บทที่ 161

เรียวขาเรียวยาวหอมกรุ่นด้วยน้ำอุ่นเมื่อสักครู่ผสมกลิ่นดอกไม้หอมเอาไว้ หยางเอ้อหลางครางออกมาคำหนึ่งก่อนจะก้มหน้าไล้เลียที่ปลายเท้าขาวผ่องของภรรยาเบาๆ

"ท่านพี่"

องค์หญิงสิบสามตกใจยิ่ง เท้าสำหรับคนทั่วไปถือเป็นของต่ำการที่หยางเอ้อหลางกลับดูดเลียอย่างไม่รังเกียจเช่นนั้นทำให้นางถึงกับพูดไม่ออก

แต่แล้วสิ่งที่น่าอัศจรรย์สำหรับนางก็เกิดขึ้นลิ้นของเขาตรงนั้นกระตุ้นความรู้สึกร้อนวาบจากปลายเท้าไล่ไปจนถึงศีรษะ

นิ้วของเขาค่อยๆ ลูบขาของนางแผ่วเบาปลายลิ้นและชิมเท้าหอมกรุ่นนั่นอย่างหลงใหล

"ทุกสิ่งที่เป็นท่านข้าจะกินให้หมด"

เขาเหมือนบุรุษหนุ่มที่หื่นกระหาย น้ำเสียงแหบพร่าชวนหลงใหล องค์หญิงสิบสามยอมแพ้แล้วด้วยคราแรกตั้งใจจะถอยเท้าหนี

เช่นนี้สามีต้องการสิ่งใดนางย่อมไม่ขัด นางปล่อยให้เขากระทำในสิ่งที่เขาต้องการ ความรู้สึกจั๊กจี้ปนเสียวซ่านกำลังขับไล่ความรู้สึกแปลกประหลาดกับการกระทำของเขาออกไปจนหมด

เขาลากลิ้นเลียตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นมาจนถึงน่องก่อนจะดูดเบาๆ สลับกันไปทั้งสองข้าง เขาทำให้นางรู้สึกเสียวอีกทั้งแปลกใหม่จนต้องหลับตาพริ้ม

นางยกเท้าอีกข้างหนึ่งขึ้นเขี่ยที่หน้าอกของเขาอย่างหยอกเย้า หยางเอ้อหลางครางแผ่วก่อนจะลุกขึ้นตวัดร่างของภรรยาก่อนจะอุ้มเข้าไปบนเตียงนอนด้านใน

"ท่านพี่"

นางกระซิบเรียกเขา เมื่อหยางเอ้อหลางประคองนางให้นั่งลงก่อนจะประกบปากสอดลิ้นเข้ามาอย่างอุกอาจ องค์หญิงสิบสามเพิ่งรู้สึกว่าท่านพี่ของนางได้อดกลั้นมานานเท่าใดกันแน่ จุมพิตที่ร้อนแรงไร้ปรานีเช่นนี้จึงดุดันนัก

ความคิดของนางล่องลอยไปเพียงชั่วครู่เมื่อรู้สึกตัวอีกทีหยางเอ้อหลางก็ปลดชุดของนางออกจากร่างเหลือเพียงเอี๊ยมปักลายหงส์สีดำปิดบังทรงอกเอาไว้ เขาดันร่างนางให้นอนลง จับเท้าของนางขึ้นพลางมองใบหน้างดงามที่แดงก่ำพร้อมกับเริ่มอ้าปากดูดกลืนนิ้วเท้าของนางทีละนิ้ว

"อ๊า ท่านพี่"