บทที่ 290 วิธีการของเฉินอี

“ท่านชิ่ง ไม่เจอกันนานเลยนะ”

ไม่เหมือนกับท่าทางทุลักทุเลอย่างในตอนที่ถูกลักพาตัวในเมื่อก่อน บนใบหน้าของโฮ่ซี่ในตอนนี้เต็มไปด้วยความเฉยเมย

เขาสามารถนำผู้คนนับร้อยคนมาได้ อธิบายได้ว่าตระกูลโฮ่เชื่อใจเขามาก เพราะอยู่ที่ตระกูลโฮ่คนนับร้อยคนนี้ก็เป็นแกนกลางของพลังในการสู้รบ

จุดประสงค์ที่มาที่นี่ในครั้งนี้มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น——

นั่นคือคุ้มครองความปลอดภัยของเฉินอีสองสามีภรรยา

เพราะเหตุนี้ พวกเขาไม่เพียงประกาศสงคราม และยังได้แตกหักกับตระกูลเซียวโดยตรง

เซียวชิ่งจะต้องนึกถึงจุดนี้เป็นธรรมดา เขากำหมัดแน่นขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ และกล่าวด้วยใบหน้าไม่อยากจะเชื่อ: “คิดไม่ถึงว่าพวกแกต้องการที่จะทำสงครามจริง ๆ โฮ่ซี่ และยังมีตระกูลโฮ่ของพวกแก บ้าไปแล้วหรือไง?”

เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าคนตระกูลโฮ่ จะกล้ามาที่อาณาเขตของตระกูลเซียว

ไม่ต้องพูดถึงว่าในการต่อสู้ระหว่างพวกเขาทั้งสองฝ่ายนั้นใครจะเป็นคนแพ้ใครจะเป็นคนชนะ เพียงแค่จุดที่ว่าที่นี่คืออาณาเขตของตระกูลเซียว สามารถมีทหารของตระกูลเซียวปรากฏออกมาได้ตลอดเวลา นั่นไม่ใช่สิ่งที่คนตระกูลโฮ่พวกนี้จะสามารถต่อกรด้วยได้

เพียงแต่ว่า โฮ่ซี่ที่เมื่อก่อนค่อนข้างจะหวาดเกรงตระกูลเซียว วินาทีนี้กลับยิ้มขึ้นมาอย่างไม่เห็นด้วย พลางกล่าว: “พวกแกคงไม่คิดว่า ทรัพยากร เครือข่าย กำลังทหารที่พวกเรามีอยู่นั้น จะมีอยู่เพียงแค่นี้หรอกนะ?”

“บอกความจริงกับพวกแก กองทัพใหญ่ตระกูลโฮ่ของเราได้มาถึงเมืองเอกแล้ว มีถึงห้าพันคน คราวนี้ถ้าหากตระกูลเซียวของพวกแกยังคงดูถูกตระกูลโฮ่ของพวกเราอยู่เหมือนเดิม เกรงว่าพวกแกคงต้องสูญเสียครั้งใหญ่แน่”

โฮ่ซี่กล่าวอย่างตรงไปตรงมา

แน่นอน ทุกคนต่างก็รู้ดีว่า โฮ่ซี่ไม่มีทางที่จะบอกจำนวนคนที่แท้จริงออกมา

นี่เพียงแค่อธิบายได้ว่า คนตระกูลโฮ่ที่มาในครั้งนี้นั้นไม่ใช่แค่ห้าพันคนแน่

บวกกับคนของกองกำลังที่ยืนอยู่ฝั่งตระกูลโฮ่ เกรงว่าคงจะมีนับหมื่นเลยทีเดียว

ทีท่าเช่นนี้ เมื่อเทียบกับตระกูลหลินแห่งเมืองฉือ และตระกูลร่ำรวยแห่งเมืองชิงชวนพวกนั้น ช่างยิ่งใหญ่มหาศาลมากเลยทีเดียว

จะต้องรู้ว่าตระกูลร่ำรวยแห่งเมืองชิงชวนพวกนั้นอย่างมากก็ได้ส่งคนออกมาหลายร้อยคนนับพันคนก็ถือว่าถึงจุดสุดยอดแล้ว และนี่ก็คือความแตกต่างระหว่างกับสามผู้นำใหญ่ พูดได้ว่าต่างกันราวฟ้ากับดิน

ยิ่งคิดมาถึงตรงนี้ สีหน้าของพวกขาก็อดไม่ได้ที่จะเปลี่ยนไป ไม่นานก็หายใจออกมายาว ๆ เกรงว่าครั้งนี้ รัฐเจียงหนาน ไม่สิ ทั่วทั้งดินแดนภาคตะวันออกเฉียงใต้จะต้องแผ่นดินสะเทือนครั้งใหญ่จริง ๆ เสียแล้ว”

“แม้ว่าตระกูลโฮ่จะถูกกำหนดให้ต้องพ่ายแพ้ แต่ถ้าหากบอกว่าตระกูลโฮ่ตั้งใจที่จะเป็นศัตรูกับตระกูลเซียวจริง ๆ เช่นนั้นต่อให้ตระกูลเซียวชนะก็จะต้องอยู่อย่างไม่สงบสุข”

“ถูกต้อง คนตระกูลเซียวต่างก็มักใหญ่ใฝ่สูง พวกเขาจะต้องอธิบายว่านี่คือชัยชนะ แต่ความจริงแล้วไม่เป็นเช่นนั้น ผลที่ตามมาจะต้องร้ายแรงอย่างมาก”

ผู้มีอิทธิพลที่มีชื่อเสียงไม่น้อยต่างมองตากันโดยสัญชาตญาณ ต่างก็รู้ดีว่าในสมองของอีกฝ่านั้นกำลังคิดอะไรอยู่

สถานการณ์ เกรงว่าคงต้องเป็นเรื่องใหญ่แล้ว

แต่เรื่องราวได้พัฒนามาจนถึงปัจจุบัน แน่นอนว่าจะหันหลังกลับไม่ได้แล้ว

“ช่างเถอะ ต่อให้ตระกูลเซียวต้องเสียหายใหญ่หลวง ก็ถูกกำหนดให้เป็นผู้ชนะ พวกเรายังคงยืนฝั่งตระกูลเซียวเหมือนเดิม”

“ใช่แล้ว คนโง่เท่านั้นถึงจะยืนฝั่งตระกูลโฮ่ ผมคิดว่าพวกคนที่เลือกยืนอยู่ฝ่ายตระกูลโฮ่นั้นสติไม่ดีหรือเปล่า ไม่อย่างนั้นละก็จะสนับสนุนตระกูลโฮ่ได้ยังไง? "

“เหอะ ๆ จะไปสนใจคนพวกนั้นทำไม ให้มันสูญสิ้นไปให้หมด แบบนี้ดินแดนภาคตะวันออกเฉียงใต้ถึงจะมีเค้กก้อนใหม่เกิดขึ้นมา พวกเราก็จะสามารถก้าวหน้าไปอีกขั้นได้ยังไงล่ะ”

“คนอื่นตายตัวเองรอด นี่คือหัวใจสำคัญของพวกเรา ครั้งนี้นั่งบนภูดูเสือกัดกันอย่างเงียบ ๆ เถอะ ฮ่า ๆ ๆ!”

ทุกคนต่างหัวเราะเยาะเย้ย เห็นได้ชัดว่าคิดว่าพวกเฉินอีจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน

ตระกูลโอ่ จะต้องจะต้องสูญสิ้นไปโดยสิ้นเชิง

เฉินอีคนนี้ยิ่งได้ยุยงให้ตระกูลโฮ่เป็นปรปักษ์กับตระกูลเซียว เช่นนั้นจุดจบของไอ้หมอนี่จะอนาถเพียงใดนั้น ทุกคนต่างก็รู้ดี