บทที่ 255 การข่มขู่ของหลัวเทียน

การมาถึงของเฉินอี ทำลายความคิดของทุกคนที่อยู่ในนี้

พวกเขาคิดว่าเฉินอีพูดโม้ตามใจเท่านั้นเอง

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า เรื่องมันเกินความคาดหมายของพวกเขาไปอย่างมาก

"คุณเฉิน คุณต้องการทำอะไรกันแน่?"

ท่านปู่ตระกูลหลัวลั๋วยุ่นทง มองไปที่เฉินอีอย่างระแวง

เขามักจะรู้สึกว่าชายหนุ่มคนนี้ไม่ธรรมดา

อย่ามองว่ามังกรเขียวและคนอื่นๆ แข็งแกร่งมาก แต่ความเคารพที่พวกเขามีต่อเฉินอี เหมือนกับยอมจำนนใต้เท้าของเสือดุร้าย ความเย่อหยิ่งนั้นไม่สามารถปกปิดได้

หลังจากเห็นสิ่งนี้ ลั๋วยุ่นทงแอบก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ความแข็งแกร่งของเฉินอีไม่ธรรมดาแน่นอน

โดยเฉพาะดวงตาของเฉินอี ราวกับว่ากำลังมองดูมดอยู่

"คุณหลัวเทียน นายท่านหลัว คุณคิดว่าไง?"

เฉินอีถามอย่างสบายๆ

เขาไม่สนใจตระกูลหลัวหรอก

แต่ยังจำเป็นต้องสร้างบารมีให้เพียงพอ ไม่เช่นนั้นจะเคลื่อนทัพเข้ารัฐเจียงหนานทำไม

พูดสั่นๆ ก็คือ ทั้งตระกูลและแม้แต่รัฐหนานเยว่ ก็เป็นแค่แบบอย่างเชือดไก่ให้ลิงดูเท่านั้นเอง

คุณค่า ก็แค่นี้แหละ

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะมองหน้ากันและกัน และบางคนก็มองดูกันไปมา

ความหยิ่ง มันหยิ่งเกินไปแล้ว

พวกเขาเคยได้เห็นคนหยิ่งผยองมากมาย

แต่มีคนน้อยมากที่เย่อหยิ่งเหมือนเฉินอี และจนถึงตอนนี้ก็เจอแค่เฉินอีคนเดียว

"เจ้าหนู นี่มันตระกูลหลัว แม้ว่าจะเป็นตระกูลเซียว ตระกูลเย่หรือตระกูลโฮ่มา ก็ต้องทำตัวดีๆ !"

คนๆ นี้พูดถูกแม้ว่าตระกูลหลัวจะด้อยกว่าตระกูลเซียว เย่ โฮ่ทั้งสามมาก แต่ก็เป็นตระกูลเศรษฐีชั้นหนึ่ง และเป็นผู้นำของรัฐที่ใหญ่เป็นอันดับสามอย่างรัฐหนานเยว่ ไม่ควรมองข้ามความแข็งแกร่งนี้

ผู้ที่สามารถเพิกเฉยต่อทั้งตระกูลหลัวได้ เว้นแต่เป็นบุคคลที่เป็นผู้นำของคนรุ่นก่อนของทั้งสามตระกูล แค่เฉินอีคนเดียว แม้ว่าจะมีฝีมือหน่อย แต่ก็ไม่สามารถแสดงท่าทางที่ผยองเช่นนี้ได้

แต่ที่ทุกคนไม่รู้คือ ท่าทางของเฉินอีไม่ได้หยิ่งผยองเลย

ความเย่อหยิ่งของเขามาจากข้างในของเขา อย่าว่าแต่ตระกูลหลัวเลย แม้ว่าราชาแห่งสวรรค์จะอยู่ที่นี่ เขาก็ยังเป็นเช่นนี้

เว้นแต่อาจารย์ พ่อแม่ ผู้ที่คู่ควรแก่การเคารพ ไม่ว่าสูงหรือต่ำเพียงใด เขาก็จะสุภาพ แต่ตระกูลหลัวไม่คู่ควรที่จะให้เขาวางท่าต่ำต้อย

หลัวเทียนยังคงกำหมัดแน่น และเขารู้สึกว่าเฉินอีลึกซึ้งจนคาดเดาไม่ถูก

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็หายใจเข้าลึก ๆ และหยุดผู้ที่ต้องการพูดและวิพากษ์วิจารณ์เฉินอี

"คุณเฉิน มีเรื่องอะไรเราพูดกันดีๆก็ได้ ไม่จำเป็นต้องใช้ความรุนแรงเลย"

หลัวเทียนมีท่าทีถ่อมตัวมาก อย่างน้อยเขาก็รู้สึกว่าเขาถ่อมตัวมาก และสามารถเรียกเด็กหนุ่มว่าคุณ คงเพียงพอที่จะแสดงความจริงใจของเขา

แต่ว่า!

"อย่าพูดไร้สาระเลย จะทำงานให้เรา หรือออกจากรัฐหนานเยว่!"

มังกรเขียวยังคงอารมณ์ร้อน ด่าออกไปโดยตรง

การถูกรุ่นหลังที่อายุน้อยกว่าเขายี่สิบปีด่า สีหน้าของหลัวเทียนดูแย่ทันที

"คุณเฉิน คุณมังกรเขียว นี่คือวิธีที่พวกคุณปฏิบัติต่อเราด้วยความจริงใจงั้นเหรอ?"

"แหะๆ"

เฉินอีหัวเราะคิกคัก และพูดอย่างไม่สนใจ:"แล้วความจริงใจของพวกคุณล่ะ ผมไม่เห็นเลย"

"ตระกูลหลัวขึ้นชื่อเรื่องการใช้อำนาจบังคับผู้อื่น ผมอยากถามว่ามีบ้านไหนในรัฐหนานเยว่ที่ไม่เคยถูกพวกคุณกดขี่บ้าง? ตอนนี้ผมใช้อำนาจบังคับสักหน่อย ไม่ได้เหรอ?"

คำพูดของเฉินอีไม่มีอะไรผิดเลยสักนิด

ไม่ว่าจะเป็นผู้คนหรือกองกำลังที่เชื่อฟังตระกูลหลัว หรือต่อต้านตระกูลหลัว จะต้องถูกตระกูลหลัวกดขี่ มันต่างกันแค่จำนวนเท่านั้นแหละ