บทที่ 228 ละครย้อนกลับมาอีกครั้ง

ตอนนี้ แขกที่มาไปแล้วประมาณหกเจ็ดในสิบ

ผู้อาวุโสใหญ่เฉินหัวเราะฮ่าฮ่าอย่างสะใจ รู้สึกดีใจจนถึงขีดสุด

“ใครใช้ให้เฉินอีอยากเป็นคู่แข่งกับเรา ตอนนี้รู้จักเจ็บปวดแล้วใช่หรือเปล่า ฮ่าฮ่าฮ่า!”

“แต่คนที่อยู่ด้านในก็ยังมีไม่น้อย ยิ่งไปกว่านั้นพวกคนที่ออกมาก็ล้วนแต่เป็นตระกูลใหญ่ที่ไม่ติดอันดับ อย่างเช่นตระกูลเยว่ ตระกูลเกา ตระกูลหรวน ตระกูลพวกนี้ไม่เห็นมีท่าทีจะออกมา”

เยว่เกาหรวนสามตระกูล ล้วนแต่เป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงในรัฐหนานเยว่

รวมกับตระกูลเฉินถูกยกย่องให้เป็นสี่ตระกูลใหญ่ รองลงมาจากตระกูลหลัวและตระกูลลู่ สถานะของพวกเขาสูงส่งมาก แม้แต่พวกเขาก็ไม่ออกมา คนพวกนี้ถึงจะออกมามากกว่านี้ก็ไม่มีประโยชน์

ผู้อาวุโสใหญ่เฉินย่อมเข้าใจถึงจุดนี้ ไม่นานเขาเลิกคิ้วขึ้นแล้วพูด “คนบางคนไม่เข้าใจอะไรบ้างเลย”

“ในเมื่อไม่ยอมเชื่อฟังแต่โดยดี งั้นก็อย่าโทษว่าฉันไม่เกรงใจ”

“ท่านนั้นของตระกูลหลัวพูดเอาไว้แล้วไม่ใช่เหรอ กองทุนมูลนิธิโตว๋โนว่ต้องล่มจมภายในสามวัน? ตอนนี้พวกเราเริ่มเตรียมตัวกันได้แล้ว”

“ผู้อาวุโสใหญ่ สำหรับเฉินอีคนนี้ เกรงว่าพวกเรายังต้องระวังเล็กน้อย อย่างไงก็ตามลู่เทียนฟ่างแห่งตระกูลลู่ยังอยู่ข้างใน”

ผู้อาวุโสคนหนึ่งของตระกูลเฉินพูดเตือน

ลู่เทียนฟ่างแห่งตระกูลลู่ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป

เขาเป็นถึงบุคคลที่สามารถยกย่องให้เป็นหนึ่งในสองของยักษ์ใหญ่แห่งรัฐหนานเยว่ร่วมกับหัวหน้าตระกูลหลัว โดยเฉพาะศิลปะการต่อสู้ของเขาเป็นถึงอันดับหนึ่งทั่วรัฐหนานเยว่

เป็นที่หนึ่งไร้เทียมทานทั่วรัฐหนานเยว่ ความสามารถตรงนี้เรียกได้ว่าแข็งแกร่งจนถึงขีดสุด

ในแววตาของพวกเขาอดไม่ได้ที่จะเป็นประกาย

“บัดซบที่สุด”

มีคนชกหมัดใส่กำแพง พวกเขาเริ่มสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของสถานการณ์แล้ว

ลู่เทียนฟ่างคนนี้ ที่ผ่านมาไม่ชอบมีส่วนร่วมกับกิจกรรมใดๆทั้งสิ้น

แต่ครั้งนี้กลับตาลปัตรจนพระอาทิตย์ขึ้นทางตะวันตก

เรื่องผิดปกติแสดงว่าต้องมีอะไรซ่อนอยู่ เยว่เกาหรวนไม่ยอมออกมาสักที ทั้งหมดก็เป็นเพราะเหตุผลของลู่เทียนฟ่าง

ผู้อาวุโสใหญ่เฉินยอมเข้าใจจุดนี้ เขาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วแล้วถาม “ตกลงลู่เทียนฟ่างคนนี้มันยังไงกันแน่”

“คนรู้จักของพวกคุณในตระกูลหลัวมีใครส่งข่าวอะไรมาบ้างหรือเปล่า?”

เขารู้สึกว่าลู่เทียนฟ่างคนนี้ไม่มีทางมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยแน่นอน ยิ่งไม่มีทางอยู่ต่อหลังจากที่รู้ว่าตระกูลหลัวพูดทิ้งคำขู่ไว้

สร้างความไม่พอใจให้กับตระกูลหลัวเพื่อเฉินอีคนเดียวมันไม่คุ้มค่า

สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือ ภายในใจของลู่เทียนฟ่างสร้างความไม่พอใจให้กับตระกูลหลัวเพื่อเฉินอีมันเป็นเรื่องที่คุ้มค่ามาก

เพราะเหตุนี้ ลู่เทียนฟ่างไม่เพียงแต่ไม่จากไป ในทางกลับกันยังนั่งดื่มเหล้ากับมังกรเขียวและคนอื่นอย่างอารมณ์ดี

“คุณมังกรเขียว ตระกูลเยว่ของผมคำนับคุณหนึ่งแก้ว”

ไม่นาน หลังจากที่ตระกูลเยว่คำนับเหล้า ที่เหลืออีกสองตระกูลก็เริ่มทยอยกันคำนับเหล้า พวกเขาเองก็ทำตามลู่เทียนฟ่าง อย่างไรก็ตามการกระทำของเขาในวันนี้มันน่าประหลาดใจมาก

“ดี ดี ดี”

มังกรเขียวก็พูดอย่างเป็นกันเอง

คนของตระกูลเกาถามด้วยความสงสัย “คือว่า ผมอยากถามหน่อย คุณเฉินอีไปไหนแล้วเหรอ?”

หลังจากพูดจบ ตระกูลหรวนและตระกูลเยว่ก็มองไปพร้อมกัน ที่ผ่านมาพวกเขาอยากเห็นมาโดยตลอดว่าเฉินอีคนที่สามารถสยบทั่วทั้งเมืองชิงชวนคนนั้นเป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่แบบไหนกันแน่

มังกรเขียวยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดอธิบาย “เจ้ามังกรของเรากำลังอยู่กับนายหญิงและนายน้อยสองคน อีกไม่นานก็จะออกมาแล้ว”

“หวังว่าทุกท่านจะสามารถให้อภัย”

หลังจากที่คนทั้งสามได้ยินจึงรีบพูดขึ้นทันที “ไม่ต้อง ไม่ต้อง อยู่กับลูกเมียเป็นเรื่องสำคัญกว่า”