บทที่ 104

แต่น่าเสียดาย มีองครักษ์กลุ่มนั้นอยู่ นางไม่สามารถเข้าใกล้เซียวจิ่งอี้ด้วยซ้ำ

โอกาสบินขึ้นยอดกิ่งไม้กลายเป็นหงส์ฟ้าที่ดีเช่นนี้ เสียดายที่นางไม่สามารถคว้าไว้ได้!

เด็กหนุ่มร่างท้วมคนหนึ่งเดินไปที่ข้างกายฟางหลาน เขายิ้มให้นางแล้วกล่าว “เสี่ยวหลาน มา ข้าช่วยถือตะกร้าของเจ้า?”

ฟางหลานหันไปยิ้มให้เด็กหนุ่มที่ชื่อสือเฮ่าเทียน กล่าวด้วยสีหน้าตื้นตัน “ขอบคุณพี่สือ”

สือเฮ่าเทียนรับสัมภาระของฟางหลานมาด้วยความดีใจ “เกรงใจอะไรกับข้ากัน”

บนใบหน้าฟางหลานยิ้มอย่างอ่อนโยน แต่กลับมองบนในใจ

แม้ว่าระหว่างทางนางได้รับผลประโยชน์จากสือเฮ่าเทียนไม่น้อย มีทั้งผักป่าและของกินต่างๆ แต่ในใจนางไม่ได้ชอบเขา

ถ้าหากไม่ใช่เพราะสือเฮ่าเทียนยังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง นางไม่คิดจะคุยกับเขาด้วยซ้ำ

ต่อให้นางไม่สามารถจับชนชั้นสูงอย่างเซียวจิ่งอี้ แต่ก็ไม่มีทางแต่งงานกับชาวนาอย่างสือเฮ่าเทียน!

กลุ่มของเซียวจิ่งอี้เดินออกจากตำบลผิงเล่อได้ไม่ไกล ก็มารวมตัวกับกำลังคนที่รออยู่ที่นี่แล้ว

เซียวจิ่งอี้ปีนขึ้นหลังม้า หันกลับไปมองเทือกเขาเฟิ่งลั่วอันคดเคี้ยวและทอดยาวที่อยู่ไกลออกไป

เทียนเฉวียนเดินเข้ามาถาม “นายท่าน กลับเมืองหลวงตอนนี้เลยหรือไม่ขอรับ?”

เซียวจิ่งอี้หวนคืนสติ เขาส่ายศีรษะ “ไม่ ยังไม่กลับเมืองหลวง!”

เทียนเฉวียนตะลึง ไม่เข้าใจเหตุใดจู่ๆ นายท่านจึงเปลี่ยนใจ?

เซียวจิ่งอี้ออกคำสั่ง “เจ้านำบัตรเชิญของจวนอิงกั๋วกงไปที่เขตปกครองเจียงหนิงก่อน ช่วยพวกแม่นางอวิ๋นจัดการเรื่องตั้งรกรากให้เรียบร้อย ให้เจ้าเมืองเจียงหนิงเลือกสถานที่ดีๆ ให้พวกเขา”

อิงกั๋วกงคือครอบครัวฝ่ายแม่ของเซียวจิ่งอี้

บางครั้งฐานะของราชวงศ์ไม่สะดวกออกมาทำอะไรข้างนอก เซียวจิ่งอี้ก็จะใช้นามของอิงกั๋วกง

เทียนเฉวียนขานรับทันที

เซียวจิ่งอี้มองเหยากวงแวบหนึ่ง “เจ้าแอบติดตามแม่นางอวิ๋น ปกป้องพวกเขาแม่ลูกให้ดี!”

เหยากวงคือผู้หญิงคนเดียวในองครักษ์ลับเจ็ดดาว นางติดตามแม่นางอวิ๋นสะดวกที่สุด