บทที่ 146

หยางเอ้อหลางดันใบหน้ายื่นลิ้นไปตวัดเลียปลายถันอย่างอดใจไม่ไหวอีกต่อไป เขาอ้าปากกว้างรัดรวบป้านปลายถันพร้อมกับดูดไม่เบาแรง

"อืมดีเหลือเกิน"

เขาครางออกมาพร้อมกับหลับตาพริ้มองค์หญิงสิบสามกดร่างตนเองลงมา ให้หน้าอกสัมผัสกับปากที่อ้ากว้างของเขาได้อย่างถนัดในขณะที่มือรูดไล้แก่นใหญ่โตของเขาเบาๆ

ในขณะที่หยางเอ้อหลางรู้สึกร้อนวูบวาบภายใน อารมณ์พลุ่งพล่านของเขาปะทุขึ้นความฉ่ำเยิ้มไหลออกที่ปลายส่วนหัวมากขึ้น

เขาดูดรวบปทุมถันพร้อมกับใช้สองมือโอบร่างอรชรไว้แนบอก มือของเขาไล้ไปจวบจนกอบกุมแก้มก้นนุ่มนิ่มของนาง

อกอวบที่ล้นอยู่บนใบหน้าของเขาให้ความรู้สึกอ่อนนุ่มประดุจเต้าหู้ ร่างขององค์หญิงสิบสามราวกับว่าไร้กระดูกนุ่มนิ่มยิ่ง

นางดึงถันออกจากปากของเขา หยางเอ้อหลางครางอย่างขัดใจกำลังจะกดกายของนางเข้าหาฉับพลันองค์หญิงสิบสามแนบปากลงบนหน้าอกของเขา เลียไล้ลงมาจนถึงบริเวณท้องน้อยใช้ลิ้นตวัดเลียไปทั่วเนินท้องเรียบ

มือรูดเคล้ากอบกุมส่วนแข็งแรงนั่นเป็นจังหวะตลอดทั่วลำยาว ในขณะที่ลิ้นของนางเลียไปจนทั่วร่างของเขา นางกำลังกินของหวานอย่างกระหาย

นางเลื่อนกายไปเลียปลายถันเล็กของเขาที่เป็นติ่งแข็งไม่ต่างจากของนาง ศีรษะของหยางเอ้อหลางส่ายไปมาอย่างทรมาน

ในขณะที่ผู้เป็นภรรยากำลังคร่าสวาทเขาอย่างเร้าอารมณ์ นิ้วมือของนางที่สัมผัสคล้ายลมพัดแรงที่พัดกระพือไฟอารมณ์ของหยางเอ้อหลางให้โหมแรงขึ้น ทุกหนทุกแห่งที่นางสัมผัสทำให้เขาแทบหยุดหายใจ

เขาสูญเสียการควบคุมตนเองร่างกายท่อนร่างดันเข้าหามือร้ายกาจนั่นของนาง

"หมินเออร์ท่านอยากลองกินส่วนที่อร่อยที่สุดหรือไม่"

เขาทานทนไม่ไหวแล้วอยากให้นางครอบครองเขา นี่เป็นครั้งแรกที่เขายอมให้สตรีล่วงล้ำถึงที่สุดกับส่วนนั้นของเขา

"ร่างกายท่านยังมีส่วนที่อร่อยที่สุดอีกหรือ"

นางถามเสียงหวานฉ่ำ หยางเอ้อหลางเห็นริมฝีปากแดงฉ่ำดวงตาปรืองดงามนั้นถึงกับครางออกมา เขาดึงนางมาจุมพิตดูดดื่ม ดูดลิ้นเล็กพร้อมกับกวาดลิ้นควานหาความหอมหวานในริมฝีปากของนาง รุนแรงและคลุ้มคลั่งด้วยการยั่วยวนที่ทำให้เขาลืมตน

องค์หญิงสิบสามตอบสนองนางประคองใบหน้าของสามีไว้ ต่อสู้เขาด้วยปลายลิ้นของนางดูดกลืนเขาเอาไว้ในปากไม่มีผู้ใดเบาแรงแม้แต่น้อย