บทที่ 162

นางกัดฟันข่มเสียงคราง สั่งเขาด้วยเสียงหวานออดอ้อน เขายิ้มบางก่อนจะฉวยโอกาสสอดนิ้วเข้าไปภายใน ปลายนิ้วเย็นกรีดแทงด้านใน ส่งความเสียวสะท้านจนร่างของนางสั่น หยางเอ้อหลางยังเลียน้ำหวานของภรรยาอย่างกระหายนางฉ่ำเยิ้มต้อนรับเขาอย่างเต็มใจ

เสียงครางของนางแสนน่ารักจนเขาอดที่จะสอดนิ้วเพิ่มเข้าไปในโพรงหวานฉ่ำไม่ได้

นิ้วเรียวของเขาล้วงลึกในขณะที่ปากและลิ้นเลียขบเม้น องค์หญิงสิบสามแทบจะขาดใจอยู่แล้ว สองเท้าของนางจิกเข้าหาที่นอนจวบจนเขาเร่งขยับปลายนิ้วสะกิดส่วนอ่อนนุ่มด้วยลิ้นที่แสนชำนาญ ใบหน้างามสะบัดไปมาความร้อนแล่นขึ้นไปทั้งท้องน้อย

น้ำหวานไหลราวกับสายธารยิ่งเขาปรนเปรอเร็วขึ้นแรงขึ้นองค์หญิงสิบสามยิ่งเจียนคลั่ง ด้านในขององค์หญิงสิบสามคับแน่นตอดรับนิ้วของเขาจนหยางเอ้อหลางรู้สึกว่าตนเองแทบปริแตกออกมา

จวบจนในที่สุดความหวานของนางก็ทะลักล้นพร้อมเสียงหวีดร้องอย่างสุขสม

หยางเอ้อหลางมองภรรยาที่หอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน เขาปรนเปรอนางจนนางเสร็จสมแต่เขากลับกำลังจะปริแตก หยางเอ้อหลางไม่รอช้าถอดอาภรณ์ของตนเองออกความสมบูรณ์แบบที่องค์หญิงสิบสามชื่นชอบ

เขาก้มลงดูดปากของนางรสชาติน้ำรักของนางยังเอ่อล้นอยู่เต็มปาก

โพรงปากขององค์หญิงสิบสามหอมหวานอบอวลด้วยกลิ่นหอมของกายหญิงผสมกับกลิ่นหอมของชาบุปผาเมื่อสักครู่ ทำให้หยางเอ้อหลางขยายเหยียดใหญ่เต็มลำมือใหญ่ของเขาลูบไล้เอวคอด

เรียวลิ้นชอนไชโพรงปากสูดดมความหอมหวานด้วยลิ้นร้อนของเขา องค์หญิงสิบสามดูดกลืนลิ้นของเขาเช่นกัน ปากขบเม้มริมฝีปากของเขาแลกจุมพิตดูดดื่มพัวพัน

"สิบสาม"

เขาครางเมื่อสัมผัสความหอมหวานอย่างที่ใจปรารถนา ดวงตาปรือฉ่ำน้ำของนางช่างล่อลวงจนเขาต้องเตือนสติตนเองให้เบามือลงด้วยอาจทำร้ายนางเพราะความต้องการที่มากล้นจนเกินเหตุ

เขาดูดกลืนริมฝีปากของนางถอนสัมผัสออกก่อนไต่ปลายลิ้นเรื่อยมาจนถึงใบหู เขาขบเม้มติ่งหูของนางเล่นผิวเนื้อนุ่มนิ่มของนางที่อยู่ภายใต้ร่างของเขาช่างเร่าร้อน