บทที่ 106

เมื่อเป็นเช่นนี้ เด็กรับใช้อยากหายาของคุณชายคืนมาก็ยากแล้ว

เขาเริ่มร้องไห้โฮ

“ทำอย่างไรดี? ทำอย่างไรดี?”

หลังจากอวิ๋นฝูหลิงเห็นชายหนุ่มคนนั้นมอบขนมแป้งให้ ในใจก็รู้แล้วว่าแย่แน่แล้ว

ผู้ประสบภัยเหล่านั้นลุกฮือเหมือนแมวที่ได้กลิ่นคาวอย่างที่คิด

นางกลัวผู้ประสบภัยเหล่านั้นแย่งของจนติดใจ จะลงมือกับพวกเขาเป็นรายต่อไป ดังนั้นจึงรีบสั่งให้ชาวบ้านระวังตัว

ใครจะรู้ว่าจู่ๆ ชายหนุ่มคนนั้นก็ล้มลง

อวิ๋นฝูหลิงไม่มีเวลาให้คิดมาก รีบพุ่งพรวดเข้าไปช่วยคนทันที

“ข้าเป็นหมอ ให้ข้าดูเขาหน่อย!”

เมื่อองครักษ์ที่จะเข้ามาขวางในตอนแรกได้ยิน ก็ปล่อยนางเข้าไปทันที

อวิ๋นฝูหลิงจับชีพจร พบว่าหัวใจของคนคนนี้หยุดเต้น และไม่มีชีพจรแล้ว

นางคาดว่าน่าจะเป็นเพราะเมื่อครู่ ผู้ประสบภัยลุกฮือแย่งของกะทันหัน ชั่วขณะชายหนุ่มสะเทือนใจ อารมณ์แปรปรวนอย่างรุนแรง จึงส่งผลให้หัวใจหยุดเต้น

นางทำการปั๊มหัวใจทันที

หวังว่ายังจะกู้ชีพทันเวลา

เด็กรับใช้กับองครักษ์เห็นหลังจากอวิ๋นฝูหลิงตรวจชีพจร ก็วางสองมือลงบนหน้าอกคุณชายก็กดไม่หยุด

พวกเขาไม่เคยเห็นวิธีช่วยคนเช่นนี้ แอบสงสัยว่าอวิ๋นฝูหลิงคงจะไม่ใช่หมอผีหรือแม่มดอะไรกระมัง?

แต่ก็ไม่มีใครกล้าส่งเสียงรบกวนอวิ๋นฝูหลิง

ถ้าหากคนผู้นี้สามารถช่วยคุณชายได้จริงล่ะ?

คนทั้งกลุ่มกำลังสงสัยในใจ ครู่ต่อมา ก็เห็นคุณชายฟื้นราวกับปาฏิหาริย์

“คุณชาย…” เด็กรับใช้อุทาน อดร้องไห้ด้วยความดีใจไม่ได้

อวิ๋นฝูหลิงเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก ถอนใจหนักๆ ทีหนึ่ง