บทที่ 344 ฉันต้องการให้แกตาย แกก็ต้องตาย!

สงครามครั้งใหญ่ คงยากที่จะหลีกเลี่ยง

แต่ทว่าพวกผู้นำระดับสูงเหล่านั้นกลับไม่อยากจะถูกดึงเข้ามามีส่วนร่วมด้วย

เพราะพวกเขาต่างก็ทราบดีว่า สงครามชนิดนี้ ถ้าหากเข้ามามีส่วนร่วม มีความเป็นไปได้สูงว่าอาจต้องตายอย่างแน่นอน ทันทีที่เข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้อง ผลที่ตามว่าจะต้องเป็นที่น่ากังวลอย่างสุดขีด

แต่พวกเขาไม่มีทางเลือก

“คุณเฉิน มีอะไรพวกเราคุยกันดี ๆ”

“นั่นน่ะสิ ต่างก็ทำเพื่อเงินเพื่อผลประโยชน์กันทั้งนั้น จำเป็นต้องแข็งข้อต่อกันไปแบบนี้ด้วยเหรอ? พวกเราสามารถคุยกันดี ๆ ได้ เพียงแค่เจรจาหาผลลัพธ์ที่ดีออกมาได้ มันก็เป็นผลดีกับพวกเราทุกคน”

พวกเขาต่างออกความคิดเห็นอยู่ไม่หยุด รู้สึกว่าเรื่องที่อยู่ตรงหน้านี้แปลกประหลาดจนเกินไป เพราะสำหรับมากมายหลายคนแล้ว สิ่งที่อยู่ตรงหน้านี้ไกลเกินเอื้อมสำหรับคนทั่วไป แต่นี่ก็ไม่นับเป็นเรื่องดีอะไร

แต่ที่น่าเสียดายก็คือ ในระหว่างการต่อสู้ พวกเขามีความจำเป็นที่ต้องใช้คนที่อยู่ตรงหน้าเหล่านี้จริง ๆ และเฉินอีเป็นคนที่มีมูลค่าในการใช้ประโยชน์ที่สุดโดยไม่ต้องสงสัย เพียงแค่สามารถบรรลุเงื่อนไขที่ตรงกันกับเฉินอีได้ บางทีฝ่ายแก๊งมังกรดำของพวกเขาอาจจะได้รับผลประโยชน์ไม่น้อยโดยที่ใช้แรงไปไม่มาก

เมื่อคำนวณดูแบบนี้แล้ว บางทีผลประโยชน์อาจจะมากขึ้น

เพราะถ้าหากจะให้พวกเขามาควบคุมดินแดนภาคตะวันออกเฉียงใต้ ก็จะต้องเริ่มไปทีละขั้น ในทางกลับกันก็ต้องลงทุนมากกว่า แม้ว่าจะได้รับผลประโยชน์โดยรวมที่มากกว่า แต่กำไรก็จะลดลงไม่น้อยเช่นกัน ไม่สู้ร่วมมือกับเฉินอีจะดีกว่า

และสาเหตุที่เฉินอีควบคุมตะวันออกเฉียงใต้ ก็เพียงเพราะต้องการแก้แค้น สำหรับคนประเภทนี้ย่อมให้ความสำคัญกับผลประโยชน์เป็นธรรมดา เพียงแค่สามารถให้ผลประโยชน์ที่มีแรงดึงดูดพอ เช่นนั้นทุกอย่างจะต้องพูดง่ายอย่างแน่นอน

พวกเขาเองก็เข้าใจอยู่ลึก ๆ นั่นก็คือจะต้องพยายามทำการต่อสู้ให้เร็วที่สุด ไม่เช่นนั้นละก็ผลที่ตามมาจะต้องน่าเป็นห่วงอย่างแน่นอน

ทว่าเฉินอีกลับส่ายหัวด้วยรอยยิ้ม ด้วยท่าทางไม่สนอกสนใจเลยสักนิด และกล่าวอย่างเรียบ ๆ : “ฉันไม่รู้ว่าพวกแกมาด้วยจุดประสงค์อะไรกันแน่ แต่อย่างหนึ่งที่ฉันสามารถเตือนพวกแกได้ก็คือ ตราบใดที่ฉันยังอยู่ตรงนี้ พวกแก่อย่าคิดที่จะก่อเรื่องที่ดินแดนตะวันออกเฉียงใต้”

“ถ้าหากพวกแกอยู่ในประเทศอื่น อย่างเช่นประเทศเฉาโจว ประเทศเหมี่ยนโจว พวกแกจะทำยังไงก็แล้วได้พวกแก แต่ในประเทศต้าถัง ขอโทษที พวกแกอย่าคิดที่จะเข้ามาเหยียบ”

เฉินอีคิดว่าตนได้พูดมากพอแล้ว คนที่อยู่ตรงหน้าเหล่านี้ยังคิดจะก่อความวุ่นวาย เช่นนั้นมันก็ชักจะน่าโมโหมากเกินไปแล้ว

ส่วนคนที่อยู่ตรงหน้าพวกนี้ก็พอจะเข้าใจอยู่ลึก ๆ จากนั้นก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และพลันต่อยหมัดออกมา

“ฉันต้องการให้แกตาย แกก็ต้องตาย!”

คนคนนี้ไม่ใช่เพียงแค่ต่อยหมัดออกมาเท่านั้น ในมือของเขายังมีอาวุธที่แหลมคมชนิดหนึ่งอยู่ ต่อให้เป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่แข็งแกร่งแค่ไหนเมื่อถูกมันต่อยเข้า อย่างน้อยก็ต้องหนังถลอก

ส่วนเฉินอีได้หรี่ตาลงเล็กน้อย

“ไว้หน้าไม่รู้จักรักษาเอาไว้”

เขาเองก็ไม่พูดร่ำไรอีก และเอียงตัวอย่างฉับพลัน และลงมือในทันที จับแขนของอีกฝ่ายเอาไว้และออกแรงบิด ทำให้คนคนนั้นล้มลงไปกองกับพื้นภายในชั่ววินาที ทำให้คนพูดไม่ออกจริง ๆ

ความสามารถเช่นนี้ โดยรวมนับว่าไม่เลวแล้ว แต่สำหรับใครหลายคน เกรงว่าคงไม่สามารถรับมือได้โดยง่าย

“สมควรตาย”

คนคนนี้ก็สัมผัสได้ถึงภัยคุกคามมหาศาลที่มาจากการเคลื่อนไหวในครั้งนี้ของเฉินอี ในตอนนที่เขาคิดจำหลบนั่นเอง ก็พลันถูกคว้าหมับเจ้าที่ลำคอ

ถูกต้อง ชั่ววินาทีที่เขาคิดจะก้าวถอยหลังนั่นเอง เฉินอีก็ได้เปลี่ยนวิธีจู่โจมอย่างกะทันหัน การเปลี่ยนแปลงงอย่างรวดเร็วแบบนี้เพียงพอที่จะทำให้ผู้ฝึกยุทธ์นับไม่ถ้วนที่อยู่ตรงนั้นอกสั่นขวัญแขวน

เฉินอีคนนี้ ชักจะร้ายกาจเกินไปแล้ว