บทที่ 294 ขัดแย้งกันเองในตระกูลเซียว

“เจ้าเฉินอีคนนี้ น่าจะมีอะไรดี ดูมีสายสัมพันธ์ที่หนักหนาอยู่ แต่ถ้าตัดประเด็นกลุ่มองครักษ์เสื้อแพรออก น่ากลัวว่าตระกูลเซียวจะจัดการกับเขาคงง่ายดังพลิกฝ่ามือ”

“เพียงกอบโกยความสุขในชั่วขณะ กลับนำพามาซึ่งภัยพิบัติไปครึ่งชั่วคน ไอ้เจ้าเฉินอีคนนี้มันช่างโง่เขลาเอาสุด ๆ เลย”

พวกที่จับกลุ่มออกปากพูดคุยกัน วิพากษ์วิจารณ์ประเมินค่าเฉินอีไปต่าง ๆ นา โดยพื้นฐานล้วนเป็นคนที่อยู่ฝ่ายตระกูลเซียว และแต่ละคนมีมันสมองค่อนข้างจำกัด

คนที่จัดว่ามีความฉลาดอยู่ต่างก็เบนสายตาออกอย่างชาญฉลาด ไม่กล้าจะสบตากับเฉินอี

พวกเขาไม่ใช่พวกปัญญาอ่อน ย่อมรู้แจ้งชัดได้ว่า เฉินอีคนนี้เป็นคนมีฝีมือมากอย่างแท้จริง พวกเขากับคนระดับนี้จึงควรต้องเลี่ยงในการเข้าไปวิพากษ์วิจารณ์

เพราะถึงยังไงกับคนที่ซ่อนเร้นความสามารถไม่แสดงออกแบบนี้ หากเกิดว่าเขาเป็นคนที่มีฝีมือเฉียบขาดของจริง การไปตอแยกับคนพวกนี้ก็จะกลายเป็นหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัว

ความรู้สึกของหลายคนในก่อนหน้านี้ จะว่าคนทั้งหมดเลยก็ได้ ต่างเห็นว่าเฉินอีคงไม่มีทางรอดจากเงื้อมมือของเซียวชิ่ง

แต่ผลกลับมายังไง？เฉินอีปลอดภัยสบาย กลับเป็นเซียวชิ่งซวยหนัก เป็นเหตุการณ์ทำให้คนพูดไม่ถูกเอาเลยจริง ๆ

สายตาทุกคู่ถูกย้ายเปลี่ยนมุมมองออกไป พวกเขาอยากเห็นการแสดงออกในความภูมิใจอันยิ่งใหญ่ชองเฉินอีในตอนนี้ ก็ขนาดแค่คนที่มาจากเมืองชิงชวน มุมแดนดินเล็ก ๆ ของรัฐหนันเยว่ สามารถล้มระดับบิ๊กอย่างท่านเซียวชิ่งตระกูลเซียวนี่ มันต้องได้เป็นเรื่องราวที่เขาจะเอาไปคุยโอ่ได้ไปอีกนาน

แต่เป็นที่ต้องตื่นตาสำหรับที่พวกเขาเห็น ตั้งแต่ต้นมาจนจบ เฉินอีดูเรียบสงบ เหมือนเรื่องนี้ไม่ได้เกิดจากเขาเลย

“สภาพจิตของเจ้าหมอนี่ดูดีเหลือเกินนะ ยังสามารถวางตัวอย่างสงบนิ่งได้ขนาดนี้”

“หรือว่าเจ้าเฉินอีคนนี้นี่มีภูมิหลังที่ใหญ่คับฟ้าจริง มีสายสัมพันธ์ที่แข็งแกร่ง ฉะนั้นจึงได้กล้าไม่เห็นท่านเซียวชิ่งตระกูลเซียวอยู่ในสายตา”

