ตอนที่ 3
สิ้นลาย - 03 ต้องการอะไร
September 18, 2026
ลมเย็นพัดผ่านมากระทบผิว สองร่างยืนนิ่งท่ามกลางความเงียบงัน คล้ายเวลาหยุดหมุนไปชั่วขณะกับคำท้วงเมื่อครู่ ดวงตาคมของคนตัวสูงกดต่ำลงมองผู้หญิงที่เอาแต่ก้มหน้า ราวกับกำลังเจอผี
“นึกว่าจะไม่ได้เจอกันอีกซะแล้ว”
คลื่นเหยียดยิ้มมุมปาก ไม่คาดคิดว่าโชคชะตาจะเหวี่ยงให้เจอเธออีก ผู้หญิงคนแรกที่กล้าหันหลังทิ้งเขาไว้ในห้องอย่างไม่ใยดีทั้งที่ยังไม่เสร็จกิจ ตอนนั้นทั้งงุนงงและหงุดหงิดไม่น้อยเลย การกระทำของเธอเหมือนลูกแมวตัวน้อยที่บังอาจใช้เล็บข่วน
ใส่เสืออย่างเขา
“โลกมันกลม คิดเหมือนกันเหรือเปล่า” เขาขยับเข้ามาใกล้ รอยยิ้มร้ายฉายบนใบหน้า “เราสองคน ควรทำความรู้จักกันอีกครั้งดีไหม หืม”
“…” น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกมา แฝงความหมายที่ชวนให้หัวใจดวงน้อยสั่นสะท้าน ในท่าทางนิ่งอย่างกับหินข้างในท้องของเธอมันเอาแต่ปั่นป่วนมวนไปหมด
“อ่า สงสัยไม่ได้ยิน ต้องพูดใกล้ขนาดไหนนะ”
ใบหน้าหล่อค่อย ๆ โน้มลงมาใกล้ จนลมหายใจอุ่นเป่ารดใบหูคนตัวเล็ก เพียงเท่านั้นเธอก็สะดุ้งไปทั้งร่างที่กำลังสั่นเบา ๆ ก่อนเสียงทุ้มเย็นจะเอ่ยกระซิบชิดข้างแก้ม
“ใกล้ขนาดนี้ ได้ยินหรือยัง”
ฌานินเอนตัวหนีลมหายใจของอีกคนที่พ่นกระทบลงมาชวนใจหล่นวูบ ความคิดมากมายถาโถมว่าจะทำเป็นไม่รู้จักเขาดีไหม แต่อาการแบบนี้ของเธอมันชัดว่าจำเขาได้ แม้แต่เงยขึ้นไปมองหน้ายังไม่กล้า ทำเพียงแค่รอใครสักคนโผล่มาในเวลานี้ ช่วยฉุดเธอออกไปที
“… หรือต้องใกล้มากกว่านี้”
“พอ พอแล้วค่ะ” ในที่สุดร่างเล็กก็ยอมขยับริมฝีปากเปล่งเสียงออกมา เพราะถูกเขากดดันด้วยการทำทีจะโน้มใกล้กว่าเดิม ใบหน้าสวยค่อย ๆ เงยขึ้นพร้อมถอยหลังหนีห่างจากคนตัวสูงอย่างหวาดหวั่น
“ทำไมไม่พูดตั้งแต่แรก”
“ขะ... ขอตัวก่อนนะคะ”
หมับ! ยังไม่ทันได้เดินไปไหน แขนเรียวก็ถูกฝ่ามือหนาคว้ารั้งไว้ซะก่อน แค่นั้นทั้งตัวของฌานินก็สั่นระริกยิ่งกว่าเดิม
“ฉันไม่ค่อยชอบถูกเมินเท่าไร เพราะมันน่าหงุดหงิด โดยเฉพาะถูกเมินซ้ำถึงสองครั้งจากคนเดิม”
ครั้งนั้นร่างเล็กจำได้ขึ้นใจ เขาแทนตัวเองว่า พี่ เรียกเธอว่า หนู พร้อมสายตาเจ้าเล่ห์ที่ยากจะลืม แต่ตอนนี้การเรียกแทนเปลี่ยนไป ราวกับมันเป็นเพียงกับดักให้ผู้หญิงหลงใหล แค่ยามอยู่บนเตียงก็เท่านั้น
ดวงตาคู่กลมเผลอมองคนตรงหน้า จิวที่ประดับอยู่บนริมฝีปากกับเหล็กเล็ก ๆ บนคิ้ว มันเข้ากันกับใบหน้าหล่อของเขาอย่างลงตัว
ผู้ชายคนนี้… อันตรายเกินไป
“ฌานิน”
