บทที่ 298 กับดัก

สงครามกำลังจะระเบิด แต่ภายในตระกูลเซียวก็เกิดมีการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่

เซียวหยูพอได้ข่าวนี้มาก็โกรธขึ้นอย่างรุนแรง

ก่อนหน้านี้เขาเคยมีเพียงแต่คาดเดา แต่ความรู้สึกแท้ ๆ นั้นก็ว่าไม่น่าจะเป็นไปได้สักเท่าไหร่ เพราะเฉินอีคนนี้ไม่เห็นมีทางจะรับชัยชนะได้ เซียวกงหมิงไปเข้ากับฝ่ายตรงข้ามนี้ก็ไม่ต่างกับการเข้าหาทางเดินสู่ความตาย

สรุปผลออกมากลับผิดจากที่เขาคาดคิดไว้อย่างมากมาย

เจ้าเซียวกงหมิงคนนี้มันกบฏเอาแล้วจริง ๆ ！

มันช่างให้คนรู้สึกไม่กล้าคิดเอาเลย！

แต่ในเวลาไม่ช้านัก ก็เริ่มมีคนส่ายหน้า

เรื่องทั้งเรื่องอาจจะไม่ง่ายอย่างที่เห็น

คนอื่น ๆ ก็ให้รู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้

แต่เซียวหยูกลับส่ายหน้า พูดว่า “ไม่ว่าข่าวลือมานี้จะเป็นจริงหรือเท็จ พวกเราตอนนี้จำเป็นจะต้องจัดการควบคุมตัวเซียวกงหมิงไว้ให้ได้”

“ไอ้คนคนนี้มันมีผลกระทบกับคณะกรรมการบริหารมากขนาดไหน ข้าคิดว่าทุกคนรู้อยู่แก่ใจ แค่เพียงที่เขาถูกสั่งให้หยุดปฏิบัติหน้าที่ การประชุมในทุกด้านของเครือข่ายตระกูลเซียวก็มีกรรมการบริหารถึงหนึ่งในสามที่ไม่ยอมเข้าประชุมด้วย ขืนปล่อยให้แนวโน้มแบบนี้เป็นอย่างต่อเนื่อง เซียวกงหมิงคนนี้คงต้องยึดอำนาจเข้ามาควบคุมตระกูลเซียวทั้งหมดเป็นแน่

แล้วพวกแกที่มีเรื่องขัดแย้งในผลประโยชน์มากบ้างน้อยบ้างกับเซียวกงหมิง ถึงขนาดผูกแค้นกันก็มี วันไหนที่ปล่อยเขาขึ้นมาได้ ข้าคิดว่าทุกคนที่อยู่ที่นี่คงมีชีวิตรายวันที่อยูไม่เป็นสุขแน่”

เจ้าเซียวหยูคนนี้ช่างเป็นคนที่มีตรรกะระดับอัจฉริยะจริง ๆ แค่คำพูดง่าย ๆ แค่นี้ก็ผลักเอาเซียวกงหมิงลงไปอยู่เป็นฝ่ายตรงข้ามของคนทั้งหมดที่นั่งอยู่ในที่นี้

นี้คือห่วงโซ่ระแวง

ความสัมพันธ์ระหว่างพรรคพวกสายเซียวหยู กับพรรคพวกในสายเซียวกงหมิงนั้นไม่ดีเอามาก ๆ อยู่ ถึงแม้เซียวกงหมิงจะไม่ได้คิดกบฏ ลองข่าวลือแบบนี้ปล่อยออกมา มีหรือว่าคนจะไม่สงสัยเซียวกงหมิง แล้วเซียวกงหมิงจะคิดแบบนี้หรือ？

น่ากลัวก็ต้องกบฏมันจริง ๆ ไปเลย

วิธีการใช้ห่วงโซ่สัมพันธ์แบบจับโยงเกี่ยวพันกันไปแบบนี้ คงทำให้เซียวกงหมิงซึ่งเดิมทีไม่มีใจคิดกบฏ แต่เมื่อต่างคนต่างระแวงกันจนที่สุดความคิดกบฏก็ต้องกลายเป็นจริงให้เกิดขึ้นมา

“แม๋งนี่ ไอ้ข่าวลืออันนี้มันช่างน่ากลัวสุด ๆ เลยนะ”

“ก็ไม่แน่ ข้าก็รู้สึกอยู่ว่าเจ้าเซียวกงหมิงคนนี้มันมีความไม่พอใจในแต่ละระบบนโยบายของตระกูลเซียวพวกเราอยู่ อาจจะคิดกบฏขึ้นมาจริง ๆ ก็เป็นได้นะ？”

“เอาเถอะ ไม่ว่าเซียวกงหมิงคนนี้มันจะมีใจคิดกบฏหรือไม่ ข้ารู้สึกว่ายังไงก็ต้องควบคุมมันให้อยู่ก่อนจะดีกว่า อย่างน้อยเป็นการป้องกันไว้ก่อน”

“ผมเห็นด้วย”

“ตามมติครับ”

“ก็ได้”

กรรมการหลายต่อหลายคนต่างให้การเห็นด้วย เชื่อว่าที่คนลือกันมีเหตุผลมาก

คราวนี้ เซียวหยูผงกหัวอย่างพึงพอใจ นี่แหละคือผลได้ที่เขาต้องการ

ถ้าหากไม่ได้รับการเห็นด้วยและสนับสนุน ในคะแนนเสียงให้เกินครึ่ง เขาก็จะไปจับเซียวกงหมิงไม่ได้

“แท้ที่จริงแล้ว เจ้าเซียวกงหมิงคนนี้ก็ได้กดดันอำนาจการบริหารของคณะกรรมการบริหารตระกูลเซียวทั้งหมดมานานแล้ว ถ้าไม่จัดการกำจัดไอ้หมอนี่ออกไป ข้าก็นั่งนอนอยู่ไม่สบายเอาเลย”

อันที่จริงเซียวหยูคิดกำจัดเซียวกงหมิงอยู่นานแล้ว ถึงไม่สามารถจะขจัดทิ้งได้ อย่างน้อยกักขังจำกัดบริเวณเอาไว้ได้ ฐานอำนาจของตนก็จะได้ถูกตอกย้ำให้มั่นคงยิ่งขึ้น