บทที่ 351 เดือดพล่านไปทุกสารทิศ

คำพูดของไป๋หลิงก็ทำให้เสิ่นเมิ่งรู้สึกพูดไม่ออก

แน่นอนไม่ว่าเฉินอีคนนี้จะโดดเด่นมากแค่ไหน แต่ก็เป็นสามีของคนอื่น เธอจะหลงใหลแบบนี้ไปเพื่ออะไรกัน

แต่ทว่า!

“เห็นว่าฉันเพ้อเจ้อ แต่ในใจของฉันก็ยอมรับนายหญิง และฉันคิดว่าก็คงมีแต่ผู้หญิงที่เป็นเหมือนดั่งนางฟ้าอย่างนายหญิงถึงจะคู่ควรกับบอส”

“แต่ว่าเธอ ภายในใจเหมือนจะมีความรู้สึกอย่างให้กับบอสสินะ เหอะ ๆ ฉันแนะนำเธอให้ตายใจซะเถอะ เพราะไม่มีทางที่เธอจะเกิดความสัมพันธ์อะไรกับบอสได้ ไม่ต้องพูดถึงว่ามีนายหญิงอยู่ ต่อให้นายหญิงไม่อยู่ เธอก็เป็นไปไม่ได้

เพราะว่าบนตัวของเธอไม่มีคุณสมบัติอะไรที่สามารถดึงดูดบอสได้”

แม้ว่าไป๋หลิงจะต้องเรียนรู้จากเสิ่นเมิ่ง แต่เมื่อถึงเวลาที่ควรเยาะเย้ยก็จะไม่ไว้หน้าเลยสักนิด เหมือนต้องการยั่วให้เสิ่นเมิ่งโมโหจนกระอักเลือด

“ไป๋หลิง เธอเชื่อไหมว่าถ้าเธอยังพูดบ้า ๆ อยู่อีก ฉันจะฉีกปากเน่า ๆ ของเธอซะ!”

เสิ่นเมิ่งกล่าวข่มขู่

ไป๋หลิงกลับพูดขึ้นมาอย่างไม่เห็นด้วย: “ถ้ากล้าลงมือกับฉัน เธอก็จะไปจากที่นี่ไม่ได้แน่ หรือแม้แต่เมืองฉือก็ออกไปไม่ได้”

“นี่เธอ!”

“เลิกพูดมากได้แล้ว อีกไม่นานก็จะถึงพิธีแต่งงานของบอสและนายหญิง ฉันไม่ต้องการให้เกิดความผิดพลาดใด ๆ ขึ้น ถึงแม้ฉันจะสู้เธอไม่ได้ แต่ที่ข้างกายของบอสยังมีอยู่อีกหลายคนที่สามารถจัดการกับเธอได้อย่างง่ายดาย อย่าคิดว่าตัวเองมาจากกลุ่มมังกรอะไรนั่นก็จะทำตัวสูงส่งไม่เห็นหัวคนอื่นได้

ฉันจะบอกความจริงกับเธอให้นะ บอส และยังมีพวกท่านมังกรเขียว ไม่เคยเห็นกลุ่มมังกรอะไรของพวกเธออยู่ในสายตามาก่อนเลย”

“แน่นอน ถ้าหากเป็นพวกองครักษ์เสื้อแพรละก็ บางทีบอสก็อาจจะไว้หน้าอยู่บ้าง แต่สำหรับกลุ่มมังกรของพวกเธอ บอสสามารถไว้ชีวิตเธอได้ก็นับว่าไม่ง่ายมากแล้ว ดังนั้นฉันแนะนำเธอให้พยายามทะนุถนอมชีวิตของตัวเองเอาไว้จะดีกว่า อย่าให้ต้องเสียไปโดยเปล่าประโยชน์เลย”

เธอกล่าวอย่างเด็ดขาด

เป็นที่ประจักษ์ ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้านั้นเหมือนจะอยู่เหนือความคาดหมายของพวกเขา มันไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะทำได้จริง ๆ

แต่คนอื่น ๆ ก็มีท่าทางเปลี่ยนไปเช่นกัน รู้สึกประหม่าขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

จะต้องรู้ว่าไป๋หลิงคนนี้ไม่ใช่คนที่จะจัดการได้ง่าย ๆ และแน่นอนว่าเสิ่นเมิ่งคนนี้เองก็เช่นกัน

โบราณว่า ผู้หญิงสามคนอยู่ร่วมความวุ่นวายไม่สิ้นสุด แต่ทางด้านนี้ แค่สองคนสถานการณ์ก็เริ่มตึงเครียดขึ้นมาแล้ว ผู้คนไม่น้อยต่างส่ายหัวต่อ ๆ กัน

“แต่ที่ไป๋หลิงพูดนั้นก็เป็นเรื่องจริง บอสเป็นบุคคลระดับไหนกัน สาวงามมากมายก็เคยเห็นมานับไม่ถ้วน แถมภายในนั้นก็มีคนที่โดดเด่นอยู่นับไม่ถ้วน แต่ที่สามารถครอบครองหัวใจของบอสเอาไว้ได้กลับมีเพียงนายหญิงเท่านั้น”

“คุณฉินไม่เพียงหน้าตาสะสวย แถมยังมีความสามารถไม่น้อย ทักษะมากมาย เพียงแค่ไม่ได้ผ่านการขัดเกลามาสักเท่าไหร่ แต่สิ่งที่เธอได้เผชิญในช่วงไม่หลายปีมานี้ก็ได้ทำให้สภาพจิตใจของคุณฉินพัฒนามาอยู่ในขั้นที่ดีที่สุด นี่พูดได้ว่าไม่ใช่เรื่องง่ายเลย”

“นั่นน่ะสิ ความโดดเด่นของคุณฉินไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะสามารถจินตนาการได้อย่างแน่นอน บางทีอาจจะมีแค่คนอย่างบอสเท่านั้นถึงจะสามารถให้ความปลอดภัยที่เพียงพอกับเธอได้ แบบนี้พวกเราเองก็วางใจแล้ว”

“ผู้หญิงที่จิตใจงดงามอย่างคุณฉิน จะต้องปกป้องให้ดี นี่เป็นผู้หญิงที่หาได้ยากเหมือนดั่งของล้ำค่าเชียวนะ”

ผู้คนไม่น้อยต่างวิพากษ์วิจารณ์ขึ้นมา

เสิ่นเมิ่งยิ่งฟังยิ่งโมโห แต่ก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี ทำได้เพียงส่ายหน้า จากนั้นก็จ้องมองฉินปิงหลันตาเขม็ง เหมือนว่าต้องการมองเห็นอะไรบางอย่างออกมาจากตัวของฉินปิงหลัน แต่น่าเสียดายที่เธอเห็นได้เพียงเงาร่างที่ยุ่งวุ่นวายของฉินปิงหลัน กลับไม่เห็นจุดอ่อนหรือข้อบกพร่องใด ๆ เลยสักนิด

เว้นแต่ว่า คุณต้องการจะพูดว่าฉินปิงหลันใจดีจนเกินไป

แต่นี่มันใช่ข้อบกพร่องหรือเปล่า?

ผู้หญิงอย่างพวกหงส์แดง เข่นฆ่าอย่างเด็ดขาด แต่ก็ขาดความเคารพที่มีต่อชีวิต นี่ไม่ใช่สิ่งที่เฉินอีอยากจะเห็น เพราะฉะนั้นฉินปิงหลันสามารถผ่านพ้นความยากลำบากมาได้ แต่ก็ยังคงมีจิตใจที่งดงาม นี่ถึงเป็นสิ่งที่เฉินอีชอบ