เสียงเรียกดังแว่วมาแต่ไกล ทำให้คนตัวเล็กเบิกตากว้างรีบสะบัดแขนออกจากฝ่ามือใหญ่ แล้วถอยห่างจากบุคคลอันตรายทันที ไม่นานปอร์เช่ก็เดินมาถึง
“อ้าวพี่ ทำไมมาอยู่ตรงนี้” ปอร์เช่มองหนุ่มรุ่นพี่ที่ยืนใกล้ ๆ กับเพื่อนตัวเล็กของเขาอย่างแปลกใจ
“แค่อยาก… เข้าห้องน้ำ”
“อ๋อ ครับ งั้นผมไปก่อนนะ” ฝ่ามือหนาจับมือเล็กของเพื่อนที่ในตอนนี้ใบหน้าซีดเผือด ปอร์เช่นึกสงสัยว่าก่อนหน้ามีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า แต่ยังไม่ได้ถาม ก่อนจะพาเดินแยกตัวจากตรงนี้ เมื่อห่างออกมาไกลแล้ว เขาหยุดนิ่งรีบหันมองคนด้านหลังทันที
“ฌา พี่คลื่นทำอะไรหรือเปล่า”
ดวงตากลมสั่นไหววูบหนึ่ง ก่อนใบหน้าหวานจะรีบส่ายปฏิเสธรัว ๆ “ไม่ ไม่ ทำไมเช่ถามแบบนั้น”
“พี่มันเป็นเสือผู้หญิง กลัวจะรุ่มร่ามใส่”
“ขะ... เขาไม่ได้ทำอะไร ไม่ได้ยุ่งกับฌาเลย” เธอเลือกโกหกแทนการพูดความจริง เพราะไม่อยากถูกซักถามและไม่อยากเล่าเรื่องราวที่เคยตัดสินใจทำให้ใครฟัง
ปอร์เช่มองครู่หนึ่ง ก่อนจะพาเดินกลับไปหาเพื่อนอีกคนโดยไม่ได้ซักถามอะไรต่อ พอทั้งคู่มาถึงขวัญใจก็ทำหน้างอบ่นอุบอิบว่าไปนาน และไม่วายพูดชมหนุ่มทายาทตระกูลดังอย่างคลื่นว่ามองใกล้ ๆ แล้ว เขาดูดีมากขนาดไหน
เวลา 19:20 น.
ครั้งแรกที่ฌานินได้ร่วมวงดื่มกับกลุ่มคนที่เพิ่งทำความรู้จัก เธอเพิ่งจำชื่อทุกคนได้ บอล คือเจ้าของอู่แห่งนี้ เจแปน ไออุ่น เป็นนักแข่งในทีม คูเปอร์ พี่ชายของปอร์เช่ และยังมีอีกหนึ่งคนที่เอาแต่จับจ้องสายตามองมายังเธอแทบตลอดเวลา
“มาเล่นเกมกันไหม” ไออุ่น นักแข่งในทีมเอ่ยขึ้นแทรกกับเสียงเพลงคลอเบา ๆ ภายในห้องก่อนเจแปนที่เป็นเพื่อนกันจะถามอย่างอยากรู้
“เกมไรวะ”
“เกมพูดความจริง”
“น่าสนแต่ไอ้อุ่นพรุ่งนี้ซ้อมแดกเยอะระวังไอ้ล่าทุบ” บอลเอ่ยเตือนเด็กในทีม สิ้นสุดคำนั้นไออุ่นก็โพล่งสวนกลับทันควัน
“พี่ล่าติดเมียกับลูกอย่างกับอะไร ช่วงนี้มีแค่พี่คลื่นไปคุม ชิลล์ ๆ ใช่ไหมพี่” เขาถามหนุ่มหล่อเจ้าของสนามแข่ง คลื่นไม่ได้เข้มงวดอย่างพี่ชาย หากวันไหนเขาคุมซ้อมนักแข่งทุกคนจะผ่อนคลายเป็นพิเศษ
“เออ คลอดคนที่สองแล้ว พี่มึงนี่มุ่งจริง ๆ หัวปีท้ายปี”
คลื่นไหวไหล่ ตอนนี้พี่ชายคนกลางของเขามีลูกน้อยอายุไล่เลี่ยกันสองคน คนแรกเป็นผู้หญิงและคนที่สองเป็นผู้ชาย ส่วนพี่ชายคนโตของเขาก็ไม่น้อยหน้ากำลังจะเป็นพ่อคนเพราะภรรยาตั้งท้องได้สองเดือนแล้ว
เกมพูดความจริงเริ่มต้นขึ้น กติกาง่าย ๆ คือหมุนขวดปากขวดหยุดที่ใครคนนั้นจะเ ป็นฝ่ายถาม เลือกถามใครก็ได้
ถ้าไม่ยอมตอบจะต้องยกเหล้าในแก้วดื่มจนหมด และถ้าตอบไม่ตรง หรือโกหกจะถูกทุกคนทำโทษ