บทที่ 293 เซียวชิ่งถูกจับ

เซียวชิ่งแน่ใจเต็มที่ เฉินอีที่อยู่ตรงหน้านี้ ไม่มีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มลู่ถิงและองครักษ์เสื้อแพร

ทั้งหมดเป็นเพียงเหตุประจวบเหมาะโดยบังเอิญ

ฉะนั้นจิตใจเขาโปร่งโล่งเปิดเต็ม อย่างน้อยด้วยความเห็นในส่วนตัวเห็นว่าตัวเองโปร่งใสใจเปิดกว้าง

“ท่านเจ้านายทุกท่าน พวกท่านคงจะได้รับการแจ้งความที่มาจากการมุ่งร้าย ผมขอสาบานได้ เรื่องทั้งหมดที่เห็นอยู่ตั้งแต่ต้นจนจบถึงปัจจุบัน เมื่อสักครู่พวกท่านก็ได้เห็นแล้ว เป็นเรื่องขัดแย้งกันเองภายในครอบครัว ผมคิดว่าไม่น่าจะเป็นเรื่องถึงขนาดต้องให้พวกท่านออกหน้ามัง”

เป็นวาทกรรมที่ชาญฉลาดเอามาก ในครั้งเดียวก็นำเอาเรื่องเลวร้ายต่าง ๆ รวมความเป็นเรื่องขัดแย้งในครอบครัว ลองเปลี่ยนให้เป็นใครคนอื่นคงรู้สึกคิดไม่ตก นี่มันต้องคนที่หน้าด้านเอามาก ๆ จึงสามารถพูดเป็นเรื่องออกมาแบบนี้ได้！

แต่ที่น่าเสียดายมากคือ ในโลกนี้มีคนหน้าด้านสุด ๆ แบบนี้จริง ๆ คือคนประเภทไม่เคยคิดใส่ใจในสิ่งที่คนอื่นใครเขาจะคิดยังไง

และเซียวชิ่งก็เป็นคนประเภทนี้อย่างไม่มีอะไรต้องกังขาสงสัย ภายใต้สายตาของฝูงคนที่มีแต่ความเหลือเชื่อ เจ้าเซียวชิ่งผู้นี้คงยังอยู่ในท่าทีของคนจริงแบบนี้ ใบหน้าเริงร่าหัวเราะที่ดูทิ่มกระแทกลูกตา

มังกรเขียวโกรธกร้าวขึ้นมาทันใด เคืองแค้นถึงขั้นจะลงมือในทันที แต่ถูกสายตาของเฉินอีสะกดหยุดไว้

เฉินอีมองผาดไปอย่างสบายอารมณ์ สายตาหยุดลงที่องครักษ์เสื้อแพรคนหนึ่งที่ไกลออกไป

องครักษ์เสื่อแพรผู้นี้ดูจากเครื่องแบบก็รู้ได้ว่ามีระดับสูงกว่าองครักษ์คนอื่น ๆ เป็นที่ชัดเจนว่าอยู่ในระดับชั้นไม่ธรรมดา และก็เพราะองครักษ์เสื้อแพรผู้นั้นรู้สึกถึงความหมายจากสายตาของเฉินอีถึงกับสะดุ้งตื่นเล็กน้อย แล้วก็หันมองใส่ไปที่เซียวชิ่งที่อยู่ห่างไปไม่ไกลนัก

“คุณเซียว คุณไม่ต้องบ่ายเบี่ยงความรับผิดชอบของคุณหรอกนะ ทั้งหมดทุกเรื่องเราได้ตรวจสอบมาชัดเจนแล้ว บุตรชายของคุณทำความผิดอย่างรุนแรงจริง คุณผู้หญิงฉินอาจจะว่าป้องกันตัวแต่เกินเหตุไปจริง แต่ก็ไม่ใช่เป็นคดีการก่ออาชญากรรม”

