บทที่ 456 ฉันอยากเจอพ่อตาแม่ยาย

“เจ้ามังกร ถ้าตอนนี้ไปเทียนหยวน แล้วเมืองหู้จะทำยังไง”

มังกรเขียวกล่าวเสียงเครียด

ตอนนี้เหตุการณ์ทางฝั่งอำเภอเทียนหยวนสำคัญมาก แต่เรื่องราวทางเมืองหู้ก็สำคัญไม่แพ้กัน

เมื่อเป็นไปตามเป้าหมายของคนบางพวกแล้ว ทางเมืองหู้ก็จะกลายเป็นสถานที่ของคนนอกกฎหมายบางคน ถึงตอนนั้นก็จะกลายเป็นสถานที่ที่อยู่เหนือการควบคุมทางกฎหมาย

นี่เป็นผลลัพธ์ที่คนจำนวนมากในที่นั้นไม่ยินดีที่จะเห็น แต่สถานการณ์ตอนนี้หมดหนทางแล้ว เพราะสำหรับคนส่วนใหญ่ พ่อแม่ของตัวเองคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

แน่นอนว่าเฉินอีรู้เรื่องนี้ดี เขาส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “ฉันกลับไปไม่ใช่เพราะเรื่องอะไรเลย แต่ฉันต้องการยืนยันเรื่องๆ หนึ่งให้ได้”

“กองกำลังที่อยู่เบื้องหลังของตระกูลหลิวแห่งเทียนฮั่น จริงๆ แล้วเป็นคนกลุ่มไหนกันแน่ และพวกมันอยู่มาได้ยังไง”

“สรุปแล้วไม่ใช่ตระกูลรอธไชลด์หรอ”

มีคนส่งเสียงถามออกมา ตอนนั้นเฉินอีจึงส่ายหน้าตอบปฏิเสธอย่างรวดเร็ว “เรื่องราวคงไม่ได้ง่ายขนาดนั้นหรอก ก่อนหน้านั้นมีความเป็นไปได้ว่าตระกูลรอธไชลด์จะเป็นส่วนสำคัญของเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น แต่การทอดทิ้งตระกูลรอธไชลด์เอาไว้แบบนี้ ดูท่าแล้วน่าจะมีกลุ่มอื่นที่สำคัญมากกว่านั้นอยู่”

“ตอนนี้ประเทศต้าถังของพวกเรา ยังมีกองกำลังโบราณอยู่อีกไม่น้อยที่ยังฝังรากแน่นอยู่ เบื้องหลังของพวกมันใหญ่โต ดังนั้นคนทั่วๆ ไปจึงไม่กล้าทรยศ”

“ต่อให้ตระกูลรอธไชลด์มีกิจการที่ยิ่งใหญ่ขนาดไหน แต่เมื่ออยู่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ก็คงยากที่จะหาวิธีรับมือได้เหมือนกัน”

“ดังนั้นในความคิดของฉัน เรื่องๆ นี้ไม่ได้ง่ายอย่างที่เราเห็นๆ กันแน่ แต่ก็คงไม่ได้ซับซ้อนเกินไปเท่าไหร่นักหรอก ฉันต้องรู้ให้แน่ชัดก่อนว่าภายในเขตแดนของประเทศต้าถังแห่งนี้ มีกองกำลังอื่นผสมโรงร่วมอยู่ด้วยหรือไม่ ไม่อย่างนั้นลำพังแค่ตระกูลรอธไชลด์ ต่อให้แข็งแกร่งมากแค่ไหน การมีกองกำลังโบราณขัดขวางอยู่มากมายขนาดนั้น พวกเขาก็ไม่มีทางที่จะสอดมือเข้ามาได้อยู่ดี”

“แสดงว่าเจ้ามังกรกำลังสงสัยว่าเบื้องหลังของเรื่องนี้ ไม่ได้มีเพียงตระกูลรอธไชลด์เพียงอย่างเดียว แต่มีความเป็นไปได้ที่จะมีกองกำลังอื่นสอดแทรกอยู่ด้วย”

“ถูกต้อง”

เฉินอีพยักหน้าอย่างจริงจังแล้วกล่าวต่อไปว่า “จริงๆ แล้วเรื่องที่ฉันกำลังตามสืบอยู่ตอนนี้เป็นเรื่องที่ซับซ้อน แต่คิดไปคิดมาแล้วก็คงไม่ใช่เรื่องซับซ้อนมากขนาดนั้น”

“ขอแค่พวกเรามีโอกาสอีกสักครั้ง บางทีพวกเราอาจจะเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่ตอนนี้ก็ได้”

หากเป็นไปอย่างที่ตนกล่าวไว้ นั่นคือมีกองกำลังโบราณแอบร่วมมือกับตระกูลรอธไชลด์จริงๆ ผลที่เกิดต่อจากนี้คงยากที่คนทั่วไปจะคาดคิด

“แสดงว่าตอนนี้พวกเราคงทำได้แค่จัดการเรื่องไปทีละขั้นเท่านั้น”

“ใครก็ตามที่สามารถพลิกสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้ได้ จะกลายเป็นคนที่ทุกคนยกย่องว่ามีฝีมือมาก แต่เห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่า ตอนนี้ยังไม่มีใครทำได้ถึงขั้นนี้ พอเป็นอย่างนี้ฉันเลยต้องจัดการเอง”

ในแววตาของเฉินอีตอนนี้ปรากฏความกระหายในความชนะ

ตั้งแต่ที่เขาได้กำจัดคู่แข่งที่รัฐใหญ่ไปเรียบร้อยแล้ว เขาก็ไม่ได้มีความรู้สึกกระหายในชัยชนะแบบนี้อีกเลย

บางทีเหตุการณ์ที่กำลังเกิดอยู่ตอนนี้ อาจทำให้เขาได้พบกับคู่อริหรือศัตรูที่ไม่เลว และหากได้ประลองกับคนพวกนั้นสักยก นั่นกลับจะเป็นผลดีสำหรับเขา

ยิ่งคิดถึงตรงนี้ แววตาของเขาก็เริ่มเปล่งประกายวับไหวขึ้นมาอีกครั้ง

เมื่อเรื่องราวค่อยๆ ถูกเล่าออกมา มังกรเขียวกับคนอื่นๆ ก็เริ่มเข้าใจการตัดสินใจของเจ้ามังกร

“มังกรเขียวไปกับฉัน ส่วนเรื่องที่นี่ให้ปิงหลันกับเจ้าเงาเป็นคนจัดการ นอกจากนี้ยังมีเสือฟ้ากับพวกอยู่ด้วย ฉันคิดว่าไม่น่าจะเป็นปัญหาใหญ่”

“แต่ทางด้านอำเภอเทียนหยวนทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือมากกว่าที่ทำให้ฉันกังวลว่าอาจจะเกิดเรื่องราววุ่นวาย มังกรเขียว นายช่วยเลือกคนจากสำนักมังกรลับมาสักคนสองคนได้ไหม ขอเป็นคนที่มีฝีมือดีเท่านั้น”

เฉินอีออกคำสั่งการ

ท่าทีของมังกรเขียวตอนนี้จึงเคร่งเครียดขึ้นมาก ไม่ได้มีท่าทางสบายๆ อย่างเมื่อก่อนอีก