บทที่ 257 นี่คือการลงโทษ

คนที่ตะโกนประโยคนี้คือแม่ของทายาทสายตรงตระกูลหลัวที่ตายไป

เธอเป็นผู้หญิงจริงๆ แต่ใครๆ ก็รู้ว่าผู้หญิงคนนี้โหดเหี้ยมมาตลอด เพื่อเก็บกวาดสิ่งที่ลูกชายทำ เธอวางแผนฆ่าพ่อของนักเรียนหญิงที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้ และทำร้ายแม่ของนักเรียนหญิงจนนอนเป็นผัก

เฉินอีรู้ข้อนี้แน่นอน มองไปที่ผู้หญิงคนนั้นนิ่งๆ โบกมือของเขา ไม่สามารถให้อภัยได้ง่าย

เขาไม่เคยเป็นคนดี แต่เขาก็ไม่ใช่คนเลวเช่นกัน

หากคุณต้องการให้คำจำกัดความเฉินอีจริงๆ คือการปกป้องคนดี และลงโทษคนเลว

เป็นผู้พิทักษ์ เป็นผู้ลงโทษ

"อุ๊ก!"

พ่อกระอักเลือดออกมาเต็มปาก คนก็หมดสติไปเลย

เขาไม่เคยคิดเลยว่าในช่วงเวลาสั้นๆ ภรรยาและลูก ของเขาจะต้องตายไปทีละคน

เฉินอีไม่ได้ทำอะไรกับพ่อคนนั้น แม้ว่าเขาจะไม่ใช่คนดี แต่ก็ไม่ได้รุนแรงเกินไป แม่ลูกคู่นั้นเป็นตัวร้าย

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงตัวร้ายของเหตุการณ์นี้เท่านั้น

มีคนที่ทำสิ่งชั่วร้ายที่คล้ายกัน นักโทษแบบนี้มีอยู่มากในตระกูลหลัว

"พวกแก ผยองเกินไปแล้ว!"

สมาชิกในครอบครัวหลัวบางคนเริ่มด่า และพวกเขาทุกคนต่างก็เป็นคนที่เฉินอีบอกให้ฆ่า

สิ่งที่คนเหล่านี้ทำ ถูกตระกูลหลัวใช้ภูมิหลัง ทรัพยากร และเส้นสายปกปิดไว้ บางครั้งความจริงก็ไม่สามารถเปิดเผยให้โลกรู้ได้และเหยื่อก็ตาย แม้ว่าจะให้การตอบแทนตามกฎหมายก็ไม่มีประโยชน์

ดังนั้นพวกเขาจึงเปลี่ยนสีหน้าอย่างไว พยายามรักษาสถานการณ์ให้มากที่สุด แต่เห็นได้ชัดว่า เรื่องเหล่านี้ไม่ง่ายเลย

ความตายเท่านั้นที่สามารถชดใช้ได้!

ไม่ นั่นไม่ใช่คำขอโทษ แค่การลงโทษ

ในห้องโถงตระกูลหลัว เต็มไปด้วยความหดหู่

หลายคนอดไม่ได้ที่จะก้าวถอยหลัง

โหด โหดเกินไปจริงๆ

เปลือกตาของหลัวเทียนหยุดกระตุกไม่ได้ เขาเคยเห็นคนหยิ่งผยองมามากแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นคนหยิ่งผยองต่อหน้าเขาอย่างแน่นอน

อย่างน้อยตระกูลหลัวก็เป็นตระกูลใหญ่ทางตะวันออกเฉียงใต้ แม้จะมองไปทั้งภาคใต้ก็ตาม ก็เป็นตระกูลร่ำรวยที่สามารถอยู่แถวหน้า ภูมิหลัง เส้นสาย ฯลฯ ไม่น้อยไปกว่าผู้มีอำนาจบาตรใหญ่ใดๆ ในเมืองอสูร

ผลก็คือ เฉินอี พวกคนนอกมา ซึ่งยังมาจากชนบทจนๆอย่างชิงชวน กลับเปิดศึกฆ่าขนาดใหญ่ จนทำให้พูดไม่ออกกันเลย

"พวกแกมันช่างน่ารังเกียจเหลือเกิน"

มีคนพูดพร้อมกับกัดฟัน

พวกเขาทนไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้ เกรงกลัวเฉินอีจะโจมตีพวกเขาต่อไป แต่ในฐานะสมาชิกอาวุโสของตระกูลหลัว หากตอนนี้พวกเขาไม่หยุดยั้งการกระทำที่โหดร้ายของเฉินอีและคนอื่นๆ เกรงว่าทั้งตระกูลเฉินคงจะจบจริงๆ

คนอื่น ๆ ก็จ้องมองที่เฉินอีและคนอื่น ๆ และค่อยเย็นชาขึ้นมา

พวกเขาไม่อยากยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นในขณะนี้ แต่ไม่มีทางอื่น

มีเพียงปลาตายตาข่ายขาดเท่านั้น ถึงจะมีโอกาสชนะ

หลัวเทียนหรี่ตาลงเล็กน้อย จ้องไปที่เฉินอี

เขารู้ดีว่าอดีตคุณชายของตระกูลเฉินในเมืองอสูร เด็กที่มีสถานะถูกทอดทิ้ง เป็นผู้ร้ายที่รับผิดชอบฉากตรงหน้า

แต่เขาไม่มีทางเลือกอื่นเลย

"พอแล้ว"

หลังจากที่คนชั่วร้ายที่สุดคนสุดท้ายในตระกูลหลัวถูกตัดหัวแล้ว เสียงแก่ที่ดูเหมือนผ่านโลกมาโชกโชนก็ดังขึ้นอย่างช้าๆ

คือหลัวเจิ่นสิง ท่านปู่ตระกูลหลัวที่พูดขึ้นมา

เพียงแต่ว่าท่านปู่หลัวไม่อยู่ที่นี่ และเสียงก็มาจากด้านหลังห้องโถง

เฉินอิเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

มังกรเขียวด่าอย่างโกรธเคือง:"ไอ้แก่ตายยาก รีบออกมาซะ อย่ามาเล่นกลหลอกคนอยู่เบื้องหลัง!"

ประโยคนี้ทำให้หลัวเจิ่นสิงโกรธจนอาเจียนเป็นเลือดอย่างแน่นอน แต่ยังคงไม่คิดที่จะออกมา

มังกรเขียวโกรธมา

"ฉันจะพูดอีกครั้ง ไอ้แก่ตายยาก รีบออกมาซะ!"

เขาด่าอย่างโกรธจัด สั่งอีกฝ่ายให้ออกมาเดี๋ยวนี้