คนที่ว่าฉลาดอยู่บางคนก็เริ่มคาดเดากันอีก

ช่วยไม่ได้ เวลานี้สถานการณ์ในรัฐเจียงหนานตลอดทั้งภาคพื้นตะวันออกเฉียงใต้ ล้วนได้รับผลกระทบจากการประกาศสงครามของตระกูลโฮ่จนบรรยากาศสับสนอึมครึมไปหมด ถ้าไม่รีบเลือกขั้วเข้าข้าง ผลที่ตามมาเป็นอย่างไรไม่สามารถรู้ได้

แต่ละคนคิดได้ถึงจุดนี้ ต่างก็ต้องเริ่มวิเคราะห์ตรึกตรองกันแล้ว

“หรือจริง ๆ แล้ว พวกเราต้องคิดเตรียมไว้ตั้งแต่เริ่มต้น จะต้องไม่เปิดช่องให้ใครบางกลุ่มแทรกซึมเข้ามาในทีเผลอเด็ดขาด”

“ใช่แล้ว พวกเราประเมินตัวนายเฉินอีคนนี้ต่ำไปแล้ว ต่อให้ว่านี่เป็นเรื่องบังเอิญประจวบเหมาะพอดี จึงได้มีการนำเอากองกำลังของทางการเหล่านี้มา แต่พวกเราก็ไม่ควรจะดูแคลนคู่ต่อสู้”

“สิ่งที่บรรพบุรุษของเราสืบทอดลงมาให้ กลับถูกพวกเราละเลยไปแล้ว”

“ไอ้เจ้าเฉินอีคนนี้ ข้าจะไม่มีทางปล่อยมันเอาไว้เด็ดขาด！”

ในฝูงคน ก็ยังมีกลุ่มคนของตระกูลเซียว พวกเขาได้เฝ้าสังเกตการณ์ที่เกิดขึ้นแต่ละฉาก แต่ละคนได้แต่ตาค้างรู้สึกได้แต่ความเหลือเชื่อ

แน่นอน ในขณะที่รู้สึกเหลือเชื่อ ยิ่งกว่านั้นอีกคือความเจ็บแค้น

พวกเขาต่างร้อนรนในการที่จะเข้าแก้แค้นกับเฉินอี มิฉะนั้นแล้วตระกูลเซียวก็ต้องถูกแขวนไว้บนหลักแห่งความอัปยศ

ตระกูลเศรษฐีอันดับหนึ่งในภาคพื้นตะวันออกเฉียงใต้ ถูกแมงตับเต่าจากบ้านนอกมามาปั่นเล่นจนหัวหมุนได้ยังไง

ไอ้เจ้าเฉินอีคนนี้ จะต้องชดเชยเป็นมูลค่าในสิ่งที่เขาได้ทำลงไป！

ในไม่ช้า เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่าง ๆ ก็ได้ถูกถ่ายทอดเข้าไปในลานใหญ่ของตระกูลเซียว หลังจากรู้เรื่องทั้งหมด เซียวหยูไม่พูดอะไร

ความจริงแล้วสายใยของเขามีมากมาย ข่าวต่าง ๆ เหล่านี้เขาก็ได้รับมาก่อนหน้านี้แล้ว ในขณะนั้นยังคิดว่าจะนำคนไปสังหารเฉินอี แต่ก็ตัดสินใจช้าไปก้าวหนึ่ง แต่จะพูดว่าโชคดีก็ว่าได้ เพราะพอดีที่กลุ่มองรักษ์เสื้อแพรมากับพวกกลุ่มลู่ถิงมาถึง

“ถ้าหากข้าไปก่อนอีกสักก้าวหนึ่ง น่ากลัวคงต้องถูกทางการจับไปพร้อมกับเซียวชิ่งแล้ว ถึงยังไงการก่อการชุมนุมก่อเรื่อง นี่มันก็มีโทษอยู่แล้ว อีกยังมีการพกพาอาวุธที่เป็นอันตรายถึงชีวิตด้วย”

คิดมาถึงตอนนี้ เซียวหยูก็ยังรู้สึกเสียวหลังอยู่ แต่ไม่นานนักก็เบนสายตาออกไป หันไปตกที่เซียวกงหมิงที่อยู่ห่างออกไป