บทที่ 171

หยางเอ้อหลางกลืนน้ำลายเหนียวเขากระหายในตัวภรรยายิ่ง ไม่ต้องร่ำไรเมื่อเขาพุ่งลิ้นลงมาปาดเลียบนกลีบบุปผาแดงฉ่ำของนางเข้าเต็มๆ

"อ๊า..ท่านพี่"

เสียงร้องด้วยความตกใจของนางเป็นเสียงครางหวานล้ำ เมื่อหยางเอ้อหลางเกี่ยวแขนตวัดโอบสะโพกของนางแล้วยกสูงขึ้นอีก

เขาอ้าปากปักลิ้นลงมาที่ปลายเกสรงดงามปากของเขาดูดเม้มกลีบหอมหวานที่ขยายบวมรอรับ ดูดดึงกลีบรวบเกสรเข้าไปในโพรงปากที่ร้อนระอุ

เขาทั้งเม้ม ดูด ตอด แหย่นางด้วยปลายลิ้นร้าย เขาเลียนาง รักนางด้วยการลากลิ้นเลียช้าๆ ยาวๆ จนองค์หญิงสิบสามมีอาการสะอึกด้วยความเสียวจนเกือบถึงที่สุด

เขารวบดูดแรงขึ้นกดลิ้นลงมาแล้วจ้วงลึกเข้าไปในโพรงหวานฉ่ำ องค์หญิงสิบสามครางเสียวไร้ซึ่งยางอาย

นางกดเรียวขาหนีบเขาเข้าหาสัมผัสกับใบหน้าอ่อนนุ่มที่มีไรเคราของบุรุษบางๆ ชวนให้อารมณ์เตลิดช่วงปลายคางแข็งแรงของเขาฝังลึกอยู่กับกายของนาง ในขณะที่เขาเลียนางคล้ายกำลังกินอาหารที่สวรรค์ประทานมาให้

เขาหมุนลิ้นควงใส่กลีบเกสรอีกทั้งดูดเม้มส่วนปลาย น้ำหวานฉ่ำเยิ้มของนางถูกหยางเอ้อหลางกินจนไม่เหลือ

เขากระหายราวกับสัตว์ป่าแสนดุร้าย ทั้งปากทั้งลิ้นกระหน่ำรักนางไม่ยอมหยุด คละเคล้าไปกับเสียงครางของเขาที่ปล่อยออกมาเป็นระยะ ยิ่งนางครางเขาก็ยิ่งปวดหนึบ

เขาปาดลิ้นแล้วแยงเข้าไปในรูสวาท เขาเลียรุนแรงสลับอ่อนโยนร้อนแรงและเนิ่นนาน

ลิ้นของเขาประดุจลิ้นของงูที่พร้อมฉกเหยื่อและรัดรึงจนสุดท้ายมันตายในที่สุด องค์หญิงสิบสามคิดว่าตอนนี้สามีของนางร้ายกาจกว่าสัตว์ใดๆ

เขาไม่ปรานีนางลิ้นของเขาว่องไวปราดเปรียว เขาล้วงลึงลงไปยังแก่นกาย เขียวนกระตุกตุ่มต่อมเขาหอบหายใจถี่ๆ

ในขณะที่องค์หญิงสิบสามครางอีกทั้งสั่นระริกไปทั้งร่าง เขารุนแรงรวดเร็วขึ้น นางซี๊ดปากเกร็งร่างจวบจนพบว่าตนเองกรีดร้องออกมาด้วยความสุขสม นางแตะถึงขอบสวรรค์ดั่งที่เขานำพาแล้ว

เขายังไม่ปล่อยสะโพกที่ยกขึ้นของนาง ในขณะที่ยังลากลิ้นดูดเลียแม้จะพบว่านางเสร็จสมแล้ว จวบจนเขาคุกเข่าและชำแรกความใหญ่โตเข้ามาจากทางด้านหลัง

มือใหญ่กุมสะโพกของนางแล้วดันร่างกายของตนเองเข้ามาช้าๆ ก่อนจะกระแทกแรงๆ หนึ่งครั้งจนสุดลำลึก

องค์หญิงสิบสามหวีดร้องเบาๆ นางถูกเขาแยกเรียวขาออกด้วยมือแข็งแรง กล้ามเนื้อภายในบีบรัดเขาอย่างรุนแรง

จวบจนความใหญ่โตของเขาเข้าไปในกายของนางจนมิดเขาหยุดอยู่ชั่วครู่ รวบร่างของนางขึ้นมากอดประกบนางเอาไว้ทั้งตัว