บทที่ 348 นายช่างเป็นสุดยอดตัวประหลาดจริง ๆ

“เหอะ ๆ อยู่ในความคาดหมายของฉันจริง ๆ ด้วย ตระกูลเสิ่นนี่ช่างไม่ธรรมดาเอาเสียเลยจริง ๆ คิดไม่ถึงว่าทุกย่างก้าวของพวกมันได้ผ่านการคำนวณมาอย่างดิบดี ฉันยังไม่ทันได้ไปหาพวกมันเลย พวกมันกลับได้จับตาดูฉันแล้ว”

เฉินอียิ้มเล็กน้อย

เข้าไม่คิดว่าในนั้นมีปัญหาอะไรมากมาย

ตัวเองนั้นเป็นถึงลูกชายของเฉินเทียนเซิง เฉินเทียนเซิงในตอนนั้นถูกตระกูลเสิ่นจ้องมองมาแสนนาน จะต้องรู้การมีตัวตนอยู่ของตัวเองอย่างแน่นอน ก็ไม่แปลกอะไรที่พวกเขาจะจับตามองตัวเอง

เพียงแต่เฉินอีได้กำหมัดแน่นตามสัญชาตญาณ

ถึงแม้จะไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรมากมายกับคุณพ่อที่ตายเป็นผีไปแล้วนั้น แต่ถึงยังไงนั่นก็คือคุณพ่อของตัวเอง ถ้าหากไม่ใช่เพราะเฉินเทียนเซิง ตัวเองก็คงไม่มีชีวิตรอดปลอดภัยมาจนถึงทุกวันนี้

ดังนั้น แก้แค้นให้คุณพ่อ เป็นเรื่องที่เขาจะต้องทำให้ได้

ผู้หญิงคนนั้นเองก็ได้สติกลับคืนมา อดไม่ได้ที่จะกล่าวขึ้นมาด้วยความสงสัย: “นายคงไม่ได้คิดที่จะเป็นศัตรูกับตระกูลเสิ่นหรอกนะ!”

แม้เธอจะรู้จักกับเฉินอีได้ไม่นาน แต่ก็มองออกว่าเฉินอีเป็นคนที่มีจิตใจอันชอบธรรม เธอชื่นชมคนประเภทนี้เป็นพิเศษ และไม่หวังว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเขา

แต่เฉินอีกลับส่ายหน้าขึ้นมา และยิ้มกล่าว: “เธอผิดแล้ว”

“หา?”

“ไม่ใช่เป็นศัตรูกับตระกูลเสิ่น แต่เป็นตระกูลเสิ่นที่ต้องการเป็นปรปักษ์กับฉัน เธอเข้าใจความหมายของฉันไหม?”

เฉินอีกล่าวอย่างเรียบ ๆ คราวนี้ผู้หญิงคนนั้นต้องตะลึงงันไปโดยสิ้นเชิง เธอเคยเห็นผู้คนที่อยากจะประจบสอพลอตระกูลเสิ่นมามากมาย และเคยเห็นคนที่เกลียดชังตระกูลเสิ่นคิดจะดึงตระกูลเสิ่นลงน้ำมาไม่น้อย แต่ก็แค่คิดเท่านั้นเอง

แต่ในตอนนี้ สถานการณ์กลับตาลปัตร เฉินอีคนนี้กลับได้บอกว่าตระกูลเสิ่นกำลังเป็นปรปักษ์กับเขา ความกล้าหาญแบบนี้หาที่เปรียบไม่ได้อย่างแท้จริง

เธออดไม่ได้ที่จะกำหมัดแน่น ยิ่งรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ผิดปกติ

ถ้าจะบอกว่าผู้ชายคนนี้บ้าไปแล้ว เป็นคนโง่เขลาเบาปัญญาอย่างที่สุด แต่อีกฝ่ายก็ยังดูสบายอกสบายใจแบบนั้น ดูแล้วเหมือนมีออร่าที่ว่าดูหมิ่นใต้หล้าบางอย่าง

แค่ถ้าคุณจะบอกว่าผู้ชายคนนี้มีความสามารถที่จะเป็นต่อสู้กับตระกูลเสิ่นจริง ๆ ไม่ว่าอย่างไรผู้หญิงคนนั้นก็ไม่มีทางเชื่อ

“เฉินอี ฉันไม่รู้ว่านายเป็นใครกันแน่ แต่ฉันก็อยากจะแนะนำนายสักหน่อย ตระกูลเสิ่นเป็นตระกูลเก่าแก่ และในสมัยของปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์หมิงได้มาถึงจุดสูงสุดเป็นครั้งแรก เสิ่นซานว่านในตอนนั้นร่ำรวยจนสามารถเป็นศัตรูกับประเทศได้ ส่วนตระกูลเสิ่นในวันนี้ไม่ได้ดูหยิ่งผยองเหมือนในสมัยราชวงศ์หมิง แต่รากฐานลึกล้ำอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะต่อต้านได้อย่างแน่นอน”

เธอไม่อยากเห็นเฉินอีได้รับบาดเจ็บหรือสูญเสียชีวิตจริง ๆ

ทั้งที่ตัวเธอเองก็ไม่เหมือนกันรู้ว่าทำไม

บางทีอาจเป็นเพราะเห็นค่าของหัวใจที่บริสุทธิ์ดวงนั้นของเฉินอี และอาจเป็นเพราะเฉินอีดีกับภรรยาและลูกสาวของตัวเองมาก ดังนั้นเธอจึงไม่อยากจะเห็น

ยิ่งดูมาถึงตรงนี้ ในดวงตาของเธอก็ปรากฏความเยือกเย็นขึ้นมาเป็นระยะ ๆ

บางที มีเพียงควบคุมเฉินอีเอาไว้ให้ได้ถึงจะรับประกันความปลอดภัยของอีกฝ่ายได้

เพียงแต่วิทยายุทธ์ของเฉินอีเพียงคนเดียวก็สูงส่งอยู่แล้ว ตัวเองจะต้องไม่ใช่คู่ต่อสู้แน่ บางทีอาจจะต้องเชิญยอดฝีมือบางพวกมาถึงจะได้

แต่ทว่าความคิดนี้ของเธอกลับปกปิดเฉินอีไม่ได้

“คุณผู้หญิง ฉันรู้ว่าเธอเป็นคนดี ฉันเองก็ไม่ได้คิดว่ากลุ่มมังกรเป็นองค์กรที่มีความผิดโทษมหันต์อะไร จะมีขี้หนูหล่นเข้าไปในหม้อบ้างมันก็เป็นเรื่องปกติ เธอก็แค่ถูกเป่าหูหลอกลวงจากใครบางคนเท่านั้นเอง แต่ก็มีบางเรื่องที่เธอไม่อาจจะเข้ามามีส่วนร่วมด้วยได้ ดังนั้นฉันขอแนะนำเธอ อย่าเข้ามามีส่วนร่วมอีกต่อไปเป็นอันขาด

เรื่องนี้สำหรับเธอแล้วมีแต่ความเสียหายไม่มีส่วนดีเลย

เฉินอีค่อนข้างจะชื่นชมผู้หญิงคนนี้