บทที่ 216 ผู้ชนะสิบทิศ

ทันทีที่ท่านฟู่รองออกโรง สมาชิกตระกูลฟู่ต่างก็ประหลาดใจ

“คุณชายรองไม่ได้แสดงฝีมือต่อหน้าสาธารณะมาตั้งหลายปีแล้ว ครั้งล่าสุดก็เมื่อสามปีก่อน ครั้งนั้นได้เอาชนะปรมาจารย์ผู้มีฝีมือได้ถึงร้อยคน และติดหนึ่งในสิบปรมาจารย์ชั้นเซียนแห่งเมืองชิงชวน”

“ไม่เพียงเท่านั้น ที่สำคัญที่สุดก็คือความแข็งแกร่งของคุณชายรองก็เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดภายในเวลาไม่กี่ปีมานี้ ว่ากันว่าขนาดปรมาจารย์ชั้นเอกของเมืองเรายังต้องตกตะลึงเมื่อได้เห็นความสามารถของคุณชายรอง”

“แม้ว่าเขาจะไม่ได้แสดงฝีมือต่อสาธารณะ แต่เขาก็เคยลงมือมาแล้วไม่น้อยกว่าหลายสิบครั้ง และทุกครั้งก็มีข่าวออกไปเกี่ยวกับชื่อเสียงของเขา ต่างพูดกันเป็นเสียงเดียวว่าคุณชายรองคือปรมาจารย์ชั้นเอกคนใหม่แห่งเมืองชิงชวน”

“ด้วยฝีมือของเขา เจ้าเด็กอวดดีสามคนนี้ก็ต้องคุกเข่าลงกับพื้นยอมแพ้อย่างแน่นอน”

“เหอะ เหอะ นายนี่ช่างไม่รู้อะไร จะให้ยืนรอความตายหรือไง? ฮ่า ๆ ๆ ๆ”

แต่ละคนดูคึกคะนอง ถึงกับหัวเราะคิกคัก

ราวกับว่าพวกเขาเห็นเทวดาตกลงมาจากฟากฟ้าปานนั้น น่าตื่นเต้นเสียจริง ๆ

แต่เมื่อเห็นมังกรหนึ่งนิ่งไป มังกรเก้าก็นิ่งตาม และเหลือบไปมองที่มังกรสิบเอ็ด

“สิบเอ็ด เจ้าไปลองดูฝีมือของปรมาจารย์ชั้นเอกคนนี้ดูสิ”

“เหอะ เหอะ ก็ได้”

มังกรสิบเอ็ดรู้ว่าเจ้าสองตัวนี้กำลังรังแกตัวเอง แต่ทำไงได้ใครให้ตัวเองมาเป็นน้องกันหล่ะ ก็คงทำได้เพียงแค่เชื่อฟัง

ทันทีที่มังกรสิบเอ็ดมุ่งหน้าไปยังท่านฟู่รอง มือข้างหนึ่ง

“ปัง!”

เขาชนกับหมัดของท่านฟู่รองเข้าอย่างจัง แต่หนังตากลับกระตุกนิดหน่อย

เขาใช้พลังเกือบทังหมดกับหมัดเมื่อกี๊นี้ แต่มังกรสิบเอ็ดกลับไม่เป็นอะไรเลย?

มันเป็นแบบไปได้อย่างไร!

แม้จะพูดกันว่าชื่อเสียงของเขาคือปรมาจารย์ชั้นเอกในชิงชวนฟังดูจะโอ้อวดเกินจริงไปหน่อย แต่พลังของเขาก็ช่างแข็งแกร่ง หากเป็นคนที่มาจากเมืองชนบทก็ยังรับพลังของเขาได้อย่างเต็มที่

“ตาฉันหล่ะ!”

ทันใดนั้นมังกรสิบเอ็ดก็อ้าปาก และปล่อยพลังของเขา

หากเขาไม่ได้ปล่อยพลังก็ไม่เป็นไร ทว่าเมื่อเขาปล่อยพลังแล้ว ท่านรองฟู่จะรู้สึกได้ว่าความแข็งแกร่งของเขานั้นมลายหายไปในทันที

ไม่สิ มันยากที่จะพูดออกมาว่าชายหนุ่มตรงหน้าแข็งแกร่งกว่า

ไม่คิดว่าตัวเองจะไม่มีพลังที่จะโต้ตอบได้ขนาดนี้ เหมือนกำลังพ่ายแพ้อย่างราบคาบ ร่างทั้งร่างถูกโยนออกไป

“ฟุบฟุบฟุบ!”

“ฟุบฟุบ!”

“ฟุบ!”

ร่างกายของเขาถูกโยนออกไป ไปชนกับถังขยะอยู่หลายใบจนมากองอยู่บนพื้น

“ฟู่!”

ท่านฟู่รองพ่นเลือดออกมาเต็มปาก ใบหน้าซีดเซียว ลมหายใจก็เริ่มช้าลง

คนในตระกูลฟู่ต่างพากันอึ้ง

พวกเขามองดูมังกรสิบเอ็ดอย่างกับไม่เชื่อสายตา ไอบ้านี่มันเป็นมนุษย์จริง ๆหลอ?

ทำไมถึงได้มีกำลังอันทรงพลังได้ถึงเพียงนี้!

เขาต้องรู้ว่าร่างกายของท่านฟู่รองถึงขีดจำกัดของมนุษย์แล้ว แม้เขาจะสามารถใช้ทักษาการต่อสู้ที่มีบดขยี้ท่านฟู่รอง แต่ก็ไม่สมควรจะทำกันถึงขนาดนี้

นี่มันประเภทอมนุษย์!

อย่างที่ทุกคนรู้

องครักษ์มังกรนั้นโหดร้ายกว่าองครักษ์เสือมาก

องครักษ์เสือส่วนใหญ่ยังจัดอยู่ในประเภทของคนปกติ แต่องครักษ์มังกรอย่างน้อยก็มีกำลังกว่าขีดจำกัดของคนปกติแล้ว โดยเฉพาะองครักษ์มังกร 24 อันดับแรกที่อยู่ถึงชั้นอมนุษย์

การแพ้ให้มังกรสิบเอ็ดไม่ถือว่าเป็นการเสียหน้า