บทที่ 394 ท่านเฉ่า

เฉินอีก็ส่ายหัวรัวๆ

นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแรงกล้าเช่นเดียวกัน

เพราะสำหรับคนส่วนใหญ่แล้ว เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายแน่นอน บางทีสำหรับคนในกองกำลังตำหนักมังกร เฉินอีเป็นเพียงคนตัวเล็กที่ไม่มีค่าอะไร

แต่สำหรับคนส่วนมาก เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ยากยิ่งกว่าไต่ขึ้นบนฟ้า

ยิ่งคิดเช่นนั้น ก็ยิ่งมีคนส่ายหัวมากขึ้น และคิดจริงๆว่าเรื่องนี้ถ้าให้ทำมันออกจะน่ารังเกียจจริงๆ

แน่นอนว่าเฉินอีไม่สนใจเลยสักนิด เขาเพียงแต่พูดอย่างเบื่อหน่าย "เรียกไอ้คนแซ่เหยาออกมาซะ ไม่อย่างนั้นอย่าโกรธที่ฉันพังที่นี่ให้ราบคาบแล้วกัน"

เขาไม่ได้ล้อเล่นแน่นอน

สิ่งที่คนพวกนี้ทำก่อนหน้านี้ค่อนข้างเกินไปอยู่แล้ว ถ้าแก้ไขปัญหายุ่งยากตรงหน้านี้ไม่ได้ เขาชักจะเจ็บใจขึ้นมาแล้วจริงๆ

แน่นอนว่าสำหรับคนส่วนใหญ่นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่จริงๆแหละ แต่ถ้าจัดการได้ไม่ดี ก็อาจเป็นการสร้างปัญหาไว้อย่างมหาศาล

"ฉันมีเรื่องจะพูดกับท่านเฉ่าของพวกนาย ดังนั้น ให้ว่องไวหน่อย ไม่อย่างนั้น เหอะๆ"

เฉินอีหัวเราะเบาๆ

นาทีนี้ ทุกคนสัมผัสได้ว่าเฉินอีไม่ได้ล้อเล่นแน่นอน ถ้าต้องประจันหน้ากันจริงๆ บางทีเจ้านี่อาจจะกล้าพังที่นี่ให้ราบคาบจริงๆก็ได้

และเมื่อความคิดนี้เกิดขึ้น ทุกคนต่างรู้สึกเหลือเชื่อ กระทั่งคิดว่าเฉินอีบ้าไปแล้ว ส่วนตัวเองก็บ้าไปแล้ว

ที่นี่ที่ไหน?

ที่นี่กองกำลังตำหนักมังกรนะ!

ต่อให้พวกตระกูลรุ่งเรืองมาที่นี่ก็ไม่กล้าพูดว่าจะพังที่นี่ แต่ท่าทางมั่นอกมั่นใจของเฉินอีดูน่าเชื่อถือมากจริงๆ จนพวกเขายังคิดว่าตัวเองเพี้ยนไปแล้ว

แต่พวกเขาก็ยังอดไปหาท่านเฉ่าที่สละตำแหน่งไปหลายปีแล้วไม่ได้ และตอนที่ท่านเฉ่ารู้ว่าเฉินอีมาก็ตากระตุกเล็กน้อย สุดท้ายก็เลือกที่จะไปพบเขา

แต่ลูกหลานของเขาห้ามเอาไว้

“คุณปู่ เจ้าเฉินอีนั่นเป็นใครกัน ถึงกล้าให้คนรุ่นอาวุโสแห่งกองกำลังตำหนักมังกรอย่างท่านไปพบเขา?”

“นั่นน่ะสิ ถ้าเขาพูดจาดีๆ คุกเข่าขอร้องพวกเรา เราอาจจะตกลง แต่เจ้านี่โอหังเกินไป ผมทนดูต่อไปไม่ไหวแล้วครับ”

ผู้คนพูดกันไปสารพัด รู้สึกว่ามีคนไม่น้อยที่เล่นไม่รู้เรื่องไปหน่อย

แน่นอนว่ามีคนมากกว่านั้นที่ชาวาบไปทั้งหัว

พวกเขาก็รู้สึกว่าเรื่องนี้มีอะไรไม่ชอบมาพากล แต่จะให้บอกว่าตรงไหนก็บอกไม่ได้ในทันที

บางทีสำหรับคนส่วนใหญ่ นี่ไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคุณปู่ของตัวเองเคยเป็นผู้บงการกองกำลังตำหนักมังกรผู้สูงส่ง สถานะยิ่งใหญ่ขนาดไหน คนทั่วไปจะมาดูหมิ่นได้ยังไง

ยิ่งคิดแบบนี้ คนไม่น้อยก็ยิ่งชาวาบไปทั้งหัว รู้สึกว่าคนบางกลุ่มเล่นไม่รู้เรื่องจริงๆ

ทว่า ท่านเฉ่ากลับส่ายหัว

“จะว่าไป ฉันทำผิดต่อเขาจริงๆ พูดให้ถูกคือฉันทำผิดต่อสำนักของเขา”

“คุณปู่ หมายความว่ายังไงครับ”

ชั่วขณะนั้น เด็กๆในตระกูลเฉ่าอดคิ้วขมวดไม่ได้ เห็นได้ชัดว่าไม่เข้าใจที่ทำไมจู่ๆคุณปู่ของตัวเองถึงพูดอะไรแบบนี้ออกมา ทำอะไรไม่ถูกจริงๆ