บทที่ 289 สู้กันแล้ว

เฉินอีเองก็ตกตะลึงอยู่พักหนึ่ง เมื่อก่อนเขารู้รายละเอียดทุกอย่างเกี่ยวกับฉินปิงหลัน และรู้ว่าภายใต้การคุ้มครองของเงาฉินปิงหลันจะต้องปลอดภัยไร้กังวลแน่

แต่ถ้าหากนี่เป็นภารกิจอย่างหนึ่ง เป็นธรรมดาที่เฉินอีจะไม่รู้สึกผิดเลยสักนิด แต่ฉินปิงหลันเป็นภรรยาของเขา ในฐานะสามี กลับผลักภรรยาของตัวเองมาจนถึงขั้นนี้ ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถทนรับได้

“เอ่อคือ ผมเองก็รับรู้ถึงความผิดตรงหน้า แต่ผมเองก็ไม่มีวิธีอื่นอีกแล้ว”

นี่เป็นสิ่งที่ผู้ชายคนหนึ่งควรจะพูด

แต่เฉินอีไม่ได้พูดประโยคนี้

ผิดก็คือผิด ไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรมาก

“ที่รัก ครั้งนี้ผมต้องขอโทษคุณด้วย ที่ใช้คุณเป็นเหยื่อ คนจะลงโทษผมยังไงก็ได้”

เฉินอีกล่าวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความละอายใจ

ต่อให้ฉินปิงหลันต้องการหย่ากับเขาเพราะเรื่องนี้ เฉินอีก็จะไม่พูดอะไรมาก เพราะเขาเข้าใจดี ถ้าหากฉินปิงหลันต้องการจะหย่ากับเขานั้นถือเป็นเรื่องที่ปกติมาก เพราะครั้งนี้เขาทำเกินไปจริง ๆ

เพียงแต่ว่า!

“ถึงแม้คุณจะทำเกินไป แต่ฉันรู้ว่าคุณจะต้องไม่ให้ฉันและลูก ๆ เป็นอะไรไปแน่ นอกจากนี้ลูกผู้ชายจะต้องเลือกทำในสิ่งที่สำคัญกว่า คนตระกูลเซียวพวกนี้ไม่ได้เรื่องเอาเลยจริง ๆ ด้วย

ก่อนอื่นได้บีบบังคับให้ฉันแต่งงานกับคุณชายของพวกเขา ในวันนี้ยังได้ทำเรื่องที่เกือบจะทำให้ฉันด่างพร้อย สามารถกำจัดตระกูลที่สกปรกทั้งภายในและภายนอกแบบนี้ได้ ก็นับว่าได้สร้างประโยชน์ให้กับประชาชนในดินแดนภาคตะวันออกเฉียงใต้”

ฉินปิงหลันได้กล่าวคำพูดมากมายเหล่านี้ออกมาอย่างฉะฉานต่อเนื่อง ทำให้เฉินอีรู้สึกหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะขึ้นมาเล็กน้อย

เขาคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าภรรยาของตัวเองจะพูดคำพูดแบบนี้ออกมาได้

คนอื่น ๆ ต่างก็มีสีหน้าประหลาดใจ โดยเฉพาะมังกรเขียว

ตอนที่ได้เริ่มรู้จักฉินปิงหลันแรก ๆ นายหญิงของตนนั้นเป็นคนที่คนข้างจะเห็นแก่ตัว ถึงขึ้นที่รังแกสร้างความลำบากใจให้กับเฉินอี แต่หลังจากที่ได้ผ่านไปเป็นเวลาหลายเดือน อุปนิสัยของฉินปิงหลันกลับได้เปลี่ยนไปมากขนาดนี้ ไม่ว่าเป็นใครต่างก็ต้องตะลึงกันทั้งนั้น

คนอื่น ๆ เองต่างก็พยักหน้าเล็กน้อย นายหญิงของตัวเองสามารถรู้เหตุรู้ผลแบบนี้ สมกับที่เป็นผู้หญิงของเจ้ามังกรของตนจริง ๆ เจ้ามังกร สายตาของเถ้าแก่นั้นแหลมคมมากจริง ๆ

ใบหน้าของแต่ละคนต่างเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ราวกับได้พบเจอเรื่องราวที่ทำให้คนต้องตกตะลึง แต่ไม่นานทุกคนก็ได้เบือนสายตาจากไป

ตอนนี้เป็นช่วงเวลาอันอ่อนโยนละมุนละไมของนายหญิงและเจ้ามังกรของพวกตน พวกเขาที่อยู่ใต้บังคับบัญชาจะจ้องมองโดยตรงได้ยังไง ไม่อย่างนั้นละก็เจ้ามังกรและนายหญิงของพวกตนจะต้องประหม่าแน่

ทว่าพวกเขารู้ความ แต่กลับมีคนที่ไม่รู้ความ

เซียวชิ่งในเวลานี้นั้นโมโหจนแทบจะระเบิด

เดิมทีเขายังถามคำถามเฉินอีอยู่เลย สุดท้ายแล้วได้หมอนั่นกลับไม่ชายตามองตัวเองเลยสักนิด ตอนนี้ยังมีท่าทางแบบนี้กับผู้หญิงของตัวเอง มันช่างน่าโมโหยิ่งนัก

ถูกต้อง!

ในสายตาของเซียวชิ่ง ฉินปิงหลันได้กลายเป็นผู้หญิงของเขาแล้ว กล้าเล่นหูเล่นตากับผู้หญิงของตัวเองแบบนี้ เฉินอีคนนี้ช่างไม่รู้จักเป็นตายเลยจริง ๆ

“เฉินอี!”

ในตอนที่เซียวชิ่งกำลังจะต่อว่านั่นเอง สายตาของเฉินอีพลันเปลี่ยนทิศแววตาของเขานั้นเฉียบคมเป็นพิเศษ

“ทางที่ดีคุณรีบหุบปากเน่า ๆ ของคุณไปซะ ไม่อย่างนั้นละก็อย่าหาว่าผมไม่เกรงใจ!”

ในดวงตาของเขาปะปนไปด้วยความเย็นยะเยือก เขาจ้องมองหมอนั่นอย่างลึกล้ำ มีท่าทีเหมือนว่าถ้าหากคุณกล้าก่อเรื่องอีกผมจะเล่นงานคุณให้ตายเสีย

คราวนี้ได้ทำให้เซียวชิ่งโมโหขึ้นมาโดยสิ้นเชิง

“เฉินอี ทางที่ดีแกจำเอาไว้ แก่อยู่ในอาณาเขตของพวกเราตระกูลเซียว นอกจากนี้แล้วฉันคือเซียวชิ่ง!”

“แล้วยังไงล่ะ?”

“ฉันคือเซียวชิ่ง ฉันคือประธานของเซียวซื่อกรุ๊ป แกกล้ามีปฏิกิริยาแบบนี้กับฉัน เชื่อไหมว่าแค่ประโยคเดียวฉันก็สามารถทำให้แกถูกฝังอยู่ที่นี่ได้!”

เซียวชิ่งถูกทำให้โมโหไม่น้อยเลยจริง ๆ

และไม่เคยมีใครกล้าพูดแบบนี้กับเขามาก่อน เฉินอีคนนี้เป็นคนแรกอย่างแน่นอน