ตอนที่ 6 หัวใจต่างแตกสลาย

เช้าต่อมา เอสคิวอาร์ที กรุป

“คุณอริศคะ แฟ้มเอกสารรายการโฆษณาค่ะ”

เลขาสาวพลอยดาวหอบแฟ้มหนาหลายอันวางลงโต๊ะให้เจ้านาย

“ที่วางไว้คือคุยเรื่องราคามาแล้วใช่ไหม”

“ใช่ค่ะ ผ่านการคัดมาแล้ว จะใช้โฆษณาคั่นกลางซี่รีส์ช่วงสามทุ่ม แต่ละตัวที่เสนอมาขอเช่านาทีละ 5 แสนนะคะ แต่ละตัวก็มีความยาวประมาณ 1-2 นาที ตีไปก็เป็นตัวละล้าน และในแฟ้มนี้ก็มีประมาณ 12 ตัวค่ะ”

แจงรายละเอียดชัดเจน สมกับเป็นเลขาคู่ใจของเจ้านาย

ก๊อกๆๆ !!!!

“รบกวนอะไรไหมเอ่ย” เสียงหวานแฟนสาวลอดเข้าห้องทำงาน น้ำอุ่นแอบมาหาอริศราโดยไม่บอก

“จะมาทำไมไม่ทักมาบอกเขาหน่อย จะได้รีบเคลียร์งานให้เสร็จ”

“แวะเอาขนมมาฝาก ตัวเองทำงานต่อได้เลย สักพักเขาก็กลับแล้ว”

“รีบกลับจัง ไหน ๆก็มาแล้วก็อยู่ด้วยกันก่อนสิ”

ดึงแขนคนรักลงนั่งตัก และใช้หน้าซบลงหน้าอกแนบด้วยความคิดถึง

“ดูอ้อนเป็นพิเศษ มีอะไรหรือเปล่าอริศ” คนบนตักเริ่มสงสัย

“ก็มี” น้ำเสียงไร้น้ำหนักก็พอเดาได้ว่าหญิงคนรักกำลังมีเรื่องกังวลใจ

“พูดมาค่ะ น้ำยินดีรับฟัง”

“คือ อริศต้องแต่งงาน” ตกใจอย่างหนักเมื่อคนตรงหน้าบอกจะแต่งงาน

“แต่น้ำอย่าเพิ่งโวยวายนะคะ ฟังอริศก่อน”

“ให้ฟังอะไรอ่ะอริศ ตัวเองจะหนีเขาไปแต่งงาน เขาทำผิดอะไร”

ใจหล่นไปอยู่ตาตุ่ม สั่นไปทั้งตัว

“ตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิด ที่เขาบอกว่าต้องแต่งงานเพราะพินัยกรรมของคุณแม่”

น้ำในตาเอ่อคลอ ไม่เข้าใจกับเหตุผลบ้าๆแบบนี้

“พินัยกรรมระบุไว้ว่ามรดกทุกอย่างจะเป็นของอริศก็ต่อเมื่อตกลงแต่งงานกับวาโยลูกชายของคุณป้าวารุณี”

“ไม่เข้าใจ น้ำไม่เข้าใจ” เริ่มโวยวายและร้องไห้

“น้ำฟัง ฟังก่อน!! ถ้าอริศไม่แต่งคุณป้าจะกลายเป็นคนล้มละลาย เพราะไม่มีเงินใช้หนี้ธนาคารและธุรกิจกำลังจะเจ้ง ตอนนี้อริศเองก็ไม่มีเงินที่จะช่วยคุณป้า นอกจากการตอบตกลงแล้วมรดกก็จะเป็นของอริศตามกฎหมาย”

“อึก ฮือ จะเหตุผลอะไรก็ชั่ง น้ำต้องทำใจแบบไหนที่เห็นคนที่ตัวเองไปแต่งงานกับคนอื่น”

“เขาแค่อยากช่วยคุณป้า จะให้เขาใจดำไม่สนใจไม่ได้ น้ำก็รู้ว่าที่ผ่านมาป้ารุณีดูแลเขาแทนพ่อกับแม่มาตลอด มันคงถึงเวลาที่ต้องตอบแทน”

“ตอบแทน” เสียงผะแผ่วเมื่อนคนรักต้องไปมีผัว

“เป็นการแต่งงานเพื่อรับมรดกมันจะไม่มีอะไรเกินเลยไปมากกว่าคำว่าเพื่อน”

คนบนตักเริ่มสงบและเริ่มปรับความเข้าใจกัน จริงๆน้ำอุ่นก็พอจะรู้จักวาโยมาบ้างแม้จะไม่สนิทกันมากมาย แต่ก็รู้ว่าทั้งสองคนเป็นเพื่อนกันมาแต่เด็ก

ร้านอาหารจีน

วาโยนัดแฟนสาวอังเปาดินเนอร์ในค่ำคืนนี้ ร่างเล็กเดินอ้อนแอ้นเข้าร้านอาหารพร้อมเพื่อนสาวก่อนแยกตัวออกไปลำพัง เป็นข้ออ้างในการออกจากบ้านเหมือนเดิมเพื่อไม่ให้พี่ชายจับได้

“รออังนานไหมคะ” หย่อนก้นลงเก้าอี้

“ไม่ครับ พี่สั่งอาหารมาให้แล้วนะ อังอยากได้อะไรเพิ่มไหม”

“ไม่แล้วค่ะ แค่นี้ก็เยอะมากแล้ว”