บทที่ 170

หยางเอ้อหลางแทบแดดิ้น เขาอยากจับนางแล้วทิ่มแทงจาบจ้วงอย่างรุนแรงให้สาใจ แต่ไม่อาจทำได้ด้วยนางยังไม่อนุญาตจึงหวังพึ่งริมฝีปากเล็กๆ ของนางให้ช่วยคลายความทรมานจากการกระทำอันบ้างคลั่งนี้ให้ลดลงจวบจนร่างของหยางเอ้อหลางเครียดกระตุก หลั่งน้ำรักออกมาจนเต็มปากขององค์หญิงสิบสาม

นางกลืนน้ำรักของเขาลงท้อง ความเมามายทำให้นางเริ่มต้นทรมานเขาอีกครั้ง นางดูดเลียถุงทองของเขาก่อนจะไต่ริมฝีปากวนรอบ แม้จะเพิ่งเสร็จสมหยางเอ้อหลางกลับยังเหยียดขยายใหญ่โต องค์หญิงสิบสามใช้ลิ้นไต่วนรอบปลายหัว ขบกัดและดูดกลืนพร้อมกับเลียปลายลำแล้วลากลิ้นลงมาตรงโคน นางทำเช่นเดิมจนเขาเปียกชื้น นางดูดส่วนหัวของเขาแล้วเลีย ก่อนจะดูดเบาไปจนออกแรงให้มากขึ้น ปลายหัวบานฉ่ำจึงหยาดเยิ้มด้วยน้ำใสที่ไหลออกมาไม่ขาด มือของนางกำถุงทองของเขาพร้อมกับขยำ นางเลียลงมาจวบจนพบถุงทองนั้น ลิ้นของนางเริ่มเลียจนทั่วอีกทั้งยังดูดเข้าไปในปาก

หยางเอ้อหลางร่างกระตุก นางกำลังเลียตรงส่วนอ่อนนุ่มของเขา เป็นครั้งแรกในชีวิตที่หยางเอ้อหลางถูกสตรีทำเช่นนี้ ความรู้สึกสุขสมและล่องลอยอีกทั้งเสียวซ่านอย่างถึงที่สุดแบบที่เขาไม่เคยพบนั้นทำให้เขารู้สึกติดใจอย่างรุนแรง ริมฝีปากของนางนั้นไม่ได้ผ่อนแรงหยางเอ้อหลางรู้สึกเจ็บปวดกับการกระทำของนางอีกทั้งสะใจยิ่งที่นางดูดกลืนเขาได้ถึงอกถึงใจเช่นนี้ เขาครางระงมปล่อยให้ภรรยาย่ำยีด้วยอาการที่คล้ายคนที่ถูกนางมัดไว้ทั้งร่าง แข็งตึงและรวดร้าวจนเจียนระเบิด

นางดูดเลียถุงทองจนเปียกชื้น ลากลิ้นเบาๆขึ้นมาจนถึงลำ รวบมันไว้ในมือพร้อมขยับเบาๆ ในขณะที่ลิ้นไต่เลียสูงขึ้นจวบจนถึงท้องน้อยที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามแข็งแกร่ง นางขบกัดกินเขาทั้งรุนแรงทั้งอ่อนโยน ร่างของเขาบัดนี้จึงเต็มไปด้วยรอยฟันของผู้เป็นภรรยาและเลือดที่ไหลออกมาตามรอยกัดเล็กน้อยที่นางฝากไว้จนทั่วร่างกำยำ บางส่วนที่ขาวผ่องของเขาองค์หญิงสิบสามใช้กำลังดูดแรงขึ้นทำให้เกิดรอยจ้ำแดงๆ อยู่ตรงนั้นสีแดงช้ำตัดกับสีผิวขาวๆ ของสามีจึงเห็นร่องรอยชัดเจนขึ้น

เขาไม่มีหินจันทราคอยลบรอยแผลเช่นนี้แล้วรอยพวกนี้คงอยู่ติดตัวเขาไปอีกนานหรือแม้หากมันจางนางก็จะขยันทิ้งร่องรอยเอาไว้ทุกๆ วัน นางจะคอยดสิว่าจะมีสตรีหน้าด้านใดกล้ามาแตะของๆ นางอีก

องค์หญิงสิบสามพอใจแล้วไม่ว่าสตรีใดเห็นก็ต้องรู้ว่าบุรุษนี้มีเจ้าของ ลิ้นของนางขยับขึ้นด้านบนจวบจนพบปลายถันเล็กที่แข็งชัน นางจึงดูดรวบเข้าไว้มืออีกข้างไต่วนตุ่มไตอีกข้างของเขา นางกัดแรงๆ จนเกิดเลือดซิบ หยางเอ้อหลางรู้สึกเสียวแปลบความเจ็บปวดเล็กๆ กระตุ้นให้เขาบ้าคลั่ง ขาของภรรยาที่ยังวนคลึงกับความแข็งแกร่งนั้นอ่อนนุ่ม นางเสียดสีส่วนที่อ่อนไหวของตนเองเข้ากับส่วนแข็งขึงของเขา ชุ่มฉ่ำไปทั่วหน้าขา

นางดูดกลืนป้านถันเล็กๆ ของเขา ยั่วเย้าด้วยปลายลิ้น หยางเอ้อหลางแอ่นอกให้ภรรยาย่ำยีอย่างเต็มใจ กลิ่นของสามีหอมหวาน เขาเป็นชายงามที่ดึงดูดคนนางจึงตั้งใจกินเขาทุกสัดส่วน ทั้งรุนแรงและป่าเถื่อนด้วยอารมณ์เมามาย สุราทำให้นางเมากลิ่นกายสามีก็ทำให้องค์หญิงสิบสามหูอื้อตาลายด้วยความต้องการเช่นกัน

นางสลับเลียปลายถันของเขาทั้งสองข้าง หยางเอ้อหลางบิดกายแอ่นอกองค์หญิงสิบสามวนปลายลิ้นเบาๆ ก่อนจะกัดเขาแรงๆ อีกครั้ง นางเห็นปลายถันของเขาเป็นขนมหวานยิ่งกินยิ่งอร่อย ยิ่งกินยิ่งติดใจยิ่งเสียงครางของเขาที่คอยขับกล่อมให้หื่นกระหาย องค์หญิงสิบสามพบว่าเขาหอมหวานนัก