บทที่ 295 คุณก็คือผู้ชายคนนั้น

ในบ้านตระกูลเซียว เงียบสงัดไปทั่ว

ทุกคนที่อยู่กันต่างมองหน้ากันไป มองหน้ากันมา เวลาในช่วงขณะนั้นต่างก็ไม่รู้จะหาคำตอบกันยังไง

ไม่นานนักก็มีคนเสนอหน้าขึ้น พูดออกมาในพลัน “ไม่งั้น พวกเราไปหาเจ้าเฉินอีคนนี้แล้วลองคุยกันดี ๆ สักครั้งไหม？”

เจอเข้ากับคำพูดแบบนี้ ทุกคนต่างเลิกคิ้วขึ้นสูง เป็นที่ชัดเจนว่าข้อเสนอนี้เคยได้ถูกหยิบยกขึ้นมาพูด แต่ไม่ได้รับการยอมรับจากคนในวงแม้แต่คนเดียว

“ในข้อนี้ไม่มีทางทำได้เด็ดขาด พวกแกอย่าได้พูดเรื่องไร้สาระแบบนี้กันอีกเลย”

เซียวหยูพูดตัดความรำคาญ

ในกรณีนี้ ทำเอาเซียวกงหมิงเลิกคิ้วขึ้นสูง ต้องรู้ไว้ว่าข้อเสนอนี้ตัวเขาเองได้เสนอขึ้นมาไว้ตั้งแต่ต้น ไม่คิดเลยว่าไอ้เจ้าเซียวหยูคนนี้แม้จะเอาไปคิดสักนิดก็ไม่มี มันช่างน่าเจ็บใจเป็นนัก

แต่พวกเขาก็เข้าใจกันดี นี่เป็นข้อเท็จจริง ไม่มีวิธีอื่นอีกแล้ว

หลายคนเริ่มรู้สึกหนังตาเขม่น พวกเขาไม่ใช่ปัญญาอ่อน แน่นอนว่าทุกคนต่างก็ได้เห็นความไม่ลงรอยกันของผู้บริหารระดับบิ๊กในตระกูลเซียว

เช่นว่าเซียวกงหมิงเป็นฝ่ายคิดให้ประนีประนอม แต่เซียวหยูอยู่ฝ่ายคิดจะต้องเปิดศึก เพียงแค่ความคิดต่างนี้ก็พาเอาทุกคนคิดกันไม่ตก

ในเวลานี้ต้องเรียกว่าข้าศึกมาประชิดอยู่ข้างหน้า แม้จะมีความเห็นต่าง ก็ไม่จำเป็นต้องเกิดความขัดแย้งกันเองภายในนะ

ยิ่งคิดมาถึงแบบนี้ คนไม่น้อยก็ยิ่งได้แต่มองหน้ากันอย่างทำอะไรไม่ถูก

และเซียวกงหมิงก็ได้จ้องมองเซียวหยูพักหนึ่ง ถอนหายใจลึก ๆ แล้วสะบัดแขนเดินออกจากไป

เซียวหยูก็จ้องมองตามเงาหลังของเซียวกงหมิงไป จนเขาห่างลับตาไปแล้วจึงหัวเราะขึ้นมาเยือก ๆ พูดว่า “ไอ้เจ้าเซียวกงหมิงคนนี้ช่างใฝ่สูงเหลือเกิน ถึงขนาดคิดยืมมือจากเรื่องความกดดันของเจ้าเฉินอีนั่น จากนั้นก็ใช้เป็นเครื่องมือมาชิงเอาตำแหน่งประธานผู้จัดการของข้า จิตใจมันช่างต่ำช้าน่าจับประหารเสียนัก”

ไม่มีอะไรต้องสงสัยอีก จากคำพูดของเซียวหยูเพียงเท่านี้ก็มองออก การที่เขาปฏิเสธในข้อเสนอประนีประนอมของเซียวกงหมิง ก็เพียงเพราะห่วงว่าเซียวกงหมิงจะสบช่องโอกาสในการขยายผลเพื่อให้เป็นที่ชื่นชม จากนั้นก็ต้องมีผลกระทบถึงตำแหน่งของเขาเองเป็นแน่แท้

แต่เขาไม่ได้คิดกลับให้ดี ๆ ให้แม้ว่าเซียวกงหมิงหวังชิงอำนาจในตำแหน่งจากเขาจริง แต่ถ้าหากว่าตระกูลเซียวไม่สามารถรับมือเฉินอี กับกองกำลังตระกูลโฮ่ให้ตัวเองรอดมาได้ ผลที่ตามมานั้นจึงจะเป็นเรื่องที่ยุ่งยากลำบากที่สุด

ยิ่งคิดมาถึงตอนนี้ มีหลายคนยิ่งเครียดจนคิ้วเขม่น

พวกเขาไม่เข้าใจกันจริง ๆ เบื้องหลังนี้ยังมีซ่อนเงื่อนอันเป็นผลอะไรไว้

แต่ก็ยังคงเห็นได้ชัดว่า พวกเขาก็ไม่คิดเข้าไปพันเกี่ยวด้วยให้เกินไป

เพราะว่าดูจากความเห็นของเซียวหยู โอกาสในชัยชนะของฝ่ายตนนั้นถูกตอกย้ำไว้ชัดเจน ลำพังตัวกระจอกอย่างเฉินอีมีหรือจะสร้างคลื่นเป็นมรสุมอะไรได้

แต่สิ่งที่เขาไม่รู้ได้นั้น เซียวกงหมิงพอกลับถึงบ้าน ก็ได้พบคน ๆ หนึ่ง

เฉินอี！

“คุณเฉินอี！”

น้ำเสียงของเซียวกงหมิงดูตื่นผวา แต่เฉินอีกลับหัวเราะออกสียง “คุณกงหมิง คุณอย่าได้ทำตื่นเต้นไปเลย คิดว่าคุณคงรู้อยู่ก่อนแล้วว่าผมต้องมาหาคุณนะ”

พูดออกมาแบบนี้ ทำเอาเซียวกงหมิงรู้สึกบื้อเซ่อไปชั่วครู่ แล้วก็ได้ถอนใจออกมาเฮือกหนึ่ง

“ฉลาด ฉลาดจริง ๆ อีกยังต้องเรียกว่าปัญญาล้ำเลิศ”

“ผมในก่อนหน้านี้ก็ยังประเมินคุณไว้ต่ำไป”

พอได้เห็นความคิดในใจของตัวเองถูกมองทะลุ เซียวกงหมิงก็ไม่มีอะไรต้องไว้ตัวอีกแล้ว พูดไปตรง ๆ เลยว่า “คุณคิดจะทำอะไรอีกต่อไป？”