บทที่ 115

"ไม่เป็นไรเป็นเพียงของนอกกายเรื่องของเสด็จแม่ข้าเก็บไว้ในใจทั้งหมดแล้วแม่นมอย่าได้เสียใจไป"

"เพียงแต่แม่นมคิดไม่ตกเพคะว่าโจรผู้นั้นจะขโมยขององค์หญิงไปด้วยจุดประสงค์ใด เช่นนี้องค์หญิงต้องระวังตนให้มากนะเพคะ"

"ช่วงนี้ท่านแม่ทัพไม่อยู่ข้าคิดจะพักที่นี่อยู่เป็นเพื่อนแม่นมหลายวันหน่อย อีกทั้งจะหาโอกาสเข้าเฝ้าเสด็จพ่อเพื่อทูลขอท่านไปอยู่ที่จวนด้วย มีคนร้ายเข้ามาในตำหนักเช่นนี้ไม่ปลอดภัยแล้ว"

"องค์หญิง"

แม่นมซาบซึ้งใจนัก ตัวนางนั้นแม้จะเป็นแม่นมขององค์หญิงสิบสามที่เลี้ยงดูนางมาตั้งแต่เกิดแต่อย่างไรเสียก็นับเป็นคนของตำหนักในผู้ที่สามารถให้นางออกจากวังได้นอกจากฮองเฮาแล้วก็มีเพียงฝ่าบาทเท่านั้น

ฮองเฮานั้นไม่ชอบองค์หญิงสิบสามเป็นทุนเดิมเรื่องใดที่จะทำให้องค์หญิงสิบสามเสียใจนางย่อมไม่รีรอ การพรากแม่นมกับองค์หญิงสิบสามออกจากกันได้นับว่าฮองเฮาคงยินดี แต่หากจะร้องขอให้แม่นมออกนอกวังไปอยู่กับองค์หญิงสิบสามคิดว่าฮองเฮาต้องคัดค้านเป็นแน่

"ฮองเฮาคงไม่ยินยอมเพคะ"

"ข้าจะขอร้องเสด็จพ่อดูให้ท่านน้าช่วยพูดคงสำเร็จเรื่องเพียงเล็กแค่นี้อีกทั้งในชีวิตไม่เคยเอ่ยปากขอสิ่งใดมาก่อนเสด็จพ่อคงเห็นใจข้าอยู่บ้าง"

แม่นมพยักหน้าพลางกอดองค์หญิงของนางเอาไว้ บัดนี้สตรีตัวเล็กที่แม่นมคอยปกป้องมาตลอดเติบโตแล้วสินะ

องค์หญิงสิบสามพำนักอยู่ในวังได้สองวันก็ได้รับเทียบเชิญให้เข้าร่วมดื่มน้ำชาจากองค์หญิงใหญ่ ตั้งแต่นางแต่งออกไปให้หยางเอ้อหลางองค์หญิงสิบสามก็ห่างหายจากการเข้าร่วมงานเลี้ยงมานาน ครานี้พี่หญิงของนางคิดสิ่งใดถึงได้ส่งเทียบมาเชิญถึงตำหนัก

"จะเสด็จหรือไม่เพคะ"

"เหตุใดต้องปฏิเสธเล่าอาชิง ดีเหมือนกันที่ได้เผชิญหน้ากับพี่หญิงใหญ่เสียทีข้าอยากให้นางรู้ ว่าข้าหาใช่สิบสามคนเดิมอีกต่อไป"

วันต่อมาองค์หญิงสิบสามตื่นตั้งแต่เช้า กลับมาพำนักที่ตำหนักครานี้องค์หญิงสิบสามรู้สึกว่าตนเองนอนไม่หลับในใจเฝ้าครุ่นคิดถึงสามีที่ยังคงไม่กลับจากวัดกวนอิม

คนของเขาส่งข่าวมาว่าเป็นเพราะท่านย่าขอให้ร่วมปฏิบัติธรรมจึงต้องอยู่ต่อสักสองสามวัน องค์หญิงสิบสามจะขัดได้หรือจำยอมอย่างไม่อาจโต้แย้ง เป็นท่านย่าหรอกนะนางจึงยอมแบ่งหยางเอ้อหลางให้หากเป็นผู้อื่นนางคงได้พุ่งตัวไปพาเขากลับจากวัดกวนอิมแล้ว

สิ่งที่มาพร้อมข่าวของหยางเอ้อหลางคืออาภรณ์ผ้าไหมงดงามราคาแพงลิบลิ่วหลายชุดที่องค์หญิงสิบสามเห็นแล้วต้องตกตะลึง

"ท่านแม่ทัพได้ข่าวว่าองค์หญิงได้รับเทียบเชิญไปร่วมงานเลี้ยงน้ำชาจากองค์หญิงใหญ่จึงกำชับให้แต่งกายให้ดีหน่อยเพคะ" อาชิงเอ่ยขึ้น

องค์หญิงได้ยินดั่งนั้นจึงเอ่ยขึ้น

"อาชิงเจ้าไปนำคนมาแต่งกายข้าให้งดงามที่สุด ต่อไปนี้ให้เหล่าองค์หญิงรู้เสียทีว่าใครคือสตรีที่งดงามที่สุดในแคว้นต้าชิง"