“ส่วนคุณ พวกเราได้สืบสอบมาอย่างชัดแจ้งแล้ว คดีที่คุณก่อไว้มีมากเกินมาก เป็นต้นว่าเมื่อปีที่แล้วที่คุณได้ร่วมมือกับตระกูลมังกรตะวันตกเฉียงใต้ วางแผนเตรียมเข้าโจรกรรมสมบัติทางด้านอารยะธรรมของประเทศเรา เพียงคดีเดียวนี้ก็ให้คุณได้รับผลกรรมไปเต็มกระทงแล้ว”

องครักษ์เสื้อแพรท่านนี้ก็พูดออกมาตรง ๆ ไม่อ้อมค้อม แน่นอนว่าตำแหน่งในฐานะนี้ ไม่มีอะไรต้องเกรงคนชื่อเซียวชิ่งเลย

ประหารก่อนค่อยรายงานภายหลัง

ไม่สนใจว่าใครบรรดาศักดิ์สูงใหญ่สำคัญแค่ไหน องครักษ์เสื้อแพรนี้มีคุณสมบัติพอที่จะลากตัวลงมา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนที่อยู่ข้างหน้าทั้งหมดนี้

ได้ฟังมาขนาดนี้แล้ว เซียวชิ่งถึงกับอึ้งอยู่กับที่ ยังไม่ทันให้เขาได้ชี้แจงอะไร องครักษ์เสื้อแพรท่านนั้นหันมองไปที่เจ้าหน้าที่ลู่ถิง ฝ่ายหลังรับเรื่อง ยกมือโบกไป “จับไว้！”

มาคราวนี้ บรรยากาศทั้งบริเวณร้อนเร่าขึ้น ผู้คนทั้งหมดสีหน้าเปลี่ยนอย่างรุนแรง

ไม่มีใครคิดได้เลยว่า พวกองครักษ์เสื้อแพร และเจ้าหน้าที่ลู่ถิงเหล่านี้มีความเด็ดขาดได้เยี่ยงนี้ ว่าจะจับก็สั่งจับ

เป็นที่แน่นอนว่า ก็มีหลาย ๆ คนที่รู้แจ้งอยู่แก่ใจ

“หากแม้นมีเพียงคนของลู่ถิง ก็ยังพอมีช่องทางไกล่เกลี่ยได้บ้าง แต่ต่อหน้าองครักษ์เสื้อแพร มีหรือจะเปิดช่องทางให้ไกล่เกลี่ยได้”

“น่ากลัวเซียวชิ่งคนนี้สุดท้ายก็ต้องโดนจับด้วยองครักษ์เสื้อแพร เพื่อเข้ารับโทษทัณฑ์คดีความ”

คิดมาได้ถึงตอนนี้ หลายคนหนังตาเริ่มมีอาการกระตุก ชัดเจนว่า ความคิดที่เป็นไปได้นี้สะเทือนไปถึงพวกเขา

หากแม้นเป็นจริงไปอย่างที่ว่านี้ เรื่องนี้คงไม่จบลงง่าย ๆ อย่างน้อยคนตระกูลเซียวคงไม่นั่งนิ่งเฉย ดูประธานใหญ่ของพวกเขาตกไปในมือขององครักษ์เสื้อแพรเป็นแน่ เพราะมันจะเป็นเรื่องกระทบต่อทั้งตระกูลเซียวที่หนักหน่วงรุนแรง

แต่ก็อีก การจะเข้าไปชิงตัวคนจากองครักษ์เสื้อแพร มันไม่น่าจะเป็นเรื่องเป็นไปได้

เจ้าเฉินอีคนนี้ท่าจะโชคดีอย่างมหาศาล！

หลาย ๆ คนต่างก็มีความคิดกันแบบนี้ เซียวชิ่งก็มีความรู้สึกแบบนี้อยู่ นาทีนี้เขามีแต่อัดอั้นด้วยความแค้นและเจ็บใจ