บทที่ 129

ส่วนองค์หญิงสิบสามนั้นไม่ทันได้สังเกตใบหน้าเขียวคล้ำของสามี นางกำลังนึกถึงนิมิตของตนเองเมื่อครั้งที่ผ่านมา เพราะนางล่วงรู้มาก่อนจึงไม่หวาดกลัวเท่าใดทุกสิ่งเกิดขึ้นจริงดังนั้น นางไม่ได้เล่าให้ผู้ใดฟังเพราะอยากรู้ว่าจะเกิดสิ่งใดขึ้น

แม้จะนอนอยู่บนพื้นองค์หญิงสิบสามก็รู้สึกเหมือนว่าตนเองนั้นจะไม่เป็นอะไร เพียงเท่านี้ความรู้สึกกลัวที่เกิดขึ้นในตอนนั้นจึงมีน้อยนัก แต่ความเจ็บปวดนี่สิเป็นของจริงนางเกือบหายใจไม่ทันปวดในร่างจนตัวอดทนไม่ไหวและเกือบตายไปเสียแล้ว

หลังอาชิงสั่งให้บ่าวเก็บสำรับ ท่านย่าพลันถือไม้เท้าหัวกิเลนมาเยี่ยมนางถึงเรือนนอนองค์หญิงสิบสามซาบซึ้งใจนักเนื่องจากในเวลานี้ปกติท่านย่าจะสวดมนต์ไม่สนใจเรื่องอันใด อีกทั้งเรื่องที่นางถูกลอบสังหารหยางเอ้อหลางก็สั่งให้เก็บเป็นความลับกระนั้นยังไม่พ้นหูตาของฮูหยินชราผู้นี้

"องค์หญิงพวกเจ้าตั้งใจจะปิดย่าหรือ"

"หลานไม่ได้ตั้งใจเพียงแต่ท่านพี่ไม่ต้องการรบกวนในเวลาที่ท่านย่าพักผ่อนให้ไม่สบายใจเจ้าค่ะ"

"เจ้าจะรอให้เรื่องถึงชีวิตก่อนหรือจึงค่อยบอกย่า"

"หาไม่เจ้าค่ะ ท่านย่าเป็นห่วงหลานซาบซึ้งใจยิ่งนัก"

องค์หญิงสิบสามนั้นแม้จะร่างกายอรชร ใบหน้าหวานล้ำแต่ฝีมีเยี่ยมยุทธ์ สมแล้วที่เป็นหลานสะใภ้สกุลหยาง ในข้อนี้ท่านย่าชื่นชอบนักจึงเอ็นดูนางเป็นพิเศษ หากเกิดเรื่องอันใดกับนางจึงต้องร้อนรนอยู่ร่ำไป

องค์หญิงสิบสามซาบซึ้งใจนัก ท่านย่าเมตตานางเช่นนี้ทำให้นางรู้สึกว่าตัดสินใจถูกยิ่งที่ไม่หย่ากับแม่ทัพหยาง คนในครอบครัวที่นางไม่มีวันสัมผัสหากยังอยู่ในวังหลวง

"ย่ารู้จากหลางเออร์ว่าองค์หญิงกำลังค้นหาตำราจันทราอีกครึ่งเพื่อนำหินจันทราออกจากร่างใช่หรือไม่"

"ท่านย่ารู้หรือไม่เจ้าคะว่าตำรานั้นอยู่ที่ใด"

"อย่าคิดว่าย่ารู้แล้วว่ามันอยู่ที่ใดเป็นท่านยายของเจ้าที่มอบให้กับย่าไว้"

"ที่ใดเจ้าคะ"

องค์หญิงสิบสามตื่นเต้นนางอยากจะตีตนเองให้ตายนักแอบค้นหาในจวนมาตั้งนานไม่เสียแรงเปล่าหรือ เหตุใดนางจึงไม่เอ่ยปากถามท่านย่าตรงๆ กันเล่า

"ท่านยายของหลานเก็บไว้เป็นอย่างดีในที่ซ่อนหนึ่งแล้วให้ย่าเก็บรักษาไว้ น่าเสียดายที่นางไม่ได้ให้กุญแจไว้ด้วย"

"เช่นนั้นเราให้ช่างกุญแจมาสะเดาะได้หรือไม่เจ้าคะ สะเดาะลูกกุญแจไม่ใช่เรื่องยาก"

"หากมันง่ายเช่นนั้นก็ดีสิ ตำราจันทราเป็นสิ่งสำคัญหากไม่ใช้กุญแจของมันแล้วกลไกด้านในที่ซ่อนอาจทำลายตำราทิ้ง เพราะเรื่องเป็นเช่นนี้เราไม่อาจเสี่ยงได้"

"แล้วกุญแจอยู่ที่ใดเจ้าคะ"