บทที่ 128

“เขาต้องการนำข้ากลับแคว้นเว่ยไปเป็นธิดาเทพ อีกทั้งยังต้องการแต่งข้าเป็นภรรยา”

“คนผู้นั้นข้าจะสับร่างมันให้เลอะอีกทั้งโยนให้พวกไก่กากินซะ”

หยางเอ้อหลางกำมือแน่น ไป๋อี้บังอาจทำร้ายภรรยาของเขาอีกทั้งยังต้องการแต่งงานกับนาง หาเรื่องตายโดยแท้ เขาไม่มีทางปล่อยคนพวกนั้นเอาไว้อย่างแน่นอน

"ท่านพี่ จับไป๋อี้ได้หรือไม่”

องค์หญิงสิบสามคิดว่าคนผู้นั้นย่อมหนีไปได้ การที่วางแผนจับนางอย่างไรเสียพวกมันต้องมีแผนสำรองหากเรื่องไม่เป็นไปตามที่วางแผนเป็นแน่

"ไปอี้ผู้นั้นหนีรอดได้ องครักษ์ฝานรายงานว่าพวกมันใช้ดินระเบิด ผู้หนุนหลังให้ไส้ศึกใช้ดินระเบิดจะเป็นผู้ใดได้ เสนาบดีคลังแสงล้วนเป็นคนของฮองเฮาการที่ดินระเบิดในคลังอาวุธหายไปอีกทั้งยังนำมาทำร้ายทหารของข้าที่ตามไปช่วยท่านเช่นนี้ย่อมหมายความว่ามีคนของฮองเฮาให้การช่วยเหลือ ข้าจะแอบสืบสวนอย่างลับๆ หากได้หลักฐานแน่นหนาแล้วจึงจะยื่นเรื่องนี้แด่ฝ่าบาท ไม่ว่าผู้ใดที่บังอาจทำร้ายท่านในวันนี้ข้าจะสังหรให้หมด”

"ท่านพี่ไป๋อี้ผู้นั้มีหินจันทรา ข้าเห็นว่าเป็นเพียงเศษหินก้อนเล็กแต่ดูเหมือนว่าจะมีพลังเรียกหาหินจันทราที่อยู่ในกายข้า โชคดีที่มันยังไม่รู้ว่าหินก้อนนั้นมาเพิ่มพลังหินจันทราให้รุนแรงขึ้น"

"ข้าจะจัดการเรื่องนี้เอง ท่านต่อไปห้ามออกจากจวนเด็ดขาดหากไม่มีข้าอยู่ด้วย เข้าใจหรือไม่"

"เข้าใจ" องค์หญิงสิบสามรู้ดีว่าวันนี้เขามีโทสะเพียงใด จึงอยากทำให้เขาสบายใจ ไม่อยากให้สามีต้องกังวลอีก

"หมินเออร์ ขอเพียงท่านเชื่อฟังข้ารับรองว่าท่านจะปลอดภัยเข้าใจใช่หรือไม่"

น้ำเสียงเขาอ้อนวอนนักเพียงแค่นึกถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น ร่างกายของหยางเอ้อหลางพลันสั่นสะท้านขึ้นมาอีกครั้ง

เขารั้งกายนางเข้าไว้ในอ้อมกอดกักตัวนางไว้ราวกับห่วงเหล็ก อ้อมกอดของเขาแนบแน่นจนทำให้นางรู้สึกว่าตนเองแทบจะหลอมละลายเข้าไปในกายเขา ก่อนที่จุมพิตบางเบาอ่อนโยนจะสัมผัสที่ต้นคอของนาง

เขาเจ็บปวดเพียงนี้ทำให้องค์หญิงสิบสามรู้สึกปวดใจนัก แต่นางจะรับปากเขาได้อย่างไรในเมื่อหลายอย่างยังไม่คลี่คลาย

“ท่านพี่ข้าเชื่อท่าน”

"ดีเป็นอย่างยิ่ง ข้าไม่อยากให้ท่านบาดเจ็บอีก"