บทที่ 342 พูดมาเร็วเข้า ฉันรีบ

พลังต่อสู้สูงส่ง ไร้เทียมทานในยุคนี้

นี่คือคำประเมินที่เหล่าจอมร้ายมากมายในยุคนี้ให้กับเฉินอี

จะต้องรู้ว่า จอมร้ายพวกนั้น ต่างก็เดินออกมาจากภูเขากระดูกทะเลเลือดกันทั้งนั้น มีพลังและภูมิหลังที่แข็งแกร่งอย่างไม่ต้องสงสัย

ทุกคนต่างได้รับสมญานามว่าบุตรผู้โดดเด่นของสวรรค์

แต่ผลลัพธ์เป็นอย่างไร

ทุกคนกลับคุกเข่าอยู่ตรงหน้าของเฉินอี ทั่วทุกทิศทุกทาง ฮีโร่และจอมร้ายมากมายต่างยกย่องนับถือเฉิน เพียงแค่จุดนี้ ก็เพียงพอที่จะบอกว่าเฉินอีไม่ธรรมดาแล้ว

แต่คนที่อยู่ตรงหน้าพวกนี้ต่างก็คิดว่าเฉินอีเป็นเพียงตัวละครเล็ก ๆ เหมือนดั่งหมด คิดจะรังแกเฉินอี สุดท้ายกลับต้องสูญเสียพวกฝีมือดีไปไม่น้อย พูดได้ว่าเสียหายใหญ่หลวง

ถ้าหากบอกว่า สูญเสียเพียงแค่ชายร่างเตี้ย ก็นับเป็นการสูญเสียไม่น้อยอย่างหนึ่ง เช่นนั้นพูดได้ว่าครั้งนี้พวกเขาได้สูญเสียมหาศาล หรือแม้แต่พลังชีวิตได้รับบาดเจ็บหนักก็ไม่อาจเทียบได้

ต่อให้ภายหลังสามารถฆ่าเฉินอีได้ เกรงว่าครั้งนี้พวกเขาก็ยังคงได้รับสมญานามว่าพวกไม่มีประโยชน์อยู่ดี

“สม สมควรตายจริง ๆ”

มีคนกำหมัดแน่น มองเฉินอีด้วยความโมโห ราวกับว่าการกระทำของหมอนี่ได้กระตุ้นความโมโหของเขา แต่ละคนต่างคิดที่จะเอาชีวิตเฉินอี

แต่ที่น่าเสียดายก็คือ เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ไม่เคยทำให้เฉินมีอารมณ์แปรปรวนใด ๆ เลยแม้แต่น้อย

“พวกแกคิดว่าฉันสมควรตาย?”

“แต่พวกแกเคยคิดไหมว่า เป็นพวกแกที่ทำผิดกฎของเมื่อร้อยปีก่อนก่อน ถึงได้กล้าใช้วิทยายุทธ์ในดินแดนต้าถังของพวกเรา”

“พวกแกต้องการทำสงครามธุรกิจ ฉันจะเล่นด้วยก็ได้ แต่พวกแกไม่ควรใช้มือสังหาร ถึงแม้ว่าฉันจะไม่สนใจเศษสวะพวกนั้น แต่ทำผิดกฎก็คือทำผิดกฎ”

“ในเมื่อพวกแกไม่มีคุณธรรมก่อน ก็อย่าโทษที่ฉันไร้คุณธรรมแล้วกัน”

น้ำเสียงของเฉินอีหนักแน่นมีพลัง ในทุก ๆ คำเต็มไปด้วยความเที่ยงธรรม

ก็ไม่ใช่ว่าเขายุติธรรมจริง ๆ เฉินอีไม่เคยเชื่อเรื่องความยุติธรรมมาก่อน มันเป็นเพียงความแตกต่างระหว่างผลประโยชน์และตำแหน่งเท่านั้นเอง

สิ่งที่เฉินอีศรัทธามีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น นั่นก็คือพลังที่แข็งแกร่ง และก็คือหมัดนั่นเอง

ใครมีหมัดที่ใหญ่พอ คำพูดของคนคนนั้นก็จะกลายเป็นความยุติธรรม และเหตุผล

ถ้าหากใครไม่ยอมศรัทธา ก็แค่ตีให้ตายเท่านั้นเอง เป็นธรรมดาที่จะไม่มีใครต่อต้านตัวเองอีก

เมื่อเป็นเช่นนี้ เฉินอีไม่ใช่คนดีอะไรจริง ๆ แน่นอน พูดให้ถูกก็คือเขาไม่ใช่คนดีที่จะยอมถูกกดขี่ข่มเหง เขามีหลักการและบรรทัดฐานของตนเอง

นั้นก็คือทำทุกอย่างเพื่อประเทศชาติ และครอบครัว

นี่เป็นคุณธรรมเพียงหนึ่งเดียวภายในใจของเฉินอี นอกเหนือจากนี้แล้วล้วนไม่ใช่คุณธรรมทั้งนั้น

คนอื่น ๆ ต่างก็เปลือกตากระตุกเล็กน้อย ไม่นานก็เก็บสายตากลับมา จากนั้นก็เอามือวางไว้บนหัวอย่างเงียบ ๆ ราวกับพวกเขารู้ว่าตนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฉินอี ภายใต้เงื่อนไขที่ไม่ใช้ไม้ตาย เช่นนั้นเขาก็ทำได้แค่นี้

สำหรับผู้คนมากมาย เฉินอีไม่ต่างอะไรกับผู้ก่อการร้ายที่อันตรายเป็นอย่างยิ่ง เป็นระเบิดแบบไม่กำหนดเวลาที่ระเบิดได้ทุกเมื่อ ดังนั้นผู้คนไม่น้อยต่างอกสั่นขวัญแขวน ต้องการกำจัดเฉินอีให้ได้โดยเร็วที่สุด จะได้ไม่ต้องคอยหวาดระแวง

แต่ที่น่าเสียดายก็คือ พวกเขาคิดได้ว่าจะคว้าอาวุธออกมา แต่การเคลื่อนไหวของเฉินอีนั้นอยู่เหนือพวกเขา เพียงแค่ชั่ววินาทีก็ได้มาถึงด้านหน้าของคนที่เป็นหัวหน้า นั่นก็คือผู้ที่มีอำนาจตัดสินใจคนนั้นนั่นเอง

ผู้มีอำนาจตัดสินใจยืนตะลึงงันอยู่กับที่