บทที่ 229 หลัวปินแห่งคุณชายใหญตระกูลหลัว

ต้องยอมรับว่าสถานการณ์เปลี่ยนไปเร็วมาก

ถึงขั้นสามารถใช้คำสุภาษิตที่ว่าอึดใจเดียวแปรเปลี่ยนหมื่นหนมาเปรียบเทียบ

ก่อนหน้านี้พวกเขายังมีการคาดเดาเกี่ยวกับตัวตนและที่มาของเฉินอีมากมาย ชั่วขณะก็ไม่กล้ามั่นใจว่าอีกฝ่ายเป็นบุคคลที่พวกเขาควรคบหาหรือเปล่า

แต่ตอนนี้ท่าทีของลู่เทียนฟ่างหนักแน่นมาก

โดยเฉพาะท่าทีของลู่เทียนฟ่างที่มีต่อมังกรเขียวที่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเฉินอีเต็มไปด้วยความเคารพ แล้วคุณเฉินอีคนนั้นจะเป็นบุคคลที่ไม่ธรรมดามากขนาดไหน?

บวกกับเฉินห้าวหรานหมอนี่ก็ชอบชิงดีชิงเด่นมากเกินไปแล้ว เขาถึงขั้นพูดจาสรรเสริญเยินยอเฉินอีโดยตรง ไม่ว่าใครก็ตามชั่วขณะหนึ่งก็คงยอมรับเรื่องแบบนี้ไม่ได้

“ตกลงคุณเฉินอีคนนี้จะมาเมื่อไหร่กันแน่ ผมรอจนเริ่มจะไม่สบอารมณ์แล้ว”

“ใช่ ถ้าหากคุณเฉินอีไม่ออกมา แล้วผมจะไปเอาอกเอาใจใคร”

“เฉินห้าวหรานเจ้าเล่ห์มาก ต้องหยั่งเชิงคุณเฉินอีคนนี้ให้ลึกก่อนแล้วค่อยคิดหาวิธีทีหลัง จะปล่อยให้เฉินห้าวหรานชิงดีชิงเด่นไปก่อนไม่ได้เด็ดขาด”

ทั้งสามคนคิด ตอนนี้พวกเขาเห็นเฉินห้าวหรานกลายเป็นศัตรูไปแล้ว

ความคิดเล็กคิดน้อยแบบนี้ย่อมไม่สามารถปกปิดลู่เทียนฟ่าง

มุมปากของเขากระตุกขึ้นเล็กน้อย

นี่เป็นคำสั่งของเฉินอี ต้องทำให้เฉินห้าวหรานกลายเป็นประเด็นของทุกคน แบบนี้จะได้มองออกง่ายว่าคนพวกนี้เป็นคนประเภทไหนกันแน่

ถ้าหากคนพวกนี้มีจิตใจที่สกปรก งั้นเฉินอีก็จะไม่เสียเวลามาพูดกับคนพวกนี้แม้แต่คำเดียว

คุณสามารถมีความคิดเห็นแก่ตัว

หรือถึงขั้นสามารถเกิดความขัดแย้งขึ้นภายใน

แต่ภายใต้สถานการณ์ที่เผชิญหน้ากับโลกภายนอก จำเป็นต้องสามัคคีรวมเป็นหนึ่ง จะปล่อยให้เกิดการแบ่งแยกไม่ได้เด็ดขาด โดยเฉพาะเผชิญหน้ากับโลกภายนอกแล้วขุดหลุมฝังพรรคพวกตัวเอง

คนประเภทนี้เฉินอีไม่สามารถยอมรับได้

ตอนนี้คนทั้งสามเริ่มมีความคิดที่ไม่ดีต่อเฉินห้าวหราน แต่ยังอยู่ในขอบเขต ไม่ได้ล้ำเส้นของเฉินอี

งั้นต่อจากนี้ก็ถึงเวลาแล้ว

ในขณะที่งานเลี้ยงครั้งนี้ใก้ลจะถึงช่วงกลาง ยังคงเป็นคนช่วงก่อนหน้านี้

“ทำไมงานเลี้ยนครั้งนี้ยังไม่สิ้นสุดอีก?”

ผู้อาวุโสใหญ่เฉินหลบอยู่บนรถ ก่อนหน้านี้เขารออยู่ข้างนอกอากาศหนาวเย็นมากเกินไป เขาตากอากาศจนแทบจะตัวแข็งแล้ว

ตอนนี้ถึงจะได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ว่าภายในโรงแรมยังคงมีแสงไฟสว่างไสวมาก ซึ่งมันทำให้หัวใจของผู้อาวุโสใหญ่เฉินเริ่มไม่สบายใจ

“นี่ก็เหลือคนไม่มากแล้วแต่ยังดื่มกันอย่างสบายใจ เยว่เกาหรวนสามตระกูลมันยังไงกันแน่? หรือพวกเขาไม่ได้รับคำขู่ของตระกูลหลัวเหรอ?”

“แล้วก็ยังมีลู่เทียนฟ่างแห่งตระกูลลู่ คนคนนี้ไม่ชอบสุงสิงกับโลกภายนอก แต่กลับกลับสามารถอยู่ในงานแบบนี้ได้นานขนาดนี้? มันทำให้รู้สึกว่าน่าเหลือเชื่อมาก”

ทุกคนเริ่มรู้สึกว่าภายใต้สถานการณ์ปัจจุบันทำให้เกิดความสับสน

แต่สิ่งที่มากกว่านั้นคือพวกเขาเข้าใจ การที่จะเล่นงานใครบางคนในตอนนี้ทำได้แต่ต้องใช้วิธีรอเท่านั้น

ไม่นาน!

“ผู้อาวุโสใหญ่ เมื่อกี้ผมพึ่งได้รับเขามา คนของตระกูลหลัวกำลังจะมาแล้ว!”

“หมายความว่ายังไง? ตระกูลหลัวจะเล่นงานเฉินอีและกองทุนมูลนิธิไม่ใช่เหรอ พวกเขาจะมาทำไม?”

“ทั้งๆที่บอกว่าสามวันหลังจากนี้ หรือคิดจะลงมือล่วงหน้า?”

ผู้อาวุโสใหญ่และคนอื่นสบตากัน

ผู้ใต้บังคับบัญชาที่มารายงานข่าวรีบพูด “เป็นเหมือนกับที่คุณชายพูด ดูเหมือนตระกูลหลัวจะลงมือล่วงหน้า พูดให้ถูกคือมาแสดงความน่าเกรงขาม เพราะพวกเขาจะมาจัดงานเลี้ยงที่นี่”