บทที่ 396 คำท้าจากเฉ่าช่าวหลิน

พวกเขาพูดอะไรไม่ออก ทำได้เพียงส่ายหัวเล็กน้อย

"เฉ่าช่าวหลินเดินเข้ามาทีละก้าว คนทั้งคนบารมีเกิดกล้า ท่าทางประหนึ่งอยู่เหนือคนทั้งปวง"

เขาเป็นคนเหี้ยมจริงๆ

แต่เล็กจนโตเขาไม่เคยแพ้เลยสักครั้ง กระทั่งยอดฝีมือวิทยายุทธสูงส่งที่มีชื่อเสียงมานานก็สู้กับเขาได้ไม่กี่กระบวนท่า

พอจะเห็นว่าเขาเป็นคนเก่งจริงๆ วรยุทธก็อยู่ในระดับสุดยอด

คนที่อายุไม่ถึงสามสิบแต่พอให้เรียกว่าปรมาจารย์ คนเช่นนี้ไม่ว่าไปอยู่ที่ไหนก็ถูกกำหนดแล้วว่าเป็นการดำรงอยู่ที่เจิดจรัสงดงาม

และเมื่อคิดมาถึงตรงนี้ คนไม่น้อยพากันส่ายหัว

เฉ่าช่าวหลินเป็นคนที่คิดอยู่เสมอว่าตัวเองเป็นที่หนึ่งในคนรุ่นใหม่ ต่อให้เป็นในสถานการณ์ตอนนี้ที่ตระกูลเฉ่าโดนตระกูลใหญ่อื่นๆในกองกำลังตำหนักมังกรเดียดฉันท์ เฉ่าช่าวหลินก็ยังคงรักษาท่าทางสูงส่ง พอคิดมาถึงตรงนี้ คนไม่น้อยพากันส่ายหัว และรู้สึกว่าเรื่องนี้ชวนเครียดจริงๆ

แต่พวกเขาก็พอจะเข้าใจอยู่บ้างว่าตอนนี้ได้แต่ใช้เฉ่าช่าวหลินในการต่อกรกับเฉินอี

บางทีอาจเกิดเป็นสถานการณ์ที่นกกับหอยทะเลาะกัน ทว่าคนตกปลาได้ประโยชน์

โดยเฉพาะไม่ว่าจะเฉินอีตายหรือเกิดอะไรขึ้นกับเฉ่าช่าวหลินเรื่องนี้ก็ไม่อาจจบลงด้วยดี และตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลเฉ่ากับกองกำลังตำหนักมังกรเหินห่างมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะฉะนั้นขอเพียงค่ายตะวันออกเฉียงใต้เปิดศึกกับตระกูลเฉ่า กองกำลังตำหนักมังกรจะได้แอบดูละครอยู่ด้านหลัง แล้วทำไมจะไม่ทำล่ะ

พอคิดได้ดังนี้ สายตาของพวกเขาเป็นประกายขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ หวังเหลือเกินว่าจะได้เห็นภาพนี้ ช่างน่าถวิลหาเหลือเกิน

ยังไงซะสำหรับพวกเขา นี่ไม่ใช่เรื่องง่าย

แน่นอนว่าพวกเขาไม่ใช่คนโง่เง่า ย่อมรู้ดีว่าสำหรับหลายๆคนในตอนนี้นี่อาจไม่ใช่เรื่องดี แต่ก็ไม่ถือว่าเป็นเรื่องที่ลำบากเกินไป

"บางทีสำหรับคนอื่นๆอีกมากมาย ตราบใดที่คว้าโอกาสมาได้ เราก็จะก้าวหน้าไปอีกขั้น แต่ฉันไม่อยากโดนเหยียบอยู่ใต้เท้าโดยไร้สาเหตุ เพราะฉะนั้น ฉันต้องเอาชนะเฉินอีคนนี้ให้ได้ เพื่อพิสูจน์ความแข็งแกร่งของฉัน"

ต้องยอมรับว่าเฉ่าช่าวหลินคนนี้ยังหนุ่มยังแน่น เลือดร้อนมุทะลุ เป็นคนฉลาด แต่ก็ยังเด็กเกินไป โดนยั่วยุได้ง่ายเกินไป ลืมคำเตือนจากคุณปู่ตัวเองไปโดยสิ้นเชิง เอาแต่จ้องเฉินอี และเตรียมลงมือ

กับเรื่องนี้ เฉินอีเองก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

จู่ๆเขาก็รู้สึกว่าคนตรงหน้าน่ารำคาญไป แน่นอนว่าเขาไม่พูดอะไรมาก ไม่อย่างนั้นคงน่ารำคาญจริงๆ

“คนหนุ่ม ในเมื่อนายเตรียมจะลงมือแล้วก็เร่งมือเข้าเถอะ ฉันไม่อยากจะเสียเวลากับนายต่อไป”

“เวลาเดินต่อไปเรื่อยๆ คนอย่างพวกนายไม่รู้เลยสินะว่าฉันเก่งขนาดไหน แต่ละคนโอหังเสียจริง พวกนายคงไม่คิดว่าคนอย่างพวกนายจะชนะขาดลอยได้หรอกนะ”

“น่าขันสิ้นดี”

เฉ่าช่าวหลินคิดในใจ