บทที่ 453 ศพพ่อของนายหายไป

จากที่เจ้าเงาได้เหนี่ยวไกออกไปหนึ่งครั้ง มือสังหารทั้งหมด รวมหัวโจกคนนั้นอยู่ด้วย ต่างก็ไม่พูดอะไรอีกเลย

และยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่ากล้าหลบหนี แม้แต่ขยับเพียงเล็กน้อยก็ยังไม่กล้า

อาจารย์อารองเฉิน “......”

คนตระกูลเฉิน “......”

ก่อนหน้านี้พวกเขายังคิดอยู่เลยว่าลูกน้องของเฉินอีอวดดีเกินไปหรือเปล่า แต่ตอนนี้ดูแล้ว คนพวกนี้ไม่ใช่แค่อวดดีเท่านั้น แถมยังหน้าไม่อายถึงขีดสุดอีกด้วย

คนอื่นใช้อาวุธเย็น แต่นายกลับใช้ปืน ช่างไม่พิถีพิถันเอาเสียเลยจริง ๆ

ไม่สิ เป็นพิถีพิถันมากเกินไปแล้ว

คิดมาถึงตรงนี้ คนจำนวนมากต่างส่ายหัวขึ้นมาเล็กน้อย

“ดูเหมือนว่าพวกเราจะประเมินคนพวกนี้ต่ำไป พวกเขาทุกคนต่างก็ไม่ธรรมดา แต่ที่ผ่านมาพวกเรากลับไม่เห็นพวกเขาอยู่ในสายตา”

ในตอนนี้ใครหลายคนต่างก็ส่ายหัวเบา ๆ เหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่รู้จะพูดอะไรไปชั่วขณะ ได้แต่ลูบหัว จากนั้นผ่านไปครึ่งค่อนวันถึงได้พูดออกมาหนึ่งประโยค

“ดูเหมือนว่า พวกเรามีมาตรการหลายอย่างที่ต้องทำในตอนนี้”

จู่ ๆ เฉินอีก็เอ่ยขึ้นมา “พวกแกคนอีกฟากฝั่งของมหาสมุทรนี่มันช่างอุกอาจจริง ๆ ถึงได้กล้าทำเรื่องแบบนี้ได้ กล้าก่อความวุ่นวายในแผ่นดินประเทศต้าถังของพวกเรา ดูเหมือนว่าคนที่อยู่ทางนั้นของพวกเราจะรอไม่ไหวแล้วสินะ ใช่ไหม?”

ถ้าหากพูดว่าเสียงของเฉินอีในเมื่อก่อนหน้านี้เย็นชา

เช่นนั้นในตอนนี้ก็ค่อนข้างจะได้ความรู้สึกถึงขีดสุดแล้ว

หลังจากที่คนอื่น ๆ ได้ยินดังนั้น ต่างก็ต้องชะงักไป

คนพวกนี้มาจากอีกฟากฝั่งของมหาสมุทรงั้นเหรอ?

คนของที่ที่ว่ากันว่าร่ำรวยที่สุดในโลกงั้นเหรอ?

ชั่วขณะนั้น เปลือกตาของพวกอาจารย์อารองเฉินก็กระตุกเล็กน้อย

เดิมทีพวกเขาคิดว่าคนพวกนี้เป็นคนของตระกูลที่มีอิทธิพลที่สุดบางตระกูลในเอเชีย แต่ตอนนี้ดูแล้วเหมือนว่าเรื่องราวจะไม่ได้ง่ายแบบนั้น

ดูเหมือนว่ามือสังหารพวกนี้จะไม่ได้กลัวสถานะถูกเปิดเผยเลยสักนิด แต่กลับกล่าวขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา: “เฉินอี ฉันรู้ว่าแกร้ายกาจมาก แต่แกก็ถูกจำกัดไว้แค่ในเอเชียเท่านั้น ในบรรดากองกำลังชายฝั่งของพวกเรา แกไม่นับเป็นอะไรเลย”

“เฉินขอแนะนำให้แกเชื่อฟังอย่างว่าง่ายดีกว่า ไม่อย่างนั้นก็อย่าหาว่าคนที่อยู่เบื้องหลังของพวกเราไม่เกรงใจแล้วกัน ต่อให้แกกล้าแตะต้องพวกฉันฆ่าพวกฉัน แต่พวกฉันก็แค่ตัวละครเล็ก ๆ เท่านั้นเอง จากฐานะของแกก็น่าจะรู้ว่าศัตรูที่แกต้องเผชิญหน้าด้วยหลังนี้มีการดำรงอยู่ในระดับไหน!”

คราวนี้ เปลือกตาของคนที่อยู่ตรงนั้นต่างก็กระตุกขึ้นมา

ถ้าหากบอกว่าพวกเขาไม่เคยได้ยินชื่อสำนักมังกรลับ แต่ก็ไม่มีทางที่จะไม่เคยได้ยินชื่อเสียงของกองกำลังชายฝั่ง

นั้นคือเส้นทางที่ธุรกิจของพวกมหาเศรษฐีจำนวนมากที่ต้องการเข้าสู่ดินแดนทางตะวันตกต้องผ่าน พูดได้ว่าเป็นกองกำลังที่คล้ายกับด่านเก็บค่าผ่านทาง แถมยังเป็นกองกำลังอิสระ

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับกองกำลังเช่นนี้ ไม่ว่าใครต่างก็ต้องรู้สึกหวาดกลัวกันทั้งนั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าคนพวกนี้เดิมทีก็มีการดำรงอยู่ที่ธรรมดา

เช่นนั้นเฉินอีจะทำยังไง?

“กองกำลังชายฝั่ง? ไอ้น้องชาย อย่าใช้ชื่อเสียงของกองกำลังชายฝั่งมาหลอกล่อฉัน เพราะฉันรู้ดีว่า ตั้งแต่ต้นจนจบกองกำลังชายฝั่งไม่ใช่กองกำลังของพวกแกที่มาจากอีกฟากฝั่งของมหาสมุทร”

“พวกแกคงมาจากกองกำลังพื้นเมืองของตะวันตกที่อยู่อีกฟากฝั่งของมหาสมุทรสินะ”