บทที่ 221 เป้าหมายต่อไป

“ใช่ เป้าหมายต่อไปของผมก็คือรัฐเจียงหนาน”

“นี่！”

“รัฐเจียงหนาน หรือที่เรียกว่าดินแดนเจียงหนานเป็นที่ยืนของตระกูลโฮ่และตระกูลเศรษฐีอื่นๆ แค่รัฐรัฐหนึ่งก็เทียบได้กับครึ่งหนึ่งของท้องฟ้าทางตะวันตกเฉียงใต้ เจ้าพ่อเฉิน มันไม่ง่ายเลยที่จะเคลื่อนพลในส่วนนั้น กลัวว่าตระกูลโฮ่จะไม่ตกลงด้วย”

“ไม่ ตระกูลโฮ่ต้องตกลงแน่ แต่ตระกูลอื่นไม่แน่”

เฉินอีพูดอย่างมั่นใจ

สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปทันที

“คุณเฉิน ผมขอบอกก่อนว่าในดินแดนเจียงหนานตระกูลเศรษฐีมีไม่น้อย แค่ตระกูลที่เทียบเท่ากับตระกูลมังกรเราและตระกูลกวนก็มีถึงหลายสิบตระกูล ถึงแม้ตระกูลโฮ่จะมีธุรกิจใหญ่ แต่ก็แค่อยู่ในอันดับที่สามเท่านั้น ขึ้นไปอีกยังมีตระกูลเซียวและตระกูลเย่นอกจากนี้ยังมีตระกูลที่เทียบเท่า 16 ตระกูลอีก 3 ตระกูลเศรษฐีที่ยืนอยู่ที่นั้น ความแข็งแกร่งเบื้องหลังนั้น ไม่ใช่รัฐใหญ่อื่นๆที่อยู่รอบๆ ในอาณาเขตตะวันออกเฉียงใต้จะเทียบได้”

“แม้ตระกูลโฮ่จะตกลง แต่สามตระกูลเศรษฐีรองลงมานั้นกับตระกูลเซียวและตระกูลเย่จะไม่ปล่อยไปง่ายๆแน่ พวกเขากำลังปวดศีรษะอยู่กับเรื่องที่ไม่มีเหตุผลที่จะเคลื่อนพลในเมืองชิงชวน ทันทีที่เราไปยุ่งกับพวกเขา พวกเขาก็จะเอาจุดอ่อนของเรามาบีบบังคับทางเรา เมื่อถึงเวลานั้น พวกเขาจะเคลื่อนพลในเมืองชิงชวน แม้แต่ตระกูลโฮ่ก็ไม่สามารถขัดขวางได้”

มังกรใหญ่พูดเสียงขรึม

ตอนนี้พวกเขาสู้กันเองในเมืองชิงชวน นับว่าเป็นเรื่องในบ้านของพวกเขาเอง

ตระกูลยังปกป้องพวกเขาอยู่ แม้แต่ตระกูลเซียวและตระกูลเย่ก็ไม่มีเหตุผลที่จะไปหาเรื่องตระกูลโฮ่ แต่ทันทีที่พวกเขาเคลื่อนพลในดินแดนเจียงหนานตระกูลโฮ่จะไม่มีเหตุผลอะไรไปขัดขวางตระกูลพวกนี้ ในเวลานั้น พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับอย่างน้อยสิบตระกูลเศรษฐีที่มีฐานะเทียบเท่ากับตระกูลมังกรและตระกูลกวน รวมกับห้าตระกูลเศรษฐีในสิบหกตระกูลที่ติดอันดับหนึ่งในสิบในแก๊งฮีโร่

โดยเฉพาะตระกูลเซียวและตระกูลเย่สองตระกูลนี้ เมื่อมองดูดินแดนภาคตะวันออกเฉียงใต้ทั้งหมด เป็นบุคคลที่สามารถกดขี่ตระกูลโฮ่ได้

เพราะในตระกูลเซียวและตระกูลเย่มีหลายคนที่สามารถทำการค้าได้ในภาคเหนือ ยังมีบุคคลเก่งกาจที่ดำรงตำแหน่งสูงในหน่วยทหารสำคัญหลายแห่งในภาคเหนือ

หากไม่ใช่ตระกูลโฮ่มีเทพทหารโฮ่ โฮ่ต้าวฝู่ นั่งอยู่ เกรงว่าตระกูลโฮ่จะห่างจากสองตระกูลนี้ไปตั้งนานแล้ว และยิ่งไม่ได้เข้าไปอยู่ในรายชื่อสามยักษ์ใหญ่ในตะวันตกเฉียงใต้

แม้มังกรใหญ่จะแปรพักตร์ แต่ยังคงรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ค่อยได้เรื่องเท่าไหร่นัก

เพราะเรื่องนี้มีความเกี่ยวข้องกับเรื่องหลายอย่าง

หากไม่มั่นใจเต็มที่ เรื่องนี้ทำไม่ได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นคือหาทางตายเอง

เพราะตระกูลเศรษฐีอย่างพวกตระกูลโฮ่นี้ ต่างก็คือตระกูลสิบหกในตะวันตกเฉียงใต้ ความแข็งแกร่งเบื้องหลังมีมากกว่าตระกูลมังกรและตระกูลกวนอีก

ตระกูลเดียว เกือบจะเทียบเท่ากับครึ่งหนึ่งของเมืองชิงชวนแล้ว

“ท่านตระกูลมังกร คุณลืมคำพูดก่อนหน้านี้ของเจ้ามังกรเราแล้วหรือ? ”

มังกรเขียวพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เป้าหมายเจ้ามังกรเรา ไม่ใช่แค่รัฐเจียงหนานเท่านั้น แต่เป็นทั้งประเทศ แม้ว่าจะเป็นพวกตระกูลเศรษฐีที่มั่งคั่งที่สุดในตี้จิง เราก็จะพยายามสู้ด้วย แค่ตระกูลเซียวและตระกูลเย่หากพวกเขาไม่มาหาเรื่องก็ไม่เป็นไร ทันทีที่กล้ามาก็อย่าหาว่าเราไม่เกรงใจ”

ในฐานะหัวหน้าใหญ่ที่เป็นผู้นำสถานการณ์ในตอนนี้ทางเบื้องหน้า มังกรเขียวมีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะเข้าร่วมในการประชุมนี้อย่างแน่นอน

และดูท่าทางของพวกวังจ่างหลินแล้ว มังกรใหญ่ก็ไม่กล้าดูถูกคุณมังกรเขียนคนนี้ แต่คำพูดของคนๆนี้ทำให้เขารู้สึกพูดไม่ออก

“คำพูดของคุณเฉิน กลัวว่าจะเป็นการโม้ ตระกูลเศรษฐีในตี้จิง โดยเฉพาะพวกตระกูลที่รุ่งเรืองมั่งคั่งนั้น ไม่ใช่ว่าคุณทุ่มเงินลงไปก็สามารถรวมกันมาได้ ยิ่งต้องการเส้นสายและอำนาจ”

“ฝ่ายเราดูเหมือนเก่งกาจมาก แต่ก็แค่อยู่ในเมืองชิงชวนเท่านั้น หากไปรัฐข้างๆ จะมีปัญหามากมายมาขัดขวางเรา”

มังกรใหญ่พูดในใจ แล้วเสนอแนะว่า “ เราเคลื่อนพลไปยังรัฐลิ่งก่อนดีกว่าไหม ไปทีละก้าวๆ”

“ถ้าไม่ได้จริงๆ รัฐจิงก็ได้นี่”