บทที่ 152

ความมืดคลึ้มขององครักษ์ฝานดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นเมื่อเห็นว่าอาชิงส่งยิ้มหวานหยดย้อยให้หัวหน้าต้าเหรินผู้นั้น องครักษ์ฝานได้แต่ควบคุมตนเองไม่ให้แสดงกิริยาที่น่าเกลียดออกไป เหตุใดเห็นหน้าผู้คุมคุกหลวงในวันนี้แล้วจึงรู้สึกหงุดหงิดได้อย่างประหลาด

ยังไม่ทันก้าวเข้าไปที่ประตูด้านใน ทหารยามก็วิ่งหน้าตื่นออกมารายงาน

"สายลับผู้นั้นที่ถูกจับได้หมดลมหายใจแล้วขอรับ"

"เป็นไปได้อย่างไร" ต้าเหรินเอ่ยออกมาด้วยความตกใจ องค์หญิงสิบสามและหยางเอ้อหลางต่างมองหน้ากันด้วยความสงสัย

"ข้าน้อยไม่ทราบขอรับ จู่ๆ เขาก็ร้องออกมาคล้ายเจ็บปวดแล้วสิ้นใจตายทันทีขอรับ"

"รีบตามคนมาชันสูตรศพ ข่าวการตายของสายลับผู้นี้จงปิดให้เงียบอย่าให้ภายนอกล่วงรู้เด็ดขาดจนกว่าจะมีคำสั่งหากผู้ใดแพร่งพรายโทษคือตายสถานเดียว"

"ขอรับ"

แม่ทัพหยางสั่งการทันใด พวกเขาเร่งรีบไปยังห้องคุมขัง

องค์หญิงสิบสามชี้ตัวคนร้ายว่านางจำคิ้วและช่วงหน้าผากของเขาผู้นี้ได้แม่นยำ เป็นคนที่ลักพาตัวนางอย่างแน่นอน

อีกทั้งคนผู้นี้ก็คือหนึ่งในคณะราชทูตแคว้นเว่ยนามไป๋อี้ ข่าวการจับกุมไป๋อี้ได้ส่งไปที่แคว้นเว่ยแล้ว

หากเขาตายกะทันหันเช่นนี้การเจรจาต่อรองกับแคว้นเว่ยย่อมลำบากแล้วมีหลายเรื่องที่ข้อตกลงยังไม่บรรลุ

การที่ไป๋อี้ซึ่งเป็นองค์ชายของแคว้นเว่ยยังไม่ตายย่อมมีประโยชน์ หากคนตายไปแล้วอย่างไรเสียแคว้นเว่ยย่อมต้องพลิกลิ้นหาว่าเป็นแคว้นต้าชิงที่ใส่ร้ายคนและฆ่าปิดปากเป็นแน่

"เช่นนี้แคว้นต้าชิงอาจเสียเปรียบ"

องค์หญิงสิบสามเอ่ย

"การที่องค์ชายอีกแคว้นมาตายที่นี่ย่อมไม่ใช่เรื่องดีเป็นแน่ องครักษ์ฝานปิดทางเข้าออกคุกหลวงจับคนที่น่าสงสัยมาไต่สวนให้หมด"

หยางเอ้อหลางดึงป้ายสั่งการที่ฝ่าบาทมอบให้ออกมาทันใด บัดนี้คุกหลวงแห่งนี้เป็นเขาที่มีอำนาจเหนือเจ้าหน้าที่ทั้งหมด

หัวหน้าต้าเหรินครั้นเห็นป้ายสั่งการของฝ่าบาทจึงน้อมรับคำสั่งแต่โดยดี

คนชันสูตรศพมาถึงแล้ว เขาส่ายหน้าเมื่อตรวจภายนอกอย่างละเอียดด้วยยังหาสาเหตุการตายไม่ได้จึงได้แจ้งกับหยางเอ้อหลางว่าต้องมีการผ่าพิสูจน์ศพเสียก่อน หยางเอ้อหลางพยักหน้าสั่งให้พวกเขาไปเตรียมตัวก่อนจะส่งตัวองค์หญิงสิบสามกลับจวน

"ท่านพี่ระวังตัวด้วย" นางเอ่ยกับสามีเบาๆ เมื่อเขามาส่งนางถึงข้างในรถม้า

"ท่านก็เช่นกัน อย่าออกนอกเส้นทางกลับจวนเด็ดขาด การตายของคนแคว้นเว่ยมีข้อสงสัยหลายประการ กลับจวนแล้วห้ามออกไปที่ใดเข้าใจหรือไม่"

เขาจุมพิตที่ศีรษะของนาง องค์หญิงสิบสามกอดเขาแล้วจูบที่ริมฝีปากของสามีหนักๆ ไปหนึ่งทีนางพยักหน้าเข้าใจก่อนที่สามีจะกอดนางแนบแน่นอีกครั้งแล้วปล่อยนางอย่างตัดใจ เขาออกไปจากรถม้าแล้ว

อาชิงกำลังจะก้าวขาเหยียบบันไดเพื่อขึ้นรถองครักษ์ฝานครั้นจะเอ่ยปากให้นางระวังตัวคนผู้หนึ่งกลับเอ่ยแทรกขึ้น

"อาชิงระวังตัวด้วย เสร็จเรื่องแล้วข้าจะไปเยี่ยมที่จวน"