจอในวงการนี้ของเมืองชิงชวน

แต่ว่าไม่พอที่จะทำร้ายจริงๆ

น่าจะเป็นระดับเดียวกับกวนจื่อโยว ซึ่งกำจัดทิ้งที่คลับเหว้ยหยางเมื่อคราวก่อน

กล่าวโดยสรุป ล้วนเป็นคนกระจอก！

สุดท้ายยังคิดว่าตนเก่งกาจมาก ดึงดันจะก่อความวุ่นวายต่อหน้าตนตั้งแต่เช้ายันค่ำ โดยไม่รู้เลยว่าตัวเองเหมือนตัวตลก

ทว่าคำพูดเหล่านี้ มังกรเก้าไม่ได้ออกไป

แต่สีหน้าของเธอสื่อความหมายทั้งหมดออกไปแล้ว ทำให้คนคนนั้นโมโหจนหมดสติไป