บทที่ 447 เหตุการณ์เหนือธรรมชาติ

“ฉัน ฉัน ฉัน......”

ฉินหว่านฉิงตกใจกลัวไม่น้อย ส่วนท่านชายยี่ก็ได้ทำเสียงหึอย่างไม่พอใจ “ลากตัวออกไป เอาไปด้วยกัน กล้าดูถูกฉันขนาดนี้ ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเธอจะเก่งสักแค่ไหน”

ไม่นาน ฉินหว่านฉิงและชายสูงวัยก็ได้ถูกลากตัวออกไป ก่อนที่จะไป ชายสูงวัยคนนั้นยังได้ร้องโอดครวญออกมา: “ฉินหว่านฉิง ฉันกับเธออยู่ร่วมโลกกันไม่ได้!”

เดิมเขาคิดว่าจะสามารถรุ่งโรจน์ได้ สุดได้วันนี้กลับได้เดินมาถึงจุดนี้ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นเพราะการอวดฉลาดของฉินปิงหลัน ถ้าหากเขายังสามารถมีชีวิตอยู่ละก็ จะต้องไม่ปล่อยเธอไปแน่

ส่วนฉินหว่านฉิงในตอนนี้เองก็หมดหวังเช่นกัน เธอเองก็คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่า คำพูดประโยคนี้ของตนจะได้นำปัญหาใหญ่เช่นนี้มาให้ตัวเอง

และความรู้สึกโกรธแค้นของเธอ ก็แทบไม่มีอยู่อีกแล้ว

เพราะฉินหว่านฉิงเข้าใจดีว่า ฐานะและภูมิหลังของท่านชายยี่คนนี้น่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก เมื่ออยู่ต่อหน้าคนประเภทนี้ ตัวเองคงต้องถูกเชือดสถานเดียว

ยังจะหวังให้มีคนมาจัดการหมอนี่แก้แค้นให้ตัวเองอีกงั้นเหรอ?

ตลกสิ้นดี!

นี่ไม่ใช่ราชาในที่แบบนั้นอย่างเฉินอี แต่เป็นคุณชายรัชทายาทที่แท้จริง พูดไม่น่าฟังหน่อย เฉินอีคงไม่มีแม้แต่คุณสมบัติจะถือรองเท้าให้ท่านคนนี้ หรือแม้กระทั่งพูดถึงฐานะตำแหน่ง เกรงว่าคงเทียบไม่ได้แม้แต่ชายสูงวัยที่อยู่ด้านข้างเมื่อก่อนหน้านี้คนนั้น

ทั่วทั้งต้าถัง มีคนคนนั้นอยู่ ใครกล้าทำอะไรท่านชายยี่คนนี้บ้าง?

จากการผ่านไปของเวลา เสียงร้องโอดโอยที่อยู่ด้านนอกก็ได้หยุดลง

“เหอะ ๆ”

ท่านชายยี่หัวเราะเยาะ กล้าพูดกับตัวเองแบบนั้น ไม่เท่ากับเป็นการรนหาที่ตายหรอกเหรอ

คนอื่น ๆ เองก็พยักหน้า ตำแหน่งและสถานะของท่านคนนี้ไม่ได้ง่ายเลยสักนิด ใครกล้าเสี่ยงอันตรายมาช่วยฉินปิงหลัน ฉินหว่านฉิงคนนี้ยังเป็นผู้หญิงโง่ที่ไม่มีสมองเอาเลยจริง ๆ

และในเวลานี้เอง เสียงร้องอย่างทุกทรมานก็ได้ดังลอยมาจากด้านนอก ไม่ใช่ฉินหว่านฉิง และไม่ใช่ชายสูงวัยคนนั้น แต่เป็นคนอีกกลุ่มหนึ่ง

เป็นทหารคนสนิทภายใต้บังคับบัญชาของท่านชายยี่นั่นเอง!

ฟังมาถึงตรงนี้ ทุกคนต่างตื่นตัวขึ้นมายี่สิบเท่า

คงจะไม่ได้เกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ หรอกนะ!

ชั่วขณะนั้น องครักษ์ของท่านด้านท่านชายยี่ต่างก็ได้มีการเคลื่อนไหว นอกสามชั้นในสามชั้น ชั้นบนชั้นล่างเริ่มถูกปิดล้อมเอาไว้พูดได้ว่าแม้แต่น้ำหยดเดียวก็ผ่านไปไม่ได้

จุดประสงค์ของพวกเขาง่ายเพียงนิดเดียว ไม่ว่าอย่างไรก็จะต้องคุ้มครองความปลอดภัยของท่านชายยี่เอาไว้ให้ดี

สีหน้าของท่านชายยี่เองก็เคร่งขรึมขึ้นมาเล็กน้อย

มีคนกล้ามาหาเรื่องตัวเองจริง ๆ งั้นเหรอ?

“เป็นสามีเก่าของคุณคนนั้นน่ะเหรอ?”

ท่านชายยี่มองไปยังฉินปิงหลัน และถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา เป็นได้ชัดว่าตอนนี้เขาไม่พอใจเป็นอย่างมาก

ทว่าว่าฉินปิงหลันเหมือนกับฟังความหมายที่ซ่อนอยู่ในนั้นไม่ออกอย่างไรอย่างนั้น แต่กลับได้ยืดอกขึ้นมา และกล่าวอย่างภูมิใจ: “นอกจากเขาแล้ว ยังมีใครที่จะมาช่วยฉันโดยไม่มีข้อแม้แบบนี้บ้าง?”

ไม่จำเป็นที่ฉันปิงหลันจะต้องไปดูเลยสักนิด ก็รู้ว่าจะต้องเป็นเฉินอีอย่างแน่นอน และมีเพียงเฉินอีเท่านั้นที่จะบุกน้ำลุยภัยเสี่ยงอันตรายมาช่วยเธอ

บางทีรอจนโต๋วโต๋วและโนว่โน่วเติบโตเป็นผู้ใหญ่ พวกเธอก็จะทำแบบนี้ แต่ในตอนนี้ นอกจากเฉินอีคงไม่มีคนอื่นอีกแล้ว

“เหอะ ๆ ดูเหมือนว่าแม้ผู้หญิงคนนั้นจะปากเหม็นไปหน่อย แต่หล่อนก็พูดถูก มีคนที่ไม่รู้จักเป็นตายกล้ามาหาเรื่องฉันจริง ๆ ด้วย”

“แต่ว่าคุณวางใจเถอะนะ ไม่ว่าจะมากันมากแค่ไหน ผมก็จะปกป้องคุณเอาไว้ให้ดี ขึ้นไปชั้นบนกับผมตอนนี้เลย ให้ผัวได้มอบความรักให้คุณอย่างเต็มที่”

เดิมทีท่านชายยี่อยากจะเล่นก่อน แต่ตอนนี้อารมณ์แบบนั้นได้ถูกทำลายไปแล้ว เขาต้องการจะระบายความโมโหทั้งหมดลงบนร่างของผู้หญิงคนนี้

ไม่นาน ฉินปิงหลันก็ถูกฉุดกระชากลากดึงขึ้นไปที่ชั้นบน ส่วนคนอื่น ๆ ก็ไม่ได้สนใจเลยสักนิด

พลังของการรักษาความปลอดภัยของที่นี่ ต่อให้เป็นเทพเจ้ามาเอง ก็ยังต้องคุกเข่าลงอย่างว่าง่าย

ยิ่งไปกว่านั้น สามีนั่นของฉินปิงหลัน......นับเป็นตัวอะไรกัน!

เวลาค่อย ๆ ผ่านไป คนจำนวนต่างก็เริ่มพยักหน้าเล็กน้อย พวกเขาต่างกำลังรอคนที่ไม่รู้จักเป็นตายคนนั้นโผล่หัวออกมา พอถึงตอนนั้นจะต้องทำให้มันเสียที่ได้เกิดมาบนโลกใบนี้อย่างแน่